Πανικός στη ΝΔ. Τους τρομάζει ο Σαμαράς
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό — και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό — το πώς ένας και μόνο άνθρωπος μπορεί να προκαλεί τέτοιο τρόμο σε ένα ολόκληρο κόμμα εξουσίας. Η εικόνα που εκπέμπει η Νέα Δημοκρατία απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά δεν θυμίζει πολιτική διαφωνία· θυμίζει φόβο. Και μάλιστα βαθύ, σχεδόν πανικό.
Ο πρώην πρωθυπουργός ασκεί μια κριτική σκληρή, ναι — αλλά ουσιαστική, τεκμηριωμένη και, πάνω απ’ όλα, χρήσιμη. Η κριτική προέρχεται από έναν άνθρωπο που γνωρίζει την παράταξη εκ των έσω, που έχει δώσει μάχες για αυτήν και που συνέβαλε καθοριστικά στο να παραμείνει όρθια στα πιο δύσκολα και σκοτεινά χρόνια της χώρας. Ο Αντώνης Σαμαράς δεν διαθέτει μόνο αυτή τη βαθιά εσωτερική γνώση, αλλά και την πολύτιμη εμπειρία του ως πρώην Πρωθυπουργός, καθώς και από τη θητεία του σε καίρια και απαιτητικά υπουργεία, όπως το Υπουργείο Εξωτερικών. Η πολιτική του διαδρομή και η συσσωρευμένη εμπειρία του αποτελούν σημαντικό κεφάλαιο, ιδιαίτερα χρήσιμο για την παράταξη και την χώρα συνολικά. Αν υπήρχε στοιχειώδης ψυχραιμία ή έστω πολιτική ωριμότητα, τα στελέχη της ΝΔ θα άκουγαν με προσοχή. Θα προβληματίζονταν. Θα διόρθωναν.
Ο Αντώνης Σαμαράς, ήταν ο μοναδικός απο όλους τους αρχηγούς της Νέας Δημοκρατίας που κλήθηκε να υπηρετήσει ως πρωθυπουργός τη χώρα στις πιο δύσκολες συνθήκες, σε αντιθεση με ολους τους αλλους αρχηγούς της Ν.Δ., που ειχαν τα πάντα και ελεύθερα και σε αφθονία και χωρίς…έλεγχο.
Αντί αυτού, επιλέγουν την επίθεση. Με ένταση, με σφοδρότητα, με μια εμπάθεια που δεν μπορεί να κρυφτεί. Και όταν η επιχειρηματολογία τελειώνει, αρχίζει η λάσπη. Μέσα ενημέρωσης, μηχανισμοί, «πρόθυμοι» σχολιαστές, ακόμη και πολιτικά απομεινάρια άλλων εποχών, τυπου Καρατζαφέρη, επιστρατεύονται για να πλήξουν έναν άνθρωπο που υπήρξε ο βασικός λόγος που το κόμμα τους εξακολουθεί να υπάρχει.
Είναι τουλάχιστον προκλητικό να βλέπουμε πρόσωπα που κάποτε εγκατέλειψαν την παράταξη, που την πολέμησαν ή που την χρησιμοποίησαν για προσωπική τους επιβίωση, να εμφανίζονται σήμερα ως τιμητές. Άνθρωποι με βαριά πολιτικά απωθημένα, που δεν μπόρεσαν ποτέ να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, επιχειρούν τώρα να αποδομήσουν εκείνον που στάθηκε όρθιος όταν όλοι οι άλλοι κρύβονταν.
Ας θυμηθούμε, όμως, την πραγματικότητα. Ο Σαμαράς ανέλαβε τη διακυβέρνηση μιας χώρας διαλυμένης. Με άδεια ταμεία, με διεθνή απαξίωση, με μια κοινωνία στα όριά της. Κι όμως, κατάφερε να κρατήσει τη χώρα όρθια, να αποκαταστήσει την αξιοπιστία της και να την οδηγήσει ξανά στις αγορές. Όχι με εύκολες υποσχέσεις, όχι με ψέματα, αλλά με σκληρές αποφάσεις και πολιτικό κόστος.
Και το πλήρωσε. Με επιθέσεις, με υπονόμευση — ακόμη και από το εσωτερικό της παράταξής του. Πολλοί από αυτούς που σήμερα τον κατηγορούν, τότε είχαν επιλέξει άλλους δρόμους όπως την Χ.Α. τον Καμμένο και το κόμμα της Μπακογιάννη. Είχαν εγκαταλείψει. Είχαν στραφεί αλλού. Ήταν δεκανίκια της αριστεράς του Τσίπρα. Και τώρα επιστρέφουν για να διδάξουν πολιτική ηθική.
Η στάση αυτή δεν είναι απλώς άδικη. Είναι μικρή.
Αν υπήρχε στοιχειώδης πολιτική εντιμότητα, ο Αντώνης Σαμαράς δεν θα ήταν στόχος. Θα ήταν σημείο αναφοράς. Σημαία. Δεν θα αντιμετωπιζόταν ως «πρόβλημα», αλλά ως κεφάλαιο για την παράταξη. Ένας άνθρωπος που, είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί μαζί του, έχει αποδείξει ότι βάζει τη χώρα και την παράταξη πάνω από το προσωπικό του συμφέρον.
Όμως η ιστορία δεν γράφεται από μηχανισμούς ούτε από πρόσκαιρες πλειοψηφίες. Γράφεται από πράξεις. Και εκεί, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.
Όση λάσπη κι αν πέσει, δεν θα αφήσει αποτύπωμα. Γιατί υπάρχουν πολιτικές προσωπικότητες που δεν κρίνονται από τη συγκυρία, αλλά από την ιστορία. Και η ιστορία, αργά ή γρήγορα, αποκαθιστά.
Και τότε, πολλοί από αυτούς που σήμερα φωνάζουν, θα σιωπούν.
Υστερόγραφο:
Ο Αντώνης Σαμαράς αποτελεί μια καθαρή πατριωτική φωνή, από τις λίγες που διαθέτει σήμερα ο δημόσιος διάλογος, και γι’ αυτό δεν θα πρέπει να απουσιάζει από το Κοινοβούλιο. Η εμπειρία του, ο λόγος του και οι απόψεις του δεν είναι μόνο ιδιαίτερα χρήσιμες για όλους —πολιτικούς αντιπάλους και μη— αλλά συνιστούν και μια φωνή εμπιστοσύνης, έμπνευσης, εθνικής ανάτασης και μια ελπίδα για την κοινωνία.
Καλή Ανάσταση
Απρίλιος 2026
Γιώργος Παντάκης
