Κορωνοϊός και Ερντογάν συσπειρώνουν τους Έλληνες

Γράφει ο Αντώνιος Μιχελόγγονας, Νομικός

Στους δύσκολους καιρούς τα έθνη δοκιμάζονται. Όταν απειλούνται θεμελιώδη αγαθά ανώτερης αξίας, όπως είναι η ελευθερία, η εθνική κυριαρχία, η δημόσια υγεία και η δημόσια τάξη, τα οποία δεν είναι ατομικά και η απόλαυσή τους δεν εξαρτάται από την ατομική προσπάθεια, αλλά από τον κοινό αγώνα της κοινωνίας, οι λαοί συσπειρώνονται για να τα υπερασπιστούν. Ή τουλάχιστον, αυτό οφείλουν να κάνουν αν θέλουν να συνεχίσουν να τα απολαμβάνουν. 

Η επιβίωση ενός έθνους εξαρτάται από την ανταπόκρισή του στις απειλές αυτές. Τα έθνη που συσπειρώνονται ισχυρά και επικεντρώνονται στον κοινό στόχο περνάνε με επιτυχία τη δοκιμασία και επιβιώνουν. Τα έθνη και οι κοινωνίες, που αποτυγχάνουν να το κάνουν, χάνουν με τη σειρά, το ένα μετά το άλλο, τα αγαθά αυτά που τα κρατούν ενωμένα και ζωντανά, και τελικά εξαφανίζονται από την ιστορία. Είτε βιολογικά είτε πολιτικά. 

Αυτό είναι που διακρίνει τα ισχυρά έθνη, που επιβιώνουν στην ιστορία και επηρεάζουν την εξέλιξή της, από τα αδύναμα που δεν αντέχουν και εξαφανίζονται. Σε τέτοιες περιόδους δοκιμάζεται η συνεκτικότητα και η αντοχή ενός λαού, οι δεσμοί που τον ενώνουν και ο βαθμός της αλληλεγγύης που τον χαρακτηρίζει. Όταν απειλούνται τα κοινά τους αγαθά, μόνο η κινητοποίηση των κοινωνών συνολικά μπορεί να τα σώσει. 

Με βάση τα δεδομένα αυτά, ο ελληνικός λαός μέχρι στιγμής περνά μια δοκιμασία με μεγάλη επιτυχία. Η πατρίδα μας τις τελευταίες εβδομάδες δοκιμάστηκε από δύο τεράστιες απειλές. Και συνεχίζει να δοκιμάζεται. Δεν επρόκειτο για δύο απειλές που εμφανίστηκαν σαν κεραυνός εν αιθρία. Όταν όμως εμφανίστηκαν, κληθήκαμε να τα αντιμετωπίσουμε. 

  • Πρώτη εμφανίστηκε η εξωτερική απειλή κατά της δημόσιας τάξης και της εθνικής μας κυριαρχίας, με τη μορφή συγκεντρωμένων ανθρωπίνων στιφών, προωθημένων και οργανωμένων από την Τουρκία, που απαιτούσαν να περάσουν τα χερσαία και θαλάσσια σύνορά μας και να εγκατασταθούν στα εδάφη μας.
  • Ακολούθησε η ανοικτή απειλή κατά της δημόσιας υγείας, με τη μορφή του ιού COVID-19 και του υγειονομικού κινδύνου που αποτελεί για υπερήλικες, πάσχοντες από χρόνια νοσήματα και λοιπές ευπαθείς ομάδες. 

Από την πρώτη στιγμή εμφάνισης των απειλών αυτών, ο ελληνικός λαός επέδειξε μια πρωτοφανή συσπείρωση, μια μοναδική εθνική ενότητα, αντάξια της οποίας είχαμε πολλά χρόνια να δούμε. Τόσο για την απειλή των εξωτερικών μας συνόρων και της εσωτερικής δημόσιας τάξης, όσο και για την προστασία του καθενός από εμάς από την επικίνδυνη νόσο, οι Έλληνες συσπειρώθηκαν σε σχεδόν απόλυτο βαθμό απέναντι στον κοινό εχθρό. Και προσηλώθηκαν στην αντιμετώπισή του. Η πρωτοφανής εθνική κινητοποίηση εκδηλώθηκε με πολλούς τρόπους. Άλλοτε με τη μορφή μιας γιαγιάς που μοιράζει τρόφιμα στους άνδρες και τις γυναίκες των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας που φυλάνε τα σύνορα. Άλλοτε με τη μορφή ενός νέου που παραμένει καρτερικά στο σπίτι του επί ημέρες και δε βγαίνει έξω για να συμβάλλει στην αποφυγή μετάδοσης της νόσου. Άλλοτε με τη μορφή ανθρώπων στα μπαλκόνια τους να χειροκροτούν τους ιατρούς και τους νοσηλευτές. Άλλοτε με την απλή, αλλά εξαιρετικά σημαντική εκδήλωση υποστήριξης, τόσο προς την Πολιτεία όσο και προς κάθε κρατικό λειτουργό ατομικά. 

Και οι δύο απειλές αντιμετωπίστηκαν επιτυχώς σε πρώτη φάση από την ελληνική κυβέρνηση. Και σαφώς ο άμεσος τρόπος που κινήθηκε για αυτές συνετέλεσε στη σθεναρή στάση του ελληνικού λαού. Λήφθηκαν έκτακτα νομοθετικά μέτρα. Τα σύνορα σφραγίστηκαν. Συγκεντρώθηκε η αναγκαία διεθνής υποστήριξη. Έγιναν ενέργειες για τον εντοπισμό και την απομόνωση κρουσμάτων, και για την αποφυγή του συγχρωτισμού και της περαιτέρω μετάδοσης του ιού. Ενισχύθηκε το δημόσιο σύστημα υγείας. Και γενικότερα έγινε ό, τι ήταν αναγκαίο για να δημιουργηθεί στο λαό η εντύπωση ότι το έθνος αντιμετωπίζει δύο απειλές, η ηγεσία κινητοποιείται και οι πολίτες οφείλουν να ακολουθήσουν. Από τη στιγμή που φάνηκε η κορυφή της πυραμίδας αποτελεσματική, η βάση της ήταν αναμενόμενο να ακολουθήσει. 

Η περίοδος των τελευταίων εβδομάδων ήταν η καλύτερη απάντηση προς όσους έχουν ως χόμπι, αν όχι ως επάγγελμα, να αμφισβητούν την ύπαρξη ελληνικού έθνους. Είτε ορμώμενοι από σοσιαλιστικές ιδέες άρνησης των εθνών, που θεωρούν ότι ο μόνος συνεκτικός δεσμός των ανθρώπων είναι η οικονομική τους τάξη. Είτε ορμώμενοι από ιδέες ατομικισμού, που θεωρούν ότι δεν υπάρχουν σύνολα και κοινωνίες παρά μόνο μονάδες. Όταν φάνηκε η προοπτική μαζικής παραβίασης των συνόρων οι Έλληνες δεν επέδειξαν αδιαφορία ή συναίνεση με το σκεπτικό ότι οι φτωχοί άμαχοι που συσσωρεύονται στα σύνορα  ανήκουν στην ίδια οικονομική τάξη. Όταν ζητήθηκε να αυτοαπομονωθούν οι πολίτες για να αποφευχθεί η μετάδοση του ιού στις ευπαθείς ομάδες, η συντριπτική πλειοψηφία συμμορφώθηκε για χάρη της δημόσιας υγείας, δεν αρνήθηκε με σκεπτικό ότι οι ίδιοι ατομικά δεν πρόκειται να επηρεαστούν.

Ο πρωθυπουργός και οι «στρατηγοί» του ενέπνευσαν τους Έλληνες στη μάχη αυτή. Γιατί αυτή είναι η φύση των Ελλήνων. Όσο κι αν τον περισσότερο καιρό είμαστε λίγο ατομιστές και παρτάκηδες, όσο κι αν δε θέλουμε και πολύ το κράτος πάνω από το κεφάλι μας, όσο κι αν κοιτάμε ο ένας να βγάλουμε το μάτι του άλλου, έχουμε ισχυρούς συνεκτικούς δεσμούς και βαθύ αίσθημα αλληλεγγύης. Που εκδηλώνεται όταν το επιτάσσουν οι καιροί και όταν βρίσκεται κάποιος να μας οδηγήσει. 

Οι Έλληνες έχουμε να μας ενώνουν πολύ περισσότερα απ’ όσα φαίνονται. Και όταν δέχεται επίθεση κάτι από αυτά που έχουμε ψηλά, όπως είναι η υγεία των παππούδων μας ή η εθνική μας κυριαρχία, συσπειρωνόμαστε να το υπερασπιστούμε. Δεν αδιαφορούμε ούτε το ρίχνουμε στον ωχαδερφισμό, όπως συμβαίνει με ζητήματα ήσσονος σημασίας. Γιατί έτσι έχουμε συνηθίσει να κάνουμε, εδώ και αιώνες. Και για αυτό επιβιώσαμε σαν έθνος, και θα συνεχίσουμε να μένουμε εδώ και να επηρεάζουμε την ιστορία. Είμαστε αυτοί που είμαστε γιατί για αυτά που θεωρούμε σημαντικά, για αυτά που έχουμε ως ιερά, μπορούμε να δεχτούμε και να κάνουμε τα πάντα. 

ΥΓ 1: Στο σήμερα, και οι δύο απειλές που αντιμετωπίζουμε δεν έχουν ακόμα εξαλειφθεί. Ούτε ο ιός, για τον οποίο συνεχίζουν να λαμβάνονται μέτρα για την αποφυγή μετάδοσής του και για την ελαχιστοποίηση των συνεπειών του στην οικονομία. Ούτε η προσπάθεια της Τουρκίας, βάζοντας μπροστά χιλιάδες αμάχους, να παραβιάσει τα σύνορά μας και να προσβάλει την εθνική μας κυριαρχία. Τη δεύτερη ειδικά τείνουμε, κακώς, να την ξεχνάμε, σαν να μην υπάρχει πλέον. Παραμένει όμως εξίσου ενεργή και επικίνδυνη. Απαιτείται επαγρύπνηση και εγρήγορση, τόσο από την Πολιτεία όσο και από τον κάθε πολίτη ατομικά. Δεν έχουμε περάσει ακόμα τη δοκιμασία. 

ΥΓ 2: Φέτος, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, θα είναι η πρώτη χρονιά που δε θα γιορτάσουμε την 25η Μαρτίου έξω. Είναι πιο επιτακτικό φέτος από κάθε άλλη χρονιά να γεμίσουν τα μπαλκόνια και οι ταράτσες με ελληνικές σημαίες. Αφού δε μπορούμε να τιμήσουμε τους ήρωες του 1821 στα σχολεία, στις εκκλησίες και στους δρόμους, όπως κάθε χρόνο, επιβάλλεται η γαλανόλευκη να κυματίσει παντού. Για να δείξουμε παντού ότι η Ελλάδα θυμάται, και τους παλαιούς της ήρωες και τους σημερινούς. 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.