Όταν το επικοινωνιακό θράσος βαφτίζει τη διαχειριστική αποτυχία ως δικαίωση

Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, οικονομολόγος – σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού

Μετά από επτά ολόκληρα χρόνια στο τιμόνι της χώρας, το Μέγαρο Μαξίμου έχει φτάσει σε ένα απίστευτο σημείο επικοινωνιακού θράσους. Προσπαθεί να μας πλασάρει μια τεράστια αποτυχία για θρίαμβο και να μας ζητήσει και τα ρέστα από πάνω. Βγαίνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο Παύλος Μαρινάκης, με αφορμή το πόρισμα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ της ειδικής επιστήμονος, της κ. Τυχεροπούλου – την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, μέχρι χθες τη λοιδόρησαν και την κυνήγησαν προσωπικά, αλλά τώρα μια χαρά τους κάνει το πόρισμα της – και κουνάει το δάχτυλο στην αντιπολίτευση λέγοντας «ζητήστε συγγνώμη».

Αλλά ας κάνουμε μια χάρη στην κουβέντα. Ας πούμε ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα σκανδάλου στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Που υπάρχει, και μάλιστα καραμπινάτο, με ευρωπαϊκές καμπάνες και πορίσματα, αλλά λέμε τώρα, ας το προσπεράσουμε. Ακόμα κι αν σβήσουμε τελείως αυτό το κομμάτι από τον χάρτη, η ουσία δεν αλλάζει καθόλου. Αυτή η κυβέρνηση έχει δείξει ξεκάθαρα ότι έχει κάνει τον κύκλο της. Έχει φανερώσει την πλήρη ανεπάρκεια της και δεν έχει να δώσει τίποτα παραπάνω, παρά μόνο μια διαρκή ανακύκλωση των ίδιων προβλημάτων.

Όλο τους το αφήγημα περί «δικαίωσης» πατάει πάνω σε μια τρελή αλχημεία με τους αριθμούς. Επειδή η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μιλούσε αρχικά για μια ζημιά 1.200.000 ευρώ από έντεκα βουλευτές, και τώρα το πόρισμα τη ρίχνει στις 115.000 ευρώ, πανηγυρίζουν επειδή η κατηγορία πέφτει στα μαλακά και δεν είναι πια κακούργημα. Μόνο που, για κάτσε ρε φίλε, το 115.000 δεν ισούται με το μηδέν. Το ότι η ζημιά είναι μικρότερη δεν σημαίνει ότι δεν έγιναν παράτυπες μεσολαβήσεις και πολιτικές πιέσεις για να ευνοηθούν οι δικοί τους άνθρωποι.

Και στο κάτω-κάτω, όταν αλλάζεις πέντε υπουργούς και έξι προέδρους στον ίδιο οργανισμό μέσα σε λίγα χρόνια, έχεις ήδη ομολογήσει την αποτυχία σου. Αυτό το μπάχαλο δείχνει ότι δεν μπόρεσες, ή δεν θέλησες, να σπάσεις τα εσωτερικά κυκλώματα και τις τοπικές κομματικές φεουδαρχίες. Ίσα-ίσα, επί των ημερών σου άνοιξε η κερκόπορτα για να δηλώνονται «χάρτινα» βοσκοτόπια στον Γράμμο από τύπους που έμεναν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, στερώντας λεφτά από τους πραγματικούς παραγωγούς που λυγίζουν από το κόστος.

Αυτό το πάρτι με τις εικονικές επιδοτήσεις μάς φόρτωσε τελικά ένα πρόστιμο-μαμούθ 415 εκατομμυρίων ευρώ από την Κομισιόν. Και το πράγμα έφτασε σε τέτοιο σημείο σήψης που άρχισαν να πετάνε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, όπως το να περάσει ο ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, μια πλήρης παραδοχή ότι το κράτος σήκωσε τα χέρια ψηλά και χρειάζεται τους ράμπο της εφορίας για να μαζέψει τα ασυμμάζευτα.

Το χειρότερο όμως είναι ότι αυτά τα 415 εκατομμύρια του προστίμου δεν θα τα πληρώσουν από την τσέπη τους οι βουλευτές ή τα στελέχη του Οργανισμού. Θα μετακυλιστούν στις πλάτες των Ελλήνων φορολογουμένων μέσω του κρατικού προϋπολογισμού. Αυτή η νοοτροπία του «κουνάω το δάχτυλο επειδή μπορώ» δείχνει ότι το σύστημα έχει στερέψει από λύσεις και το μόνο που του έμεινε είναι να διαχειρίζεται τη χασούρα. Μετά από επτά χρόνια απόλυτης πολιτικής ευθύνης, αν κάποιος χρωστάει μια ειλικρινή συγγνώμη, αυτή ανήκει στον ελληνικό λαό. Και για το καλό αυτού του τόπου, το μόνο που μένει είναι να ευχηθούμε να μην ξαναπέσουμε ποτέ στην «ανάγκη τους».