Η καταστροφή του… Δράμαλη, εν έτει 2021

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αντρώθηκε πολιτικά ξεκινώντας από την ΚΝΕ και μετά στα μεταπολιτευτικά αμφιθέατρα, της δεκαετίας του ’90, όπου ο πολιτικός πολιτισμός ήταν το ζητούμενο. Η γενιά του οικειοποιήθηκε τα στραβά κι ανάποδα της δικής μας γενιάς -της επονομαζόμενης του Πολυτεχνείου-, όπου το διδακτικό προσωπικό έδινε διαπιστευτήρια αριστεροφροσύνης για να κάνει μάθημα.

Γράφει η Άννα Παναγιωταρέα

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, το ξύλο δεν είχε βγει από τον Παράδεισο, όσο από τα αμφιθέατρα. Ο ενθουσιώδης ακτιβισμός του λιντσαρίσματος της αντίθετης γνώμης υπερτερούσε. Πρυτάνεις μεταφέρθηκαν και σε νοσοκομεία. Οι φοιτητές, μόνο στις φοιτητικές εκλογές, έδειχναν τη συντηρητική προτίμησή τους.

ΩΣΤΟΣΟ, στα 46 του κανείς λογίζεται, ήδη, μεσήλιξ. Η συνέχεια… αμφιθεατρικής συμπεριφοράς απάδει προς την ηλικία. Βαρύ να πιστεύεις ότι «ο νεανικός ενθουσιασμός» του Σαββόπουλου δεν σε εγκατέλειψε, ασήκωτο δε όταν, έπειτα από, σχεδόν, πεντάχρονη κυβερνητική θητεία, βρίσκεσαι στην αντιπολίτευση. Οχι, μόνο λόγω ιδεολογικών εμμονών, όσο επειδή απέδειξες ολοκληρωτική άγνοια διοίκησης, Δικαίου, οικονομικών, κοινωνικών πολιτικών, Διεθνούς Δικαίου, εξωτερικών σχέσεων, ευρωπαϊκής πολιτικής, αν και η χώρα σου είναι κράτος¬-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ηταν το σύνδρομο της ηττημένης ιδεολογίας που κατέβαινε από το Βίτσι…

Η ΚΑΤΑΒΑΣΗ από το πρωθυπουργικό ερεισίνωτο του Αλέξη Τσίπρα στο στενό έδρανο της Βουλής, ως αξιωματική αντιπολίτευση, αποδείχθηκε τραυματική! Η απέκδυση της εξουσίας προκάλεσε σοκ, πολλώ δε μάλλον, όταν έχει δημιουργηθεί η βεβαιότητα της πρωθυπουργικής μονιμότητας, επομένως και της ατιμωρησίας. (Ετσι, οδηγείσαι σε σκευωρίες κατά των πολιτικών σου αντιπάλων.) Η ρήση του μεγάλου Κωνσταντίνου Καραμανλή, «δεν στέλνουμε πρώην εκλεγμένο πρωθυπουργό στο δικαστήριο», αποτελώντας ηθικό πρόσταγμα, είναι η μόνη ασπίδα.

ΤΩΡΑ, ΕΠΙ ΜΙΑ σχεδόν διετία ο Αλέξης Τσίπρας, όχι μόνο με δηλώσεις του αλλά και από βήματος, εκτοξεύει πρωτοφανείς ύβρεις κατά του πρωθυπουργού. Προς τι η μεταβολή της αίθουσας του Κοινοβουλίου σε καφενείο προεκλογικού αγώνα του ’80;

ΟΙ ΥΒΡΕΙΣ και οι ανοίκειοι προσωπικοί χαρακτηρισμοί στους ξύλινους μονολόγους του κατά του πρωθυπουργού δεν είναι ότι ρίχνουν -σε επίπεδο δαπέδου- την κοινοβουλευτική πρακτική. Αποδεικνύουν ότι το μένος του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι τόσο που δεν του επιτρέπει να αντιληφθεί πως η ασύμβατη συμπεριφορά του οδηγεί τους πολίτες στη σύγκριση των δύο βιογραφικών, ήτοι, σε αψευδή τεκμήρια!

ΚΑΙ Σ’ ΑΥΤΟ το πεδίο η καταστροφή του Τσίπρα ανταγωνίζεται, αν δεν υπερβαίνει, ακόμη κι εκείνη του… Δράμαλη στα Δερβανάκια.

(Αυτό και λόγω της επετείου του 1821.)

Ελεύθερος Τύπος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.