Η Χαμένη Παιδική Αθωότητα

Η Σταυρίνα Δρακωνάκη γράφει για τα παιχνίδια και τις ανέμελες στιγμές που χάθηκαν στον χρόνο…

Κρυφτό, κυνηγητό, σχοινάκι, μπουγέλο, τάπες, μήλα, αμπάριζα, μπουκάλα, αγαλματάκια, μουσικές καρέκλες, μακριά γαϊδούρα, κουτσό, τυφλόμυγα, κλέφτες και αστυνόμους, χαλασμένο τηλέφωνο. Πόσα παιχνίδια χάθηκαν στον χρόνο; Πόσες ανέμελες εικόνες περνούν από τα μυαλά μας διαβάζοντας αυτές τις λέξεις; Εικόνες που τα παιδιά της σημερινής γενιάς δεν θα έχουν στις αναμνήσεις τους. Παιχνίδια που έκαναν θραύση την δεκαετία του 80’, συνέχισαν να υπάρχουν την δεκαετία του 90’ και άρχισαν σταδιακά να σβήνονται από τον χάρτη μετά το 2000.

Ως παιδικότητα ορίζεται το σύνολο των ιδιοτήτων που χαρακτηρίζουν το παιδί. Είναι κατά βάση η αγνότητα, η αθωότητα, ο αυθορμητισμός. Η παιδική ηλικία κάποτε χαρακτηριζόταν από τις γρατζουνιές στα πόδια και στα χέρια όταν τα παιδιά έπεφταν με τα ποδήλατά τους στις αλάνες και χτυπούσαν, από τα χώματα στα ρούχα τους όταν έπαιζαν με τους φίλους τους ατελείωτες ώρες στην γειτονιά. Μία ώρα μετά το σχολείο στην παιδική χαρά, αρκούσε σε ένα παιδί για να χαμογελάσει και να αισθανθεί ευτυχισμένο. Τώρα παρακαλούν απεγνωσμένα για μία ώρα στην τηλεόραση ή το tablet.

Η συνεχής εξέλιξη και εδραίωση της τεχνολογίας, η επέλαση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, των κινητών τηλεφώνων, της τηλεόρασης, των tablets, σε συνδυασμό με την έλλειψη χώρων και την αύξηση της εγκληματικότητας γκρέμισαν τις ελπίδες για την παιδική αθωότητα του παρελθόντος.

Ατελείωτες είναι οι ώρες που ξοδεύουν τα παιδιά σήμερα μπροστά από τις οθόνες, χάνοντας ευκαιρίες για κοινωνικές συναναστροφές με συνομηλίκους και ανέμελο παιχνίδι στην φύση. Παιδιά ηλικίας 6 έως 11 ετών ξοδεύουν περίπου 28 ώρες την εβδομάδα μπροστά στην τηλεόραση. Μάλιστα τo 71% των παιδιών ηλικίας 8 έως 18 ετών έχουν τηλεόραση μέσα στο υπνοδωμάτιό τους, με αποτέλεσμα να δαπανούν κατά μέσο όρο περίπου 1.5 ώρα περισσότερη ημερησίως.

Μέσα από τις οθόνες, αποτυπώνονται στα παιδικά μυαλά έτοιμες εικόνες και παγιωμένες ιδέες. Τα παιδιά παλαιότερα ζωγράφιζαν, έφτιαχναν δεντρόσπιτα και άλλες αυτοσχέδιες κατασκευές, έπαιζαν με πλαστελίνες και πηλό δίνοντας ιδιαίτερα σχέδια στις άμορφες αυτές μάζες, συνέλεγαν αυτοκόλλητά φτιάχνοντας δεκάδες άλμπουμ.

Η μεταστροφή αυτή στις ασχολίες έχει ως αποτέλεσμα η φαντασία των παιδιών να μην εκδηλώνεται και να στερεύει. Εάν δώσει ένας γονέας στο παιδί του πηλό, στην καλύτερη περίπτωση απλά θα του φανεί τελείως αδιάφορος, ενώ στην χειρότερη δεν θα αναγνωρίσει καν τί είναι.

Όσο περνούν τα χρόνια και οι τεχνολογικές εφευρέσεις πολλαπλασιάζονται, τα παιδιά θα χάνουν ακόμα περισσότερο την παιδικότητά τους. Από έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Ελληνικό κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου του ΙΤΕ (Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας) υπό την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων το 2019 σε δείγμα 13.000 μαθητών ηλικίας από 10-18 ετών σε περίπου 500 σχολεία, προέκυψε ότι με διαδικτυακά παιχνίδια ασχολείται το 67% των παιδιών δημοτικού. Ενώ το 11% αργεί να κοιμηθεί το βράδυ εξαιτίας της ενασχόλησής του με αυτά.

Με βάση την έρευνα, αποδείχθηκε δυστυχώς ότι 1 στα 10 παιδιά διασκεδάζει περισσότερο όταν παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια παρά όταν περνάει χρόνο με τους φίλους του. Επίσης, ένα στα 10 παιδιά δηλώνει εθισμένο στο online gaming. Αυτός είναι και ο λόγος που ένα παιδί θα χαρεί όταν οι γονείς του του πάρουν δώρο ένα laptop ή ένα playstation και όχι ένα επιτραπέζιο ή ένα ποδήλατο.

Αναφορικά με την χρήση των social media, το 59% των παιδιών του δημοτικού έχει δικό του προφίλ σε κάποια από τις πλατφόρμες, ενώ η χρήση του Youtube είναι καθολική με ποσοστό 95,5%. Επίσης, παρά το γεγονός ότι απαγορεύεται τα παιδιά σε αυτή την ηλικία να έχουν προσωπικό λογαριασμό, περίπου ένα στα τρία δεν έχει ιδιωτικό το προφίλ του και φυσικά δεν γνωρίζει καν τους κινδύνους που εγκυμονούν στο διαδίκτυο, με αποτέλεσμα να εξαπατώνται πολύ εύκολα.

Όπως είναι φανερό από τα ανωτέρω στατιστικά, οι αθώες παιδικές ψυχές είναι πλέον αναπόφευκτα εξαρτημένες από την τεχνολογία και το διαδίκτυο.

Βρίσκουν διαφυγή στις οθόνες και αντλούν ευφορία από αυτές. Χάνουν τις πιο ξέγνοιαστες στιγμές της ζωής τους που δεν γυρνούν πίσω. Και το πιο λυπηρό είναι ότι αυτή η κατάσταση με το πέρας του χρόνου, δεν θα βελτιωθεί, αλλά θα επιδεινώνεται ραγδαία.

neolaia

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.