Γερά και με τσαμπουκά στο 2024…

Γράφει ο Άγγελος Στάγκος

Με άφθονο Κόβιντ, μπόλικη γρίπη και διάχυτη τζακίλα μέσα στις πόλεις τουλάχιστον, μπήκε το 2024. Γιατί ο τράχηλος του Έλληνα όχι μόνο ζυγό δεν υποφέρει –όπως είναι παγκοσμίως γνωστό – ούτε μέτρα κατά ιώσεων γουστάρει και επομένως δεν παίρνει, αλλά ούτε εννοεί να αφήσει ανεκμετάλλευτο το τζάκι που απέκτησε, έστω και αν αυτό ρυπαίνει φοβερά, έστω και αν έξω η θερμοκρασία είναι 20 βαθμούς και βάλε, με τον ήλιο να λάμπει. Τέτοιος και τόσο υπερήφανος είναι ο λαός αυτός. Ωραίος και πιτσιλωτός δηλαδή…
Κατά τα άλλα, θα περιμένουμε μέχρι του Άη Γιαννιού και τα Φώτα να κατακάτσουν η γαλοπούλα, το… γρούνι, οι κουραμπιέδες, τα μελομακάρονα και τα υπόλοιπα και μετά βουρ στον πατσά πάλι. Όπου πατσάς, η ασυδοσία στους δρόμους – που άλλωστε δεν σταμάτησε στις γιορτές, το αντίθετο – και στο κυκλοφοριακό, η ακατάσχετη μπουρδολογία στο διαδίκτυο, στα κανάλια και γενικά – ούτε αυτή έκανε παύση στις γιορτές – η αχαλίνωτη φοροδιαφυγή, η σχεδόν καθολική αντίσταση σε κάθε απόπειρα εκλογίκευσης του συστήματος σε ποικίλους τομείς, οι υποσχέσεις περί πατάξεων και μεταρρυθμίσεων, η ανοχή και η ατιμωρησία, η καταφυγή σε δοξασίες και συνομωσίες, η επαιτεία και η λεηλασία ως μέθοδοι διεκδίκησης και προβολής δικαιωμάτων, η γενικευμένη απειθαρχία, η ανευθυνότητα στην κοινωνική συμπεριφορά και όλα όσα χαρακτηρίζουν την καθημερινότητά μας.

Αρκετοί γνωστοί και φίλοι με αποκαλούν «γκρινιάρη». Δεν το δέχομαι. Νομίζω ότι είμαι ρεαλιστής και πιστεύω ακράδαντα στο DNA του σοφού λαού μας. Όπως οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Άγγλοι, οι Ιταλοί καθορίζονται από το δικό τους DNA, έτσι και του λόγου μας έχουμε το δικό μας και με αυτό θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε με τον τρόπο που μάθαμε, γνωρίζουμε καλά και μας προίκισε με άπειρα τζάκια που μπορούμε να τα ανάβουμε κι όταν σκάει ο τζίτζικας, αν μη τι άλλο. Άλλωστε η πορεία μας περιλαμβάνει ισχυρότατη δόση γελοιότητας, έτσι ώστε να μη μπορεί να εδραιωθεί στην Ελλάδα οποιαδήποτε ιδεολογία. Το έχει αποδείξει η νεότερη ιστορία του τόπου!

Για παράδειγμα, κάποιοι αθεράπευτα σοβαροί άνθρωποι όπως ο κολλητός μου, ο Γιώργος, φοβούνται μήπως με την κατάρρευση του Σύριζα και των παραφυάδων του ενισχυθεί η ακροδεξιά. Ουδείς φόβος. Όπως κατάφεραν να ξεφτιλίσουν την αριστερά, θα ξεφτιλίσουν και την ακροδεξιά, ακόμη και την ούλτρα φασιστική, αν πάνε προς τα εκεί οι απανταχού και όλων των ειδών ψεκασμένοι που αδυνατεί όπως φαίνεται να κρατήσει μαντρωμένους στον Σύριζα ο… μεσσίας Κασσελάκης, ούτε να προσελκύσουν οι «τίποτες» που έφυγαν. Η ανίκητη δύναμη και ορμή τους, μαζί με το φορτίο γελοιότητας που κουβαλάνε ως συστατικά στοιχεία αυτής της χώρας δεν αφήνει καμιά σοβαρή ή ασόβαρη ιδεολογία όρθια. Τρανή απόδειξη μεταξύ άλλων, η ύπαρξη του απίστευτου Νατσιού και ακόμη περισσότερο το «αυγάτισμα» της βάσης του γίγαντα Βελόπουλου, που λες και βγήκε από κόμικ του Λούκυ Λουκ (ως ο ψευτογιατρός που πουλάει ματζούνια), αλλά δεν τον λες και ακροδεξιό, από την άλλη πλευρά.

Αν πάλι το μεγάλο ποσοστό των αγνών και άδολων «ψεκασμένων» που παράγει συνεχώς και διαθέτει σε αφθονία η Ελλάδα μας στραφεί προς το ΚΚΕ, ουαί και αλίμονο στο σύντροφο Κουτσούμπα. Δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση, καθώς είναι βέβαιο ότι επί ημερών του θα διαλυθεί το «Τιμημένο» και αυτός θα μείνει στην ιστορία σαν ντόπιος Γκορμπατσώφ… Και συμβουλή μου, όσο αξίζει, προς τον Ανδρουλάκη είναι να μην προσπαθήσει να τους προσελκύσει στο ΠΑΣΟΚ με μεθόδους και ρητορική Τσίπρα, ως νέος Τσίπρας. Θα γίνει όμηρός τους. Το είχε καταφέρει να τους έχει και να τους κουλαντρίζει μια φορά και ένα καιρό ο Ανδρέας, αλλά ήταν Ανδρέας, δεν ήταν Ανδρουλάκης! Αν μη τι άλλο, μιλούσε καλύτερα αγγλικά…

Τούτων των παραληρηματικών λεχθέντων (πιθανότατα λόγω συνδυασμού κόβιντ, αντιϊκών και ηλικίας), μη φοβάστε τίποτα. Μπαίνουμε γερά και με τσαμπουκά στο 2024, τραγουδάμε λεβέντικα «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει…», αρκεί να τη διατηρούμε με συνέπεια μη κυβερνήσιμη και να συνεχίζουμε με το ίδιο κέφι μέχρι την τελική εξαφάνιση της φυλής από ακατάσχετη υπογεννητικότητα ή από οποιοδήποτε άλλο λόγο. Που όμως κανείς από εμάς που ζούμε τώρα δεν θα φτάσει να δει. Άρα «ζήτω» μας, αδιαφορούμε πλήρως και προχωρούμε έτσι όπως είμαστε!

Reporter

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.