Η διαπλοκή και ο Τύπος…

ΕΙΝΑΙ απαραίτητο για τους αμβλύνοες να διευκρινίσουμε άπαξ δια παντός κάποια πραγματάκια και γιατί «οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους», που λέει και η παροιμία.

Γράφει ο Κώστας Καλτσής 

Από εδώ, όσο μας αντέχει η εφημερίδα, θα επιμένουμε να τιμούμε πάση θυσία τη δυνατότητα άρθρωσης δημόσιου λόγου που έχουμε. Δεν πρόκειται να υποστείλουμε τη σημαία του αγώνα για την πορεία του τόπου και την αλήθεια. Θα συνεχίσουμε να αναδεικνύουμε το καλό και το σωστό, αλλά και να αποκαλύπτουμε με ντοκουμέντα τα «έργα και τις ημέρες» πάσης εξουσίας. Να τη σφυροκοπάμε, γιατί αυτός είναι ο ρόλος του Τύπου. Τίποτε προσωπικό με κανέναν!

ΑΦΟΥ το ξεκαθαρίσαμε αυτό, πάμε παρακάτω. Έχουμε την αίσθηση ότι όλοι (ή έστω οι περισσότεροι) όσοι ασκούν εξουσία, σίγουρα χωρίς να το γνωρίζουν, επιβεβαιώνουν τον Γάλλο πολιτικό και δημοσιογράφο Αντουάν Ριβαρόλ, που έγραφε: «Οι πολιτικές μας θεωρίες στέκονται στο

1) Η κυριαρχία ενυπάρχει στο λαό και

2) Ο λαός ποτέ δεν πρέπει να την ασκεί»! Κυνικό, αλλά ευφυές! Που παρ’ ότι πέρασαν διακόσια είκοσι χρόνια από το θάνατό του, ακριβώς από την ίδια αντίληψη περί λαϊκής κυριαρχίας διαπνέονται οι «εξουσιαστές»!

ΑΥΤΗ τη νοσηρότητα της πολιτικής θα συνεχίσουμε να πολεμάμε με οποιοδήποτε κόστος. Με πάθος θα υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των πολιτών, οι οποίοι πέφτουν θύματα εκείνων που αναδεικνύουν να τους διοικήσουν και που μεταβάλλονται σε δυνάστες τους, με πολλούς εξ αυτών να θησαυρίζουν. Φυσικά υπάρχουν και στην Ήπειρο τέτοια φαινόμενα. Με φαύλους μέχρι το μεδούλι να παριστάνουν τους διαπρύσιους κήρυκες της ηθικής, της νομιμότητας και τους αμείλικτους Τιμητές όσων διαφωνούν μαζί τους.

«ΣΤΙΣ επαναστάσεις (σημ. στις …«αλλαγές») υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων· εκείνοι που τις κάνουν και εκείνοι που επωφελούνται», έγραφε ο Μέγας Ναπολέων. Υπάρχει μήπως κάποιος που αμφιβάλλει για αυτό και πως ακόμη ισχύει; Το κακό είναι ότι συνήθως στον καιρό μας επωφελούνται κι αυτοί που κάνουν τις «επαναστάσεις», τις αλλαγές. Είτε στην κυβέρνηση είτε στην αυτοδιοίκηση, μέχρι και στον πιο μικρό συνοικιακό σύλλογο! Οι περισσότεροι μπλεγμένοι σε ένα άθλιο γαϊτανάκι συμφερόντων, ενταγμένοι σε ένα …αέναο σύστημα διαπλοκής και βρώμικης συναλλαγής.

ΝΑΙ, όλα αυτά και πλείστα άλλα, τα αφιερώνουμε στην Κυβέρνηση (και στις προηγούμενες), στην Περιφέρεια Ηπείρου, στο Δήμο Ιωαννιτών και σε άλλους Δήμους, στην Αστυνομία, στην Εκκλησία κι όπου αλλού θέλετε εσείς! Διότι οτιδήποτε κι αν επιλέξετε, θα ταιριάζει. Μόνο που πρέπει να είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε την οργή των εκπροσώπων τους, προπαντός δε το συκοφαντικό τους ταμπεραμέντο. Διότι μη έχοντας πειστικά επιχειρήματα για τις αθλιότητες που διαπράττουν, η λάσπη αποτελεί το μοναδικό τους όπλο.

ΕΓΡΑΦΕ ο Τρότσκι: «Η συκοφαντία δεν μπορεί να είναι δύναμη, παρά μόνο αν ανταποκρίνεται σε ιστορική ανάγκη»! Και αυτή επικαλούνται (κι ας μη γνωρίζουν καν τα περί Τρότσκι…) οι αλητήριοι, οι λυμεώνες του δημοσίου και του ιδρώτα του λαού! Ιστορική ανάγκη, λοιπόν, οι χυδαιότητές τους για να αποτρέψουν την κριτική. Φυσικά και ωρύονται ότι δήθεν μοχθούν για τους πολίτες, αλλά να είστε σίγουροι πως νοιάζονται κυρίως για τον εαυτό τους και το αποδεικνύουν στην πράξη. Δε διστάζουν όμως να κραυγάζουν ότι αδικούνται και αν ήταν στο χέρι τους, όσους ασκούν κριτική θα τους είχαν κρεμάσει ανάποδα.

ΒΕΒΑΙΩΣ δεν είναι λίγες οι φορές που εξαπολύουν σκληρό κυνηγητό διάφοροι μηχανισμοί, σε όσους αποκαλύπτουν τα καμώματά τους. Σκεφτείτε· είναι σαν να αφήνουν ήσυχο αυτόν που έβαλε μία φωτιά και να κυνηγούν εκείνον που σήμανε συναγερμό! Καλύπτουν και επιβραβεύουν εκείνους που πρωταγωνιστούν σε σκάνδαλα σε βάρος του λαού και διώκουν πχ τον Τύπο, τους δημοσιογράφους εν προκειμένω.

Ο «Πρωινός Λόγος» και ο υπογράφων, έχουν γευτεί κατά καιρούς απηνείς διωγμούς, ακριβώς επειδή σήμαναν «συναγερμό»!
ΘΑ επιμείνουμε να «χτυπάμε καμπανάκι», να προειδοποιούμε με την κριτική κι ας είναι …σκληρή, όπως λένε ορισμένοι. Διότι μόνο έτσι ίσως κάτι μπορεί να αλλάξει για τον τόπο και τους πολίτες.

Και όπως έγραφε ο Ρήγας Φεραίος,«Όλο το Έθνος αδικείται όταν αδικείται ένας πολίτης»! Είμαστε στο πλευρό αυτού του πολίτη και θα αναδεικνύουμε τα προβλήματά του και τις αγωνίες του. Κάτι που οφείλει να κάνει, υποτίθεται, καθένας που δραστηριοποιείται στα Κοινά και η Δικαιοσύνη, που ενίοτε «συλλαμβάνεται» όχι απλώς «τυφλή», αλλά σε διαρκή χειμερία νάρκη…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.