Προοδευτισμός της πλάκας

Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, οικονομολόγος – σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού

Αυτό που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες με τις δηλώσεις της Δόμνας Μιχαηλίδου για την οικογένεια, δεν είναι απλώς μια πολιτική αστοχία. Είναι η απόλυτη κατάντια! Βλέπεις ανθρώπους που τους έκανε υπουργούς η συγκυρία, να συμπεριφέρονται όχι σαν σοβαροί κρατικοί λειτουργοί, αλλά σαν αδίστακτοι influencers και φτηνοί ακτιβιστές των social media, ψάχνοντας απεγνωσμένα λίγα «likes» από τη woke ατζέντα. Αποδεικνύουν για άλλη μια φορά πόσο βαθιά νυχτωμένοι είναι, πόσο παντελώς αποκομμένοι ζουν από την ελληνική κοινωνία, αλλά και από τις πραγματικές εξελίξεις σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.

Όμως, ας μην γελιόμαστε. Η κ. Μιχαηλίδου δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση, αλλά το σύμπτωμα. Το πρόβλημα βρίσκεται στην ίδια την κορυφή. Αυτή είναι η σημερινή, μεταλλαγμένη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ένας πρωθυπουργός που κατάφερε να μετατρέψει μια ιστορική παράταξη σε έναν ψυχρό, τεχνοκρατικό μηχανισμό, όπου η πολιτική κατάντησε ένα επιφανειακό PR και μια λογική του «πάμε να κάνουμε δουλίτσες». Κυβερνούν με έναν δήθεν «προοδευτισμό» της πλάκας, περιφρονώντας επιδεικτικά τις αξίες, την παράδοση και την ίδια την υπόσταση της ελληνικής οικογένειας.

Και αν τολμήσει κανείς να αρθρώσει λόγο λογικής; Αν κάποιος βγει και τους πει «στοπ, κατήφορος είναι αυτός που παίρνετε»; Τότε αφήνουν ελεύθερο το κοπάδι! Αμολάνε τον κομματικό στρατό από τρολ, γυρολόγους και αδίστακτους γλείφτες που έχουν κατακλύσει το κόμμα, για να εξαπολύσουν μια χυδαία επίθεση. Μιλάμε για δολοφονία χαρακτήρα, για έναν πολιτικό τραμπουκισμό που ξεφτιλίζει κάθε έννοια διαλόγου. Αυτοί είναι οι δήθεν «άριστοι» του κ. Μητσοτάκη, τραμπούκοι του πληκτρολογίου που δεν αντέχουν ούτε ίχνος αλήθειας.

Και κάπου εδώ φαίνεται η τεράστια, η χαοτική ποιοτική διαφορά. Απέναντι σε αυτό το θλιβερό σκηνικό, βγήκε ο Αντώνης Σαμαράς. Με την παρρησία, το εκτόπισμα και το πολιτικό βάρος που διαθέτει, ξεσκέπασε την επιτομή της woke ατζέντας και την ενορχηστρωμένη αποδόμηση της οικογένειας. Ο Αντώνης Σαμαράς αποδεικνύει στην πράξη τι σημαίνει ηγέτης του συντηρητικού χώρου. Μια τεράστια πολιτική προσωπικότητα της δεξιάς, που δεν λυγίζει, δεν υπολογίζει κομματικά κόστη και αποτελεί το πραγματικό ιδεολογικό οχυρό της πατρίδας μας απέναντι στον δικαιωματισμό και την ισοπέδωση.

Γιατί ο ελληνικός λαός δεν ξέχασε. Πέρασε από την πυρά της χρεοκοπίας του 2010, έζησε τα μνημόνια, έφαγε στη μάπα την εισβολή στον Έβρο το 2020 και βλέπει καθημερινά την τουρκική προκλητικότητα. Μέσα από αυτά τα παθήματα, ο κόσμος κατάλαβε ξανά τι σημαίνει έθνος και εθνική συλλογικότητα.

Και τι κάνει η σημερινή ηγεσία της ΝΔ; Αντί να εκφράσει αυτό το αίτημα εθνικής αυτοσυνειδησίας, κατάντησε να φοβάται ακόμα και τη λέξη «συντηρητισμός»! Άφησαν τις ιδέες μας να εξοβελιστούν, με αποτέλεσμα σήμερα να βλέπουμε είτε γραφικές ακρότητες είτε έναν γελοίο, άκριτο πιθηκισμό ενός αμερικάνικου συντηρητισμού που είναι παντελώς ξένος προς τον Έλληνα.

Όμως ο αυθεντικός συντηρητισμός του Αντώνη Σαμαρά και της ιστορικής μας παράταξης είναι ζωντανός. Δεν φοβάται την εξέλιξη, την τεχνολογία ή την επιστήμη, αλλά απαιτεί οι αλλαγές να γίνονται με μέτρο, ώστε να δυναμώνουν την κοινωνία και όχι να τη διαλύουν. Όπως έγραφε και ο Τ. Σ. Έλιοτ, ο άκρατος φιλελευθερισμός διαλύει τους συνδετικούς ιστούς, αντικαθιστά την παιδεία με απλές δεξιότητες και την αληθινή σοφία με μια ευκαιριακή, εξυπνακίστικη τεχνοκρατία, δημιουργώντας ένα χάος που μετά δεν μπορεί να μαζέψει.

Απέναντι λοιπόν σε αυτόν τον δήθεν προοδευτισμό του κ. Μητσοτάκη και τις αριστερόστροφες παραφυάδες του, εμείς στεκόμαστε όρθιοι. Αρνούμαστε τον κοινωνικό και οικονομικό τους δαρβινισμό. Μας βομβαρδίζουν καθημερινά με μεταρρυθμίσεις-μακέτες, χωρίς να αφήνουν κανένα περιθώριο να ελεγχθεί αν κάτι πέτυχε.

Αυτοί δε που παρουσιάζονται ως φωτοδότες της προόδου και υποστηρίζουν αλλαγές επί αλλαγών στα πάντα, οφείλουν να αποδείξουν έμπρακτα το όφελος από αυτές τις αλλαγές! Αλλιώς, η ίδια η κοινωνία, με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης που διαθέτει, θα πετάξει τις ιδεοληψίες τους στα σκουπίδια της ιστορίας. Η αλλαγή οφείλει να υπηρετεί τον άνθρωπο, όχι τα ιδεολογικά καπρίτσια της Δόμνας Μιχαηλίδου και των επιτελείων του Μαξίμου.