Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα… για πάντα: Όνειρο ή εφιάλτης;

Γράφει ο Σπύρος Πολυχρονόπουλος

Στα… καλά καθούμενα μάθαμε το Σαββατοκύριακο, που πέρασε, ότι εκτός από την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, βρίσκεται υπό συζήτηση και η μόνιμη επιστροφή των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα!

Τα Νέα έκαναν πρωτοσέλιδο τις πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες, στο μυαλό της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιστροφής υπάρχει το σενάριο της επιστροφής των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα. Όχι απλώς για μία ακόμα φορά (που κι αυτό προβληματικό θα ήταν), αλλά σε μόνιμη βάση.

Προφανώς, όλοι σκεφτήκαμε αυτόματα πως μία τέτοια πρόταση θα ισοδυναμούσε με την απόλυτη καταστροφή. Πάνω που ορθοποδήσαμε να ξαναμπούμε σε κρίση.

Άλλωστε, η εμπειρία του 2004 μπορεί να έφερε μία πρόσκαιρη ανάταση ψυχής, αλλά κακά τα ψέματα, είχε τεράστιο αντίκτυπο στις ζωές μας. Έγιναν τεράστιες σπατάλες, άνοιξαν τρύπες και προφανώς κανείς δεν θέλει καν να σκέφτεται να ξαναζήσουμε και μάλιστα τόσο σύντομα κάτι αντίστοιχο.

Το σενάριο, όμως, είναι υπαρκτό. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι μεν ένα τεράστιο γεγονός αλλά δεν βρίσκονται στην καλύτερη στιγμή τους και πράγματι αναζητούνται τρόποι να γίνουν πιο ελκυστικοί. Η Ελλάδα καλώς ή κακώς έχει το τέλειο φυσικό περιβάλλον για τη διοργάνωσή τους.

Παράλληλα, όσο περνούν τα χρόνια μειώνονται διαρκώς και οι επιλογές της Ολυμπιακής Επιτροπής για το ποια χώρα θα τους διοργανώσει. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ουσιαστικά ανακυκλώνονται σε 15-16 χώρες που έχουν την οικονομική δυνατότητα να τους αναλάβουν. Αλλά κι αυτές έχουν αρχίσει να… κουράζονται.

Τι προβλέπει λοιπόν το σχέδιο για μόνιμη εγκατάσταση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα;

Το βασικό σενάριο αναφέρει πως σε έναν… ιδεατό κόσμο η ΔΟΕ θα βάλει χρήματα για να φτιάξει εγκαταστάσεις στη χώρα μας (και να ανακαινίσει τις υπάρχουσες) και παράλληλα κάθε τέσσερα χρόνια θα υπάρχει μία άλλη χώρα που θα συνδιοργανώνει τους Αγώνες με την Ελλάδα.

Αυτή η χώρα θα έχει προβολή μέχρι να γίνουν οι Αγώνες, καθώς θα κάνει σχετικές εκδηλώσεις και καμπάνιες στα social, ενώ θα μπορεί να κάνει ακόμα και λαμπαδηδρομία για τη Φλόγα. Στο τέλος βέβαια, οι… δρόμοι θα οδηγούν στην Ελλάδα.

Με αυτόν τον τρόπο εκτιμάται ότι θα μπορούν να συνδιοργανώσουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες και χώρες που τώρα ούτε το διανοούνται. Χώρες της Αφρικής, της Ασίας, αλλά και της λατινικής Αμερικής.

Για αυτές τις χώρες το σενάριο μοιάζει “ονειρεμένο”. Για την Ελλάδα, όμως; Θα έχουμε κάθε τέσσερα χρόνια την τρέλα του 2004; Την τρέλα που ζει κάθε χώρα που διοργανώνει τους Ολυμπιακούς Αγώνες;

Ακόμα και αν γλιτώνουμε τα έξοδα διοργάνωσης (που μεταξύ μας η ΔΟΕ δεν είναι και ιδιαίτερα γαλαντόμος), τι θα απογίνει τελικά αυτή η χώρα; Κάθε καλοκαίρι θα υποδέχεται εκατομμύρια τουρίστες και κάθε τέσσερα χρόνια θα επιβαρύνεται επιπλέον με τους επισκέπτες των Αγώνων;

Μοιάζει πραγματικά με εφιάλτη που ας ελπίσουμε να μη βγει αληθινός. Η Ελλάδα, όπως έχουμε αναλύσει στη στήλη, έχει ήδη χάσει την ταυτότητά της και μετατρέπεται τα καλοκαίρια σε ένα απέραντο “βλαχοκυριλέ” θέρετρο που αν παραμείνει έτσι δεν θα μακροημερεύσει. Αν επιστρέψουν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες ουσιαστικά θα επιταχύνουν τη φθορά.

Φθορά θα υπάρξει φυσικά και στο φυσικό περιβάλλον, αλλά και στους αρχαιολογικούς χώρους. Καλώς χρησιμοποιήθηκαν μία φορά το 2004, δεν γίνεται όμως, να γίνονται αγώνες στην Αρχαία Ολυμπία κάθε τέσσερα χρόνια. Μην τρελαθούμε!

Υπάρχει βέβαια και ο αντίλογος, που οφείλουμε να τον παραθέσουμε στο δημόσιο διάλογο. Μία τέτοια συνθήκη θα φέρει ανάπτυξη, τουρισμό, δουλειές σε οικοδομές, κατασκευές και όχι μόνο. Ενδεχομένως, θα βελτιώσει και κάποιες υποδομές, ιδιαίτερα τις συγκοινωνίες.

Θα φέρει φυσικά και προβολή, ενώ υποτίθεται πως δεν θα πρέπει μόλις πέφτει η αυλαία να πληρώνουμε τα σπασμένα σε φόρους και μνημόνια. Τι λέτε; Να το ρισκάρουμε;

Reporter

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.