Όχι άλλες… ασυναρτησίες, please!

Γράφει ο Θανάσης Κ.

* Ακούμε ότι ο EastMed ξαναμπαίνει στο προσκήνιο!
Για την ακρίβεια ποτέ δεν είχε “εξαφανιστεί”…

Ένα non-paper από την Αμερικανική Κυβέρνηση, είχε καταγραφεί ως “εγκατάλειψη” του EastMed. Αλλά όπως αποδείχθηκε ήταν μόνο μια “άτυπη” χειρονομία (εξ ού κι έγινε με μη δεσμευτικό non-paper), ήταν μόνο “προσωρινή”, και ήταν μόνο από τις ΗΠΑ, οι οποίες είχαν ψηφίσει την στήριξη του, γενικώς, (πράγμα που δεν αλλάζει με ένα… non-paper), αλλά δεν είχαν δεσμευτεί για τη χρηματοδότησή του.

Ήταν οι Ευρωπαίοι που είχαν αποφασίσει να τον χρηματοδοτήσουν – αλλά οι Ευρωπαίοι, στο μεταξύ στρέφονταν κατά του φυσικού αερίου γενικότερα!

Και τελικά ήταν το Ισραήλ που τον επιδίωξε περισσότερο.
Και το Ισραήλ δεν τον είχε “ξεγράψει” τον EastMed (όπως βιάστηκαν να τον “ξεγράψουν” κάποιοι εδώ…)

Εν πάση περιπτώσει τώρα βγαίνουν εκπρόσωποι δυτικών κυβερνήσεων και πετρελαϊκών εταιριών και λένε ότι ο EastMed γίνεται ξανά “επίκαιρος”!
Ως μέρος της προσπάθειας να απεξαρτηθεί η Ευρώπη συνολικά από το Ρωσικό αέριο.
Κι αυτό πραγματικά έχει λογική…
(Γιατί όλα τα προηγούμενα ήταν μάλλον ασυνάρτητα…)

* Μας έλεγαν ακόμα, ότι οι Ισραηλινοί προσανατολίζονται να στείλουν το δικό τους αέριο μέσω Τουρκίας.
Άρα “εγκατέλειπαν” κι εκείνοι τον EastMed, λέει…
Αποδείχθηκε κι αυτό, “κομματάκι πρόωρο”…

— Οι Ισραηλινοί δεν έψαχναν τρόπο να στείλουν το φυσικό αέριο τους στη Δύση. Τέτοιοι τρόποι υπάρχουν ήδη. Να το πηγαίνουν για υγροποίηση στα μεγάλα κέντρα της Αιγύπτου κι από εκεί να φεύγει σε υγροποιημένη μορφή (LNG) με πλοία για τα Ευρωπαϊκά λιμάνια…

— Οι Ισραηλινοί είχαν συζητήσει και στο πρόσφατα παρελθόν, ότι μπορούσαν να στείλουν το αέριο τους με αγωγό στο Λίβανο κι εκείθεν στην Τουρκία. Οι σχετικές συνομιλίες έγιναν μετά το 2015, αλλά δύο χρόνια αργότερα διακόπηκαν. Γιατί οι Ισραηλινοί δεν ενδιαφέρονταν να στέλνουν το αέριο τους στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας. Ενδιαφέρονταν να πουλάνε αέριο στην Τουρκία αποκλειστικά για εγχώρια χρήση.

— Οι Ισραηλινοί προώθησαν τον ΕastMed γιατί στρατηγικά τους ενδιέφερε κάτι άλλο: η αδιαμεσολάβητη ενεργειακή τους σύνδεση με την Ευρώπη. Δηλαδή να στέλνουν αέριο στις Ευρωπαϊκές αγορές, χωρίς να μεσολαβούν χώρες που δεν τις θεωρούν “αξιόπιστες” μακροχρόνια (από στρατηγική άποψη). Κι αυτό δεν φαίνεται να αλλάζει τώρα…
Άλλωστε, πρόσφατα Ισραηλινοί αξιωματούχοι διευκρίνισαν ότι η πιθανή “εξομάλυνση” των σχέσεών τους με την Τουρκία δεν θα γίνει σε βάρος “στρατηγικών συμμάχων” τους στην περιοχή, δηλαδή της Ελλάδας και της Κύπρου (δεν έχουν και άλλους…)
Κι αυτό όχι βέβαια γιατί μας… “αγαπάνε” πολύ. Αλλά γιατί την Τουρκία δεν την εμπιστεύονται με τίποτα…

* Μας είπαν ακόμα ότι η Τουρκία “αναβαθμίστηκε” ξαφνικά από γεωπολιτική άποψη, στα μάτια των Δυτικών συνολικά (και όχι μόνο)…
Αυτό μοιάζει αληθινό. Αλλά μόνο προσωρινά! Όσο διαρκούν οι εχθροπραξίες στην Ουκρανία.

Μετά;
Κανείς δεν ξέρει πώς θα είναι αυτό το “μετά”…

— Αν η Ρωσία ηττηθεί και ταπεινωθεί – και αναγκαστεί να φύγει άπρακτη από την Ουκρανία (ελάχιστοι προβλέπουν κάτι τέτοιο σήμερα), ο ρόλος της Τουρκίας δίπλα σε μιαν “ηττημένη” πλέον Ρωσία δεν θα είναι σημαντικός. Ούτε ο έλεγχος των στενών…

— Αν η Ρωσία κερδίσει την Ουκρανία τελικά (έστω και με δυσβάστακτο κόστος) και ακολουθήσει ένας μακροχρόνιος Ψυχρός Πόλεμος Ρωσίας-Δύσης (κάτι που πιθανολογούν πολλοί), τότε πράγματι ο ρόλος της Τουρκίας θα παραμείνει
“αναβαθμισμένος” στα μάτια των Δυτικών.

Αλλά σε αυτή την περίπτωση η Ρωσία θα ελέγχει τα μισά περίπου παράλια της Μαύρης Θάλασσας, οπότε η στήριξη των άλλων χωρών-μελών του ΝΑΤΟ στην περιοχή – όπως η Ρουμανία και η Βουλγαρία – θα μπορεί να γίνει ευκολότερα από χερσαίους διαδρόμους (κυρίως από τον “δίαυλο” της Αλεξανδρούπολης προς βορράν) παρά από ναυτικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ μέσω Δαρδανελίων προς της Μαύρη Θάλασσα. Και στην περίπτωση αυτή θα έχει αναβαθμιστεί και ο ρόλος της Ελλάδας. Γιατί η Μαύρη Θάλασσα θα κυριαρχείται από τη Ρωσία σε αυτή την περίπτωση…

— Αν πάλι συμβεί το τρίτο ενδεχόμενο – αυτό που πιθανολογούν πολλοί πλέον, αλλά ακόμα δεν συζητείται – αν δηλαδή η Δύση μετά των τέλος της Ρωσικής “επιχείρησης” στην Ουκρανία, τα βρει με την Ρωσία, τότε ο ρόλος της Τουρκίας υποβαθμίζεται ξανά…
Τι απ’ όλα αυτά θα συμβεί;

* Η Δύση μετά το τέλος αυτής της κρίσης ΔΕΝ έχει λόγο να εμπλακεί σε ένα Ψυχρό Πόλεμο διαρκείας με τη Ρωσία. Δεν θέλει να στραφεί η Ρωσία οριστικά προς την Κίνα, χώρια που οι δυτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας είναι ιδιαίτερα οδυνηρές και για τις δυτικές οικονομίες – όχι μόνο για τη Ρωσία!

Έτσι, μετά το τέλος των ρωσικών “επιχειρήσεων” στην Ουκρανία είναι πιθανό (κάποιοι πιστεύουν και πιθανότερο) να εκτονωθεί όλο αυτό το κλίμα σήμερα και να ακολουθήσει ένας “μεγάλος συμβιβασμός” Δύσης-Ρωσίας, όχι ένας μακροχρόνιος Ψυχρός Πόλεμος.
Αν η Δύση τα βρει με την Ρωσία στο ορατό μέλλον (πράγμα το οποίο είναι και προς το δικό της συμφέρον), ο ρόλος της Τουρκίας στην περιοχή μάλλον “ξεφουσκώνει”…

* Αυτό σημαίνει ότι είναι προς το συμφέρον το δικό μας, και πολλών άλλων κρατών της περιοχής μας, μετά το τέλος του Πολέμου στην Ουκρανία, να τα ξαναβρεί η Δύση με τη Ρωσία.
Αλλά για να επικρατήσει τελικά η Λογική πρέπει να αλλάξουμε μυαλά – κι εμείς και οι εταίροι μας…

— Να αλλάξουν μυαλά οι εταίροι μας: Μέχρι στιγμής έκαναν ένα θεμελιώδες λάθος: προσπαθούσαν να εγκαταλείψουν τους υδρογονάνθρακες σε ελάχιστο χρόνο.

Και δεν προσπαθούσαν να απεξαρτηθούν από το Ρωσικό αέριο…
Το σωστό θα ήταν το ακριβώς αντίστροφο: Να αποσυνδεθούν από το Ρωσικό αέριο, όχι από φυσικό αέριο γενικότερα…
Κι αυτό πρέπει να συνειδητοποιήσουν τώρα…

— Αλλά στο θέμα αυτό πρέπει να αλλάξουμε μυαλά κι εμείς:
Διαμαρτυρόμαστε – δικαίως – ότι η Τουρκία απειλεί και παραβιάζει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή την Ελληνική ΑΟΖ όπου φαίνεται πως υπάρχουν σημαντικά κοιτάσματα φυσικού αερίου. Όπως έχουν ήδη ανακαλύψει τέτοια κοιτάσματα όλες οι χώρες της περιοχής…

Κι αντί να αναδεικνύουμε αυτόν τον “πλούτο”, ως μια μοναδική εναλλακτική λύση (όπως έκανε η Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου ήδη από το 2014), ώστε να απεξαρτηθεί η Ευρώπη από το ρωσικό αέριο, εμείς δηλώνουμε ότι δεν μας ενδιαφέρει το φυσικό αέριο! Γιατί είμαστε υπέρ των “πράσινης ενέργειας”, λέει…

— Μ’ άλλα λόγια φωνάζουμε για τις Τουρκικές προσπάθειες να υφαρπάξει την Ελληνική ΑΟΖ, αλλά δηλώνουμε ότι δεν μας ενδιαφέρει να βγάλουμε τον πλούτο που υπάρχει εκεί!
Ασυναρτησίες!

— Συμμαχούμε με κράτη που θέλουν να συνεργαστούν μαζί μας για να στείλουν στην Ευρώπη το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου (κράτη όπως το Ισραήλ, με τον EastMed), αλλά δηλώνoυμε ότι ΔΕΝ μας ενδιαφέρει το φυσικό αέριο γενικότερα!
Ασυναρτησίες!

— Λέμε ότι προτιμάμε να δημιουργήσουμε σύνδεση “έτοιμης” ηλεκτρικής ενέργειας απευθείας από την Αίγυπτο προς την Ελλάδα, ως “υποκατάστατο” του EastMed.
Αλλά στην Αίγυπτο πώς θα παράγεται η ηλεκτρική ενέργεια που θα μας στέλνεται; Από φυσικό αέριο θα παράγεται!

Μ’ αλλά λόγια, δεν μας πειράζει να καταναλώνουμε ενέργεια από φυσικό αέριο που θα παράγεται στην Αίγυπτο!
Μας πειράζει να καταναλώνουμε ενέργεια που θα παράγεται από φυσικό αέριο δικό μας που θα παράγεται εδώ!
Ασυναρτησίες…

* Για να τα λέμε όλα και για να τα λέμε με το όνομά τους, η Τουρκία τα τελευταία χρόνια προσπαθούσε να εμποδίσει την Ελλάδα και την Κύπρο (αλλά και το Ισραήλ) να δώσουν εναλλακτική λύση στην προμήθεια φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Και σε αυτό έπαιζε σιωπηλά το παιγνίδι της Ρωσίας.

Η Ρωσία ήταν η πρώτη που δεν ήθελε να απεξαρτηθεί η Ευρώπη από το δικό της αέριο. Η Ρωσία δεν ενδιαφερόταν από τα σχέδια της Ευρώπης να προχωρήσει σε “πράσινη μετάβαση”, δηλαδή να καταργήσει εντελώς τους υδρογονάνθρακες, άρα και το φυσικό αέριο. Ήξερε πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει!

Καμία από της χώρες που παράγουν και εξάγουν υδρογονάνθρακες δεν ανησυχούν ιδιαίτερα από τη “στροφή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας” – ΑΠΕ.

Ξέρουν ότι η ζήτηση για ορυκτά καύσιμα θα υπάρχει για πολλά χρόνια ακόμα. Και πάντως όπου εγκαθίστανται μαζικά φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες, χρειάζονται και “εφεδρικές” μονάδες παραγωγής ηλεκτρισμού από φυσικό αέριο…
Οι Ρώσοι γνώριζαν ότι το ολιγοπώλιό τους στην Ευρώπη δεν κινδυνεύει από τις ΑΠΕ. Κινδυνεύει από την ανάδειξη του φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου. Γι’ αυτό και “βοήθησαν” την Τουρκία να το μπλοκάρει.

Αλλά τώρα η απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο μπαίνει εμφατικά στην ημερήσια διάταξη…

* Εφ’ όσον βέβαια οι ενδιαφερόμενες ευρωπαϊκές χώρες, δηλαδή κυρίως η Ελλάδα, παύουν να λένε “πράσινες”… ασυναρτησίες.

Επιστρέφουμε έτσι (από άλλο δρόμο) στο προηγούμενο κεντρικό συμπέρασμα:

Να απεξαρτηθούμε, ως Ευρώπη – επειγόντως – από το ρωσικό αέριο! Όχι από το φυσικό αέριο, γενικότερα…
Το φυσικό αέριο το χρειαζόμαστε ως καύσιμο μακροχρόνιας μετάβασης για πολλές δεκαετίες ακόμα. Και μπορούμε να το αναζητήσουμε στην Ανατολική Μεσόγειο πρωτίστως…

* Πρέπει να κόψουμε σιγά-σιγά και τις υπόλοιπες ανοησίες, ως Ευρώπη, αλλά και ως Ελλάδα:

–Αν η ξένη εισβολή σε κυρίαρχη χώρα είναι απαράδεκτη – που είναι – αυτό ισχύει και για τις εισβολές που ήδη έγιναν. Όχι μόνο για τις εισβολές που γίνονται τώρα…

Και η περίπτωση της Κύπρου δεν είναι “περασμένα ξεχασμένα”, όπως είπαν κάποιοι εδώ…

Γιατί μπορεί η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο να έγινε το 1974, αλλά η κατοχή συνεχίζεται ως σήμερα! Και είναι “παράνομη” μέχρι τώρα. Και τη “νομιμοποιούν” σήμερα, κάθε μέρα, όσοι την ανέχονται. Ακόμα κι αν ήταν αγέννητοι το 1974…

— Αν η καταπάτηση της κυριαρχίας (και των κυριαρχικών δικαιωμάτων) είναι απαράδεκτη από μια χώρα, τη Ρωσία – και σωστά θεωρείται έτσι – αυτό ακριβώς ισχύει και για οποιαδήποτε άλλη χώρα το κάνει ή απειλεί να το κάνει. Δηλαδή την Τουρκία! Σε βάρος της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο, νοτίως της Κρήτης και στο Αιγαίο…

Δεν μπορεί στην μία περίπτωση να επιβάλλουμε κυρώσεις και στην άλλη να προάγουμε τη… “θετική ατζέντα”!
Δεν μπορεί η ίδια η Ελλάδα να καταδικάζει τον Πούτιν για όσα απαράδεκτα κάνει στην Ουκρανία και την ίδια στιγμή να “καλοπιάνει” τον Ερντογάν που απειλεί να κάνει στην ίδια την Ελλάδα ό,τι ακριβώς κάνει ο Πούτιν στην Ουκρανία.
Εδώ η ασυναρτησία αγγίζει τα όρια του αυτοδιασυρμού!

* Οι Ισραηλινοί και όλα τα κράτη του Κόλπου ΔΕΝ εφαρμόζουν τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας (πέρα από την Τουρκία).

Ιδιαίτερα οι Σαουδάραβες και οι Εμιρατιανοί δεν σηκώνουν καν το τηλέφωνο στον Μπάϊντεν! Πράγμα που συμβαίνει για πρώτη φορά…

O λόγος απλός: Η αληθινή απειλή για όλους αυτούς – και για το Ισραήλ – είναι το Ιράν! Όχι η Ρωσία…

Κι όταν όλοι αυτοί βλέπουν τις ΗΠΑ να επείγονται να άρουν τις κυρώσεις του Ιράν για να αντικαταστήσουν το ρωσικό πετρέλαιο, απομακρύνονται από τη Δύση.

Η οποία μετά το τέλος του Πολέμου θα δοκιμαστεί εσωτερικά στο απλό ερώτημα αν θα συνεχιστούν οι κυρώσεις προς τη Ρωσία ή όχι…

Γιατί διατήρηση των κυρώσεων επ’ άπειρον δεν την αντέχουν οι δυτικές κοινωνίες. Ούτε οι δυτικές οικονομίες.
Χώρια που καιροφυλακτεί “απέναντι” η Κίνα…

Όλοι οι άλλοι αρχίζουν να σκέπτονται το “μετά” την κρίση.
Καιρός να αρχίσουμε να το σκεπτόμαστε κι εμείς…

Και πάντως “μετά” την κρίση στην Ουκρανία, η πραγματική απειλή που θα αντιμετωπίζουμε εμείς, θα είναι – και πάλι – η Τουρκία! Όχι άλλος κανείς…

* Δώσαμε στο ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ την Αλεξανδρούπολη και την “αναβαθμισμένη” Σούδα – και καλά κάναμε.
Όπλα στην Ουκρανία δεν χρειαζόταν να στείλουμε!
Δεν προσθέσαμε κάτι στο “διπλωματικό μας κεφάλαιο” με τη Δύση.
Ήμασταν ήδη με τη “σωστή πλευρά” της Ιστορίας.
Θα ήμασταν ακόμα περισσότερο με τη “σωστή πλευρά”, αν είχαμε επιμείνει να επιβληθούν κυρώσεις και στον Ερντογάν, όταν έκανε αυτά που έκανε τα δύο προηγούμενα χρόνια…

Αλλά εμείς δεν επιμείναμε τότε σε κυρώσεις. Κάναμε κενές περιεχομένου
“διερευνητικές συνομιλίες” μαζί του! Δηλαδή του δώσαμε άλλοθι να αποφύγει τις κυρώσεις.

Το να μην αντιστέκεσαι εσύ στον αναθεωρητισμό του γείτονά σου, και μετά να στέλνεις… Καλάσνικωφ στους άλλους να αντισταθούν στον επεκτατισμό του δικού τους γείτονά, δεν σε καθιστά πιο “αξιόπιστο”.
Σε καθιστά πιο ασυνάρτητο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.