Λίγος για τους πολλούς

Γράφει ο Δημοσθένης Δέπος, δικηγόρος

Παρακολούθησα τον Πρωθυπουργό στη Δ.Ε.Θ. Ο κόσμος της εργασίας κι οι απόμαχοι αυτής απόμειναν βουβοί να κοιτάνε ο ένας τον άλλο. Τίποτε προς άμεση ανακούφιση κι ελπίδα βιοπορισμού.

Αντιθέτως, ο Πρόεδρος της κυβέρνησης μοίρασε ανεξόδως μακρινούς ορίζοντες. Δηλαδή ψηφίστε με την επερχόμενη άνοιξη και το ’27, το ’28, το ’29 θα λάβετε μικροελαφρύνσεις κι αντίδωρα, ως επιδόματα. Όμως τα καύσιμα οδεύουν σταθερά προς τα άνω, τα ενοίκια σε τιμές μονοπωλίου, τα σούπερ μάρκετ σε άφρενη κούρσα κερδοφορίας κ.ο.κ.

Από την άλλη, οι Τράπεζες κείνται εκτός φορολογικού πλαισίου, οι μεταβιβάσεις μεριδίων μεγάλων εταιριών στο απυρόβλητο, η ΑΑΔΕ ανέλεγκτη ως προς τους ελέγχους της. Πρώτη κυβερνητική φροντίς είναι οι σύντομες παραγραφές για τους πελάτες της χοντρικής και τα ακαταδίωκτα για τους διαχειριστές κατεύθυνσης χρήματος.

Η οικονομική πολιτική προσαρμόζεται σε πάγια ψηφοθηρική τροχιά: να δώσουμε σ’ αυτούς, που θα μας ψηφίσουν. Έτσι το τετρακοσάρι θα πάει και στους βολεμένους με τις υψηλές συντάξεις, ενώ θα έπρεπε να δοθεί αυξημένο αποκλειστικώς στους πολλούς χαμηλοσυνταξιούχους, που υποφέρουν.

Για να καλυφθεί δε η ένδεια των παροχών, προκρίθηκε το γνώριμο αφήγημα του φόβου: η αποσταθεροποίηση της χώρας κι η απειλή της γείτονος εξ ανατολής. Δηλαδή ψηφίστε με, για να συνεχίσετε να έχετε τις όποιες δουλίτσες σας και για να μην έρθει ο “μεσημεράς” και σας πάρει. Αντί αύξησης εισοδήματος και μείωσης κόστους ζωής παροχή συγκεκαλυμμένου εκβιασμού.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι έχουμε έναν Πρωθυπουργό που απροκαλύπτως πλέον είναι λίγος για τους πολλούς και πολύς για τους λίγους. Εάν αυτό είναι δημοκρατία, τότε η ολιγαρχία πρέπει ν’ αλλάξει όνομα.