Τα ερωτηματικά μιας διακοίνωσης
Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, σύμβουλος επιχειρήσεων – συγγραφέας
Θεωρητικό μια διακοίνωση δεν θα έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο διαμάχης. Οι διατυπώσεις θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρες προς όλους και η χρήση της αποδεκτή εφόσον πληρούνται βασικές προϋποθέσεις. Στην περίπτωση όμως της διακοινωσης της γαλλικής εταιρείας προς την Τουρκία, η μη δημοσίευση της αφήνει χώρο για σενάρια και πολλαπλές ερμηνείες.
Από τη μια μεριά, η Τουρκία διατείνεται ότι με αυτό τον τρόπο ουσιαστικά της ζητήθηκε η άδεια για περαιτέρω εργασίες, οπότε οι αξιώσεις της στο Αιγαίο αναγνωρίζονται κι από τρίτους. Από την άλλη, η Ελλάδα θεωρεί ότι η εξέλιξη αποτελεί μια αδιαμφισβήτητη αναγνώριση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της.
Όσο όμως το πλήρες κείμενο και οι ακριβείς διατυπώσεις δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας, τόσο δίνεται το δικαίωμα να φουντώνουν οι υποψίες, τα υπονοούμενα οι φόβοι για τις όποιες συνέπειες μπορεί με έχει μακροπρόθεσμα, στη διευθέτηση των ελληνοτουρκικών ζητημάτων, αυτή η γαλλική πρωτοβουλία. Έως τότε μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε.
Υποθέτουμε λοιπόν ότι υπήρξε συνεννόηση της γαλλικής με την ελληνική πλευρά, τόσο για το παρεχόμενο όσο και για τη διατύπωση του κειμένου. Οπότε η ευθύνη για το τι βαρύτητα διαθέτει το έγγραφο αφορά και τις δύο πλευρές. Άλλωστε θα ήταν σχεδόν αφελές να πιστέψουμε ότι οτιδήποτε αγγίζει τα εθνικά μας συμφέροντα αφήνεται στην διακριτική ευχέρεια μιας ξένης εταιρείας.
Εφόσον η διακοίνωση δεν αποτελεί έκκληση για παροχή άδειας εργασιών από την Τουρκία αλλά απλή ενημέρωση γειτονικής χώρας, γιατί δεν μπορούσαν οι εργασίες να έχουν ξεκινήσει πριν την έκδοσή της; Το πλαίσιο κάθε ελληνικής δραστηριότητας ορίζεται αποκλειστικά από το casus belli;
Αφού εμείς ενημερώνουμε για κάθε μας κίνηση της Τουρκίας, τηρεί και η ίδια ανάλογη στάση; Σε κάθε πρόθεση της ενημερώνει πριν δράσει την ελληνική πλευρά και περιμένει την αποδοχή της διακοίνωσης για να προχωρήσει περαιτέρω;
Εάν η Τουρκία απλώς ενημερώθηκε και δεν χρειαζόταν η συναίνεση της, τότε οι συνεχείς εκδόσεις anti-navitex από πλευράς της τι ακριβώς σημαίνουν και τι θα συμβεί αν προχωρήσει σε εργασίες σε σημεία που έχουμε ήδη δεσμεύσει με τη δική μας navitex;
Η απουσία του πλήρους κειμένου και η προσεκτική αποκρυπτυγράφηση κάθε αναφοράς, όπως πχ αυτής που διακινείται περί “μη εμπλοκής της γαλλικής πλευρά σε ζητήματα διεκδικήσεων σε επικαλυπτόμενες θαλάσσιες ζώνες”, θα συνεχίσουν να επιτρέπουν μια διπλωματική θολούρα που θα αφήνει περιθώριο σε κάθε λογής προσεγγίσεις. Όλοι ευχόμαστε μια επιλογή, παρουσιαζόμενη ως τυπικότητα, να μη δημιουργήσει αρνητικό προηγούμενο για την περιοχή, και κυρίως ότι δεν πρόκειται για μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου κατευνασμού της τουρκικής επιθετικότητας που δημιουργεί, έστω κι ατύπως, νέα τετελεσμένα.
