Η σφήνα

Γράφει ο Δημοσθένης Δέπος

Βλέπω μια πρωτοφανή σπουδή στα μέσα επικοινωνίας και κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να περάσουν στον κόσμο, ότι διαλύεται το κίνημα της Ελπίδας.

Το γιατί υπάρχει αυτή η πρεμούρα, εξηγείται από τον άγνωστο Χ: την ψήφο, που δεν ανιχνεύεται στις δημοσκοπήσεις. Είναι η ψήφος του “καναπέ” και της “παραλίας”, αυτού του 38,90%, που απείχε από τις εκλογές Μαΐου 2023. Αυτό το παροπλισμένο ποσοστό, που αντιπροσωπεύει το μισό σχεδόν του εκλογικού σώματος, είναι ευλογία για τα κυβερνητικά κόμματα. Διότι με τις ψήφους των ελεγχομένων ψηφοφόρων (δημοσίων υπαλλήλων, ενστόλων, κληρικών, οικονομικά δυνατών και των άμεσα εξαρτωμένων απ’ αυτούς) αποκτούν με το μισό άθροισμα την πλειοψηφία.

Δέκα έξι χρόνια μνημονίων, διαψεύσεων, καχεξίας και μιζέριας είναι πολλά. Και το χειρότερο το βαρέλι δείχνει να μην έχει πάτο. Από οχτώ ευρώ το κιλό το μοσχάρι στα δεκαοχτώ κι οι συντάξεις συντάξεις. Το χαμόγελο στον μέσο έλληνα δυσεύρετο. Συνεχές κολύμπι με τα δύο χέρια, γιατί με το ένα πνίγεται.

Το κυβερνητικό δίπολο δεν επιθυμεί πολιτικές σφήνες, που μπορούν λόγω χαλεπών οικονομικών συνθηκών και ψυχικής φόρτισης των πολιτών να συγκινήσουν μη ψηφοφόρους και να τους καταστήσουν, σώνει μου και ντε, ψηφοφόρους. Μία τέτοια απροσδιόριστη ποσοτικά, μη μετρήσιμη και γι’ αυτό επικίνδυνη σφήνα είναι το κίνημα της Ελπίδας.

Το αδρανοποιημένο θυμικό των πολιτών πρέπει να παραμείνει έτσι κι όποιος του το ξυπνήσει είναι εχθρός. Όποιος επαναφέρει την ελπίδα, το όνειρο, τη ψευδαίσθηση (όπως θέλετε, πέσ’ τε το) είναι μισητός, είναι παρίας και δει να εξοβελισθεί.

Το κίνημα αυτό έχει μία ιδιομορφία έναντι των υφισταμένων κομμάτων και γι’ αυτό πολεμιέται. Απευθύνεται κυρίως στη ψυχή του πολίτη. Αυτή τη ψυχή, που μυστικά μέσα της επαναστατεί, που διψάει για κοινωνική δικαιοσύνη, που ξέρει να ξεχωρίζει το καλό απ’ το κακό. Η ψυχή δεν νικιέται ούτε από επιτηδευμένες “αριστείες” ούτε από “επιτελικά” κράτη ούτε από επιδόματα και μικροευκολίες. Σαν καμμένα σκυλιά οι πολίτες ψάχνουν ένα χέρι, που θα τους τείνει ένα χάδι και λίγο νερό. Αυτό, λοιπόν, το προτεταμένο χέρι πρέπει να κοπεί.