Η ακρίβεια, η τσέπη, οι κάλπες

Μέσα σε 27 μήνες η κυβέρνηση αντιμετώπισε απροσδόκητες και πρωτοφανείς κρίσεις. Η επιχείρηση «εισβολής μεταναστών» στον Εβρο που ενορχήστρωσε η Τουρκία. Τα απανωτά κύματα της πανδημίας. Οι καταστροφικές mega πυρκαγιές του Αυγούστου.

Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης

Ο πολιτικός λογαριασμός δείχνει ότι, αν και υπήρξαν αστοχίες, οι πολίτες αξιολογούν θετικά τον τρόπο διαχείρισης αυτών των κρίσεων. Η Ν.Δ. εξακολουθεί να κινείται σε ποσοστά που κινούνται κοντά στο εκλογικό της αποτέλεσμα και να προηγείται με διψήφια διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ, αρκετά μεγαλύτερη από τις 8,5 μονάδες με τις οποίες κέρδισε τις κάλπες τον Ιούλιο του 2019.

ΤΩΡΑ, όμως, αρχίζει μια διαφορετική μάχη. Μια μάχη η οποία βρίσκεται στο «γήπεδο» της κυβέρνησης, στο πεδίο της οικονομίας.

ΟΙ διεθνείς συνθήκες δημιουργούν ένα νέο τοπίο στην παγκόσμια οικονομία. Οι τιμές στην ενέργεια ακολουθούν ανοδική πορεία. Το πετρέλαιο και ακόμα περισσότερο το φυσικό αέριο και το ρεύμα έχουν κάνει limit up. Αυτές οι αυξήσεις δημιουργούν έναν κύκλο ανατιμήσεων τόσο στις πρώτες ύλες και την αγροτική παραγωγή όσο και σχεδόν σε όλα τα προϊόντα.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για μια δύσκολη άσκηση, για την οποία είναι άγνωστο αν υπάρχουν λύσεις. Γιατί μπορεί η επιδότηση στους λογαριασμούς ρεύματος να καλύψει τις ανατιμήσεις, αλλά οι αυξήσεις στην καθημερινότητα επιβαρύνουν σημαντικά τόσο τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς όσο και τις επιχειρήσεις.

ΥΣΤΕΡΑ από μια δεκαετία Μνημονίων και τη διετία της πανδημίας, οι αντοχές είναι περιορισμένες. Ο φόβος για την επιστροφή του πληθωρισμού δημιουργεί πρόσθετες δυσκολίες στην προσπάθεια για συνεχή και βιώσιμη ανάπτυξη.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα. Οσοι είναι κάτω των 35 ετών δεν έχουν ζήσει σε πληθωριστικό περιβάλλον. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και ιδιαίτερα μετά την εισαγωγή του ευρώ ο πληθωρισμός εξαφανίστηκε. Αν τα πληθωριστικά φαινόμενα δεν είναι παροδικά, τότε θα δημιουργηθούν συνθήκες που θα πιέσουν υπερβολικά τα έτσι κι αλλιώς χαμηλά εισοδήματα ιδιαίτερα των νέων ηλικιών.

ΣΥΜΦΩΝΑ με το ρεπορτάζ, η κυβέρνηση έχει ήδη αποφασίσει να προχωρήσει σε αύξηση του κατώτατου μισθού πάνω από 10% στις αρχές του 2022, που όπως είναι αναμενόμενο θα συμπαρασύρει ανοδικά και τις πιο υψηλές μισθολογικές κλίμακες. Σημαντικό, όμως, θα ήταν να επιταχυνθούν οι μειώσεις στην άμεση και έμμεση φορολογία που σχεδιάζει η κυβέρνηση και να προστεθούν κάποιες ακόμα, όπως η μείωση συντελεστών ΦΠΑ.

ΑΥΤΗ η μάχη κατά της ακρίβειας είναι και η πιο σημαντική που θα κληθεί να δώσει η κυβέρνηση. Γιατί, ως γνωστόν, οι πολίτες ψηφίζουν σύμφωνα με την τσέπη τους. Πρόκειται για την ελληνική εκδοχή του αμερικανικού «είναι η οικονομία, ανόητε». Το νόημα, όμως, είναι ακριβώς το ίδιο.

 

*Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.