Ποτέ Ανδρέας…

Έχασε το «κλειδί» ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν υπάρχει δίοδος στους σκοτεινούς και περίπλοκους ιδεολογικούς βυζαντινισμούς της ηγεσίας του. Στην Κουμουνδούρου απωλέσθη το έδαφος μετά από τρεις αλλεπάλληλες συντριπτικές ήττες και οι «φυλές» επιχειρούν να καταλάβουν μετερίζια, με το βλέμμα καρφωμένο στο συνέδριο, που όλο ξεφεύγει στο βάθος του ορίζοντα. Δύσκολη η επιχείρηση συγκόλλησης που επιχειρεί -άτσαλα- ο Τσίπρας;

Γράφει η Άννα Παναγιωταρέα

Σχεδόν ακατόρθωτη επειδή ξέχασε ότι η θραύση ανάγεται στο 2014. Τότε, παρόλο που η προσδοκία της επέλασης στο Μαξίμου είχε σοβαρή συγκολλητική δράση, υπήρχαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που ανέτρεχαν και απαιτούσαν οι σταθερές θέσεις της Αριστεράς να μην παραβλέπονται. Να είναι αυτές ο ιμάντας προς την εξουσία: Δημοκρατική εσωκομματική λειτουργία. Στελεχιακή ανέλιξη με κριτήρια αξιοκρατίας και όχι προεδρικού προτεκτοράτου. Οχι αρχηγικό κόμμα. Πολιτικός δημόσιος λόγος και όχι λαϊκισμός. Αυτές ακριβώς είναι οι θέσεις που σήμερα επανέρχονται στο προσκήνιο και στοιχειώνουν τον Τσίπρα.

Τον Σεπτέμβρη 2015, οι προγραφές που επέβαλε με την έξωση ηγετικών στελεχών, όπως Λαφαζάνη, Κωνσταντοπούλου κ.ά., «μάζεψαν» σε υπουργικά συρτάρια και βουλευτικά έδρανα τις ανησυχίες που εκφράζονταν. Είχε γίνει αποδεκτή ως μέγιστη προτεραιότητα η κατάκτηση της εξουσίας, έστω και με πορεία επί πτωμάτων.

Εντέλει πτώματα, ως άμμος ο αριθμός τους, ήταν οι υποσχέσεις που δεν υπήρχε περίπτωση να πραγματοποιηθούν, ακόμη κι αν οι ελιές της Ελλάδας, με θαύμα, γίνονταν λεφτόδενδρα. Η εικόνα που έμεινε πλέον από την ανάληψη της εξουσίας, στις 25 Ιανουαρίου 2015, ήταν ένα καράβι με πειρατές που τους παραδόθηκε το λιμάνι, κάνοντας γιούργια στο Μαξίμου. Οτι αυτό θα εξελισσόταν σε πολυτελές πολυκατάστημα με outsources δύσκολο να το συλλάβει η φαντασία των αστών και των φιλελεύθερων, που επί πεντηκονταετία υπέστησαν την προπαγάνδα της αδικημένης, πλην τιμίας Αριστεράς.

Έλειψαν από τη διακυβέρνηση Τσίπρα η οργάνωση, το πρόγραμμα και η ικανότητα της εφαρμογής του. Ελειπαν οι διοικητικές ικανότητες. Η πολιτική παιδεία. Η Παιδεία. Τραγική η έλλειψη εμπειρίας. Όμως το πιο υψηλό τίμημα που εμείς πληρώνουμε ήταν για την άγνοια του διεθνούς πεδίου και κυρίως των κωδικών στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Αυτό θα καταβάλλεται για τα επόμενα 95 χρόνια.

Σήμερα, ο Αλέξης Τσίπρας είναι πεπεισμένος ότι όσοι σύντροφοι εκφράζουν γνώμη για την πολιτική και τη διαχείριση του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν εμπόδιο για το άνοιγμά του στην κοινωνία, στην προσέλκυση μελλοντικών ψηφοφόρων. Ας του πει κάποιος ότι μπορεί να έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ καρικατούρα του παλαιο-ΠΑΣΟΚ, ο ίδιος όμως δεν έγινε και δεν θα γίνει ποτέ Ανδρέας Παπανδρέου. Θέμα εποχής. Θέμα Παιδείας…

Ελεύθερος Τύπος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.