Κοτζιάδες και Τσιπροκαμένοι

Γράφει ο Απόστολος Τσιμογιάννης

Η άμεση αποδοχή παραίτησης του ΥΠΕΞ, γεννά εύλογα ερωτηματικά, σε μια περίοδο μάλιστα με ανοιχτά μέτωπα. Έλλειψη εμπιστοσύνης, εξισορρόπηση φυγόκεντρων δυνάμεων, ένδειξη αποφασιστικότητας από το πρωθυπουργό, συνέπεια εκβιασμών ή προσπάθεια εφησυχασμού ; Όλα τα ανωτέρω, μπορεί ν΄ απαντήσει κάποιος. Άλλωστε τα προβλήματα στις σχέσεις των δύο είχαν φανεί νωρίς, από την αρχή των διαπραγματεύσεων για το Σκοπιανό και όχι μόνο. Ίσως να φταίει και η προσωπική πολιτική που ασκούσε ο υπουργός, η εμφανής στροφή του προς το δυτικό παράγοντα και η προσωπική του σφραγίδα στην αντιπαράθεση με τους Ρώσσους .

Από την άλλη ο Πάνος Καμμένος έχοντας πάρει «διαβεβαιώσεις» από το Άγιον όρος, πιστεύει ακράδαντα και διαλαλεί ότι η συμφωνία των Πρεσπών δεν θα περάσει στα Σκόπια. Σε συνεννόηση με τον Πρωθυπουργό λοιπόν προσπαθεί να παρουσιάσει εναλλακτικές εξισορροπητικές λύσεις, σαν κι’ αυτές που ανέφερε στις ΗΠΑ. Εμπόδιο σ’ αυτό τον σχεδιασμό ήταν ο Κοτζιάς, που ως άλλος Βαρουφάκης είχε πάρει το θέμα πολύ προσωπικά.

Η μεγάλη αλήθεια βεβαίως, είναι ότι η κυβέρνηση έχει αντιληφθεί το τεράστιο κόστος που θα πληρώσει από την απαράδεκτη συμφωνία των Πρεσπών, την οποία σημειωτέον απορρίπτει τα 70% των Ελλήνων και ψάχνει τρόπους να ξεφύγει. Ότι κι’ αν λέγεται δεν μπορεί να αγνοηθεί για δεύτερη φορά (δημοψήφισμα 2015) η άποψη του Ελληνικού λαού σ’ ένα θέμα τεράστιου εθνικού ενδιαφέροντος.

Βλέποντας μάλιστα τις αντιδράσεις των Σκοπιανών και την ανείπωτη χαρά τους που τους αναγνωρίζουμε ως «Μακεδόνες», αρχίζουν να αντιλαμβάνονται και τις μελλοντικές συνέπειες. Τόσο όμως οι όροι της συμφωνίας όσο και οι διεθνείς δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί είναι ιδιαιτέρως δεσμευτικές. Διαισθάνονται μάλιστα ότι οι καινούργιοι φίλοι τους και πρώην εχθροί τους, θα τους ξεμπερδέψουν μόλις ολοκληρωθεί η δουλειά, αφήνοντας πάνω τους τη ρετσινιά .

Οι πιέσεις φανερές (ΗΠΑ, Γερμανία) ή κρυφές (Ρωσία), υποδηλώνουν ότι οι μεγάλοι διεθνείς παίκτες «παίζουν τα ρέστα τους». Εκτιμώ ότι είναι περισσότερο θέμα γοήτρου, λαμβανομένου υπόψη του αυταρχικού χαρακτήρα των ηγετών τους, παρά γεωπολιτικών συμφερόντων, τα οποία βεβαίως δεν πρέπει να αγνοήσουμε.

Έτσι πιστεύουν οι κυβερνώντες (?) ότι ίσως καταφέρουν, αν μάλιστα δεν περάσει η συμφωνία στα Σκόπια, να περισώσουν ότι μπορούν ,ιδιαιτέρως το κόμμα των ΑΝΕΛ, που ο πρωθυπουργός θα ήθελε να είναι στην επόμενη βουλή στερώντας ή περιορίζοντας την αυτοδυναμία της ΝΔ (εξακομματική βουλή).

Όπως και να έχουν τα πράγματα το βέβαιο είναι ότι μια κυβέρνηση δεξιών και αριστερών τυχοδιωκτών (πειρατών) βρίσκεται στο τιμόνι της Ελλάδας, μια λυκοφιλία όπου ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου. Ο ένας εκβιάζει τον άλλο, ο ένας παρακολουθεί τον άλλο και ο καθένας προωθεί προσωπικά συμφέροντα. Δεν κυβερνούν , δεν λύνουν προβλήματα παρά μόνο προσπαθούν να δυσκολέψουν τη ζωή της επόμενης διακυβέρνησης, ή οποία θα βρεθεί ούτως ή άλλως εν μέσω διεθνούς γεωπολιτικής και γεωοικονομικής αντιπαράθεσης, κοινωνικής και πνευματικής ανισορροπίας, αλλά και εθνικής ηττοπάθειας.

Και μέσα σ’ όλη αυτή την αναταραχή, όπου η παρακμάζουσα ΕΛΛΑΣ έχει συρθεί εμφανίζεται ο ανυπάκουος και ανυπότακτος ελληναράς να λέει : «…εγώ ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ για να τιμωρήσω τον Σαμαρά, αλλά τώρα θα ψηφίσω ΧΑ γιατί κι αυτοί είναι ίδιοι » !!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.