Αν πραγματικά την αγαπάς την θες ίση με εσένα!

Γράφουν οι: Τζαμπαζλή-Δούκα Σωτηρία, Φοιτήτρια “Δημοσιογραφίας, Συντακτών και Ρεπόρτερ” και Μαρκόπουλος Χ. Θωμάς, Επικοινωνιολόγος και Μεταπτυχιακός Φοιτητής Διεθνών, Ευρωπαϊκών Σπουδών και Διπλωματίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

2020, πρώτη γυναίκα ΠτΔ στην πατρίδα μας, ας το χαρούμε, αλλά… Στην πορεία των αιώνων σε πολλές κοινωνίες οι γυναίκες δεν αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο με τον άνδρα. Θέση της γυναίκας θεωρείται το περιβάλλον της οικογενειακής εστίας. Οι γυναίκες συνήθως αποδέχονται τον ρόλο της υποδεέστερης παρουσίας στο ζευγάρι προκειμένου να διατηρήσουν τις ισορροπίες και ανέχονται πολλές φορές προσβλητικές ενέργειες. Λάθος! Θα αποταθούν για βοήθεια μόνο εάν ξεπεράσουν τα όρια αντοχής τους. Συνέπεια όλων αυτών είναι η δημιουργία ενός βίαιου περιβάλλοντος στο οποίο ο σύζυγος παρέμενε δυνατός και είχε εξουσία πάνω στην γυναίκα του.

Ως τις αρχές της δεκαετίας του 70΄ η κακοποίηση των γυναικών αντιμετωπίζονταν από τους ψυχολόγους ως σύμπτωμα ψυχοπαθολογίας του θύτη. Οι διαφορετικές δραστηριότητες του άνδρα και της γυναίκας άνοιξαν διαφορετικούς δρόμους για κάθε φύλο, τους έδωσαν διαφορετικές δυνατότητες και στην συνέχεια εδραίωσαν τη σχέση τους στο κοινωνικό σύνολο και μεταξύ τους. Δείχνει να είναι μια σχέση εξουσιαστική. Η ανδρική κυριαρχία, έδωσε αρκετή δύναμη στους συζύγους που σε ορισμένες περιπτώσεις την καταχράστηκαν, σε βαθμό που εκμεταλλεύονται τις γυναίκες. Έτσι υπάρχει η αντίληψη της ανώτερης θέσης του άνδρα στην κοινωνία και κατ’ επέκταση της άσκησης βίας προς την γυναίκα που θεωρείται κατώτερή.

Τα κοινωνικά στερεότυπα φαίνεται να παίζουν μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση της φύσης και του ρόλου των δύο φύλων. Επίσης ο περιορισμένος αριθμός καταγγελιών και η έλλειψη σχετικών δομών και η κακή εφαρμογή των νόμων οδηγούν την γυναίκα σε αδιέξοδο, αφού είναι υποχρεωμένη να ζει με το θύμα της.

Τα δικαιώματα των γυναικών θα πρέπει να γίνουν γνωστά σε όλους. Πρέπει να δώσουμε ένα τέλος στην κακοποίηση κάθε είδους καθώς και στην διαιώνιση αυτής της νοσηρής κατάστασης. Δεν νοσεί μοναχά ένας αλλά ολόκληρη η κοινωνία. Oι σχέσεις ανδρών-γυναικών δεν είναι σχέσεις ανταγωνισμού, μα σχέσεις συνεργασίας, σε δεκάδες τομείς.

Ο άντρας που πραγματικά είναι σίγουρος για τον εαυτό του δεν νιώθει απειλή, μα μόνο αγαπάει την γυναίκα που έχει διπλα του. Και μπορεί, φίλε μου, να είναι η μητέρα σου, η αδερφή σου, η κολλητή σου, η γυναίκα σου, η κόρη σου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.