Με χαμόγελα δεν καταργείται το casus belli

Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, οικονομολόγος – σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού

Ας τελειώνουμε με τα «ήρεμα νερά». Όταν ο Ερντογάν μιλά για «αλληλένδετα προβλήματα», για «τουρκική μειονότητα» στη Θράκη και για ρόλο περιφερειακής δύναμης από το Αιγαίο μέχρι τη Συρία, δεν κάνει διπλωματία, αλλά διατυπώνει αξιώσεις. Και η απάντηση δεν μπορεί να είναι ευγενικές εκκλήσεις για άρση «τυπικών και ουσιαστικών απειλών». Η απειλή έχει όνομα και λέγεται casus belli. Και παραμένει.

Η Ελλάδα έχει μία διαφορά, την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Γκρίζες ζώνες δεν υπάρχουν. Αποστρατιωτικοποίηση δεν συζητείται όσο απέναντι υπάρχει Στρατιά Αιγαίου. Η Λωζάνη μιλά για θρησκευτική μειονότητα, τελεία. Όλα τα άλλα είναι τουρκικές διεκδικήσεις που βαφτίζονται «διάλογος».

Και ας απαντηθεί καθαρά: για ποια «παρακαταθήκη του Κεμάλ» μιλάμε; Για τη Σμύρνη; Για τις γενοκτονίες και τα Τάγματα Εργασίας; Για τον ξεριζωμό του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας; Η Ιστορία δεν είναι εργαλείο δημοσίων σχέσεων. Είναι μνήμη και ευθύνη.

Σήμερα τι έχει αλλάξει; Η «Γαλάζια Πατρίδα» είναι εδώ. Υποδέχτηκαν τον έλληνα πρωθυπουργό πάνω σε γαλάζιο χαλί, τι δεν καταλαβαίνουμε! Το τουρκολιβυκό μνημόνιο ισχύει. Το casus belli δεν αίρεται. Δεσμεύσεις στο Αιγαίο συνεχίζονται. Η Χάλκη παραμένει κλειστή. Και εμείς βαφτίζουμε επιτυχία την αύξηση των τουριστικών ροών; Έτσι, άλλωστε, δικαιολογείται και η υποδοχή του έλληνα πρωθυπουργού από τον υπουργό τουρισμού της Τουρκίας. Πόσο πιο χαμηλά θα πέσουμε!

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται καλό κλίμα. Χρειάζεται εθνική αξιοπρέπεια και αποτροπή. Όποιος νομίζει ότι με χαμηλούς τόνους εξημερώνεται ο αναθεωρητισμός, ας αναλάβει και την ευθύνη της αυταπάτης του. Η ειρήνη δεν διασφαλίζεται με ευχές, αλλά με ισχύ και καθαρές, σκληρές κουβέντες.