Πόσοι ελέγχουν τελικά το νερό στην Ελλάδα;

Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, οικονομολόγος – σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού

Σε αναμονή των κυβερνητικών ανακοινώσεων για το νερό, έξι χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι αυτό που θα παρουσιαστεί δεν θα είναι ένα σοβαρό, συγκροτημένο σχέδιο αντιμετώπισης της λειψυδρίας, αλλά άλλη μία επικοινωνιακή κατασκευή. Όχι για να λυθεί το πρόβλημα, αλλά απλώς για να «πάμε παρακάτω» στην επικαιρότητα.

Μιλάμε για το πιο πολύτιμο αγαθό του 21ου αιώνα, και όμως η Ελλάδα το διαχειρίζεται σαν να πρόκειται για κάποιο δευτερεύον θέμα. Θέλετε αριθμούς; Πάρτε τους:

– Τουλάχιστον 5 Υπουργεία μπλέκονται: Περιβάλλοντος & Ενέργειας, Εσωτερικών, Αγροτικής Ανάπτυξης, Υποδομών, Οικονομικών.

– 13 Περιφέρειες έχουν δικές τους αρμοδιότητες και σχεδιασμούς.

– Πάνω από 300 Δήμοι έχουν από μία ΔΕΥΑ ή κάποιο άλλο νομικό μόρφωμα.

– Η Ρυθμιστική Αρχή Υδάτων, που υπολειτουργεί ή αδρανεί.

– Ο ΕΟΑΕΝ, η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ με δικούς τους μηχανισμούς.

– Η Ειδική Γραμματεία Υδάτων (και όχι μόνο μία, αλλά και Γενικές Διευθύνσεις μέσα στα υπουργεία).

– Δεκάδες ΜΚΟ και «φορείς διαχείρισης» περιοχών Natura που εμπλέκονται στα νερά ως περιβαλλοντικοί σύμβουλοι ή και διαχειριστές.

– Και φυσικά η Ε.Ε. και οι επιμέρους οδηγίες (όπως η Οδηγία Πλαίσιο για τα Ύδατα 2000/60/ΕΚ), που απαιτούν σχέδια διαχείρισης, διαβούλευση, παρακολούθηση, κ.ά.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Χάος αρμοδιοτήτων. Χάος που γεννά αδιαφάνεια, καθυστερήσεις, σπατάλες, επαναλήψεις. Έργα που δεν γίνονται ή που κοστίζουν τριπλά. Και φυσικά, κανείς ποτέ δεν φταίει.

Η κυβέρνηση θα ανακοινώνει μια συγχώνευση 700 υδρευτικών εταιρειών. Πολύ σωστά. Αλλά αν δεν προηγηθεί ο εξορθολογισμός των αρμοδιοτήτων, αν δεν σπάσει το τέρας της γραφειοκρατίας, δεν θα γίνει τίποτα.

Το νερό δεν χρειάζεται άλλες υπηρεσίες «να το προσέχουν». Χρειάζεται μια ενιαία, ισχυρή, επαγγελματική αρχή, με σχέδιο, με ευθύνη και με διαφάνεια. Που να απαντά όχι σε 15 αφεντικά, αλλά στον Έλληνα πολίτη. Το νερό δεν είναι επικοινωνία. Είναι ζωή. Και η Ελλάδα δεν έχει άλλα περιθώρια για χάσιμο χρόνου.