Ο πολιτικός μάγειρας και ο γιατρός της παράταξης
Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, οικονομολόγος – σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού
Η σημερινή μέρα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ελλείψει ενός σοβαρού και συγκροτημένου σχεδίου για τη χώρα, δεν αποκάλυψε τίποτα άλλο παρά την αμήχανη νευρικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά. Στη συνέντευξη Τύπου στο «Βελλίδειο», ο Πρωθυπουργός, πιεσμένος από την πολιτική φθορά και την αμφισβήτηση, επέλεξε να επιτεθεί απρόκλητα στον προκάτοχο του, υποστηρίζοντας πως ο Αντώνης Σαμαράς «διαθέτει τεχνογνωσία στο να κάνει κακό στη Νέα Δημοκρατία» και καλώντας τον να «αναλογιστεί την υστεροφημία του». Η απάντηση του Αντώνη Σαμαρά ήταν άμεση, θεσμικά αποστομωτική και αφοπλιστική, βάζοντας τον Πρωθυπουργό στη θέση του, καλώντας τον να ανησυχεί για τη δική του υστεροφημία, ως ο «πρωθυπουργός της ακρίβειας και της διαφθοράς».
Αυτή η σύγκρουση δεν είναι μια απλή πολιτική κόντρα, αλλά μια βαθιά αξιακή μάχη για τη σωτηρία του τόπου. Υπάρχουν εποχές όπου η χώρα μοιάζει με ένα μεγάλο θέατρο. Όχι με την έννοια της παράστασης, αλλά με την έννοια της σκηνής όπου παίζεται κάτι κρίσιμο, κάτι που αφορά το μέλλον της πατρίδας μας. Και εκεί ξεχωρίζουν δύο τύποι πρωταγωνιστών. Από τη μία εκείνοι που ζουν για το εφήμερο χειροκρότημα της εξουσίας κι από την άλλη εκείνοι που ζουν και αναπνέουν για την αλήθεια και το εθνικό συμφέρον.
Από τη μια πλευρά, λοιπόν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης λειτουργεί ως ένας πολιτικός «μάγειρας» και ταυτόχρονα ένας αδίστακτος σκηνοθέτης που νοιάζεται μόνο για τη βιτρίνα. Ξέρει να στήνει ψεύτικα σκηνικά, να κατασκευάζει επικοινωνιακές εικόνες και να παραπλανά το κοινό πως δήθεν «κάτι γίνεται». Σαν σκηνοθέτης που αλλάζει διαρκώς τα παρασκήνια για να κρύψει τις επικίνδυνες ρωγμές, μοιράζει τα γλυκίσματα μιας τεχνητής ευημερίας, με μια αύξηση-ψίχουλο στον μισθό εδώ, ένα pass εκεί, μια εξαγγελία για «κουμπαράδες» παραπέρα. Όλα αυτά για να σερβίρει το αφήγημα μιας χώρας που προχωρά, την ώρα που η πραγματική κοινωνία υποφέρει. Η ακρίβεια γονατίζει τα νοικοκυριά, οι τράπεζες και τα καρτέλ θησαυρίζουν ανενόχλητα και οι θεσμικές πληγές των υποκλοπών, διαπλοκής και παρεμβάσεων στην δικαιοσύνη εκθέτουν τη χώρα. Παράλληλα, ο Πρωθυπουργός μετατρέπει τη Νέα Δημοκρατία σε έναν αλλοιωμένο θίασο, ξεπουλώντας τις παραδοσιακές αξίες της παράταξης για χάρη της woke ατζέντας, των κεντρώων συμβιβασμών και της εμμονής του για αυτοδυναμία.
Απέναντι σε αυτή τη διολίσθηση, ο Αντώνης Σαμαράς, μεγαλωμένος δίπλα σε γιατρό πατέρα κι έχοντας στο DNA του την αίσθηση του καθήκοντος για θεραπεία, στέκεται ως ο πραγματικός πολιτικός «γιατρός» και ο ηγετικός πρωταγωνιστής που νοιάζεται μόνο για την ουσία και την αλήθεια του έργου. Δεν τον νοιάζουν τα φώτα, ούτε αν η αλήθεια θα ενοχλήσει το καθεστώς του Μαξίμου. Τον νοιάζει να σωθεί η πατρίδα και η παράταξη. Στην ιστορική του διαδρομή διάλεξε πάντα τον δύσκολο, εθνικά υπεύθυνο δρόμο, αφού ήταν ο ηγέτης που κράτησε την Ελλάδα στο ευρώ τη δραματική διετία 2012-2014 όταν όλα κατέρρεαν, και ο πολιτικός που ύψωσε αδιαπέραστο τείχος στα εθνικά θέματα απέναντι στις τουρκικές κι όχι μόνο αξιώσεις, όταν άλλοι ετοίμαζαν «υποχωρήσεις» στο Αιγαίο. Βλέποντας σήμερα τη Νέα Δημοκρατία να χάνει τις ρίζες της, βγαίνει μπροστά χωρίς υπολογισμό κόστους, αποκαλύπτοντας την αλήθεια για την ακρίβεια και τη διαφθορά.
Η παρασκηνιακή προετοιμασία και η επικείμενη συγκρότηση ενός νέου, πατριωτικού πολιτικού φορέα από τον Αντώνη Σαμαρά δεν είναι απλώς μια πολιτική κίνηση, αλλά μια σωτήρια, θεραπευτική παρέμβαση για τον τόπο. Είναι η κίνηση που έχει προκαλέσει πανικό στο σύστημα Μαξίμου. Ένας δεύτερος, αυθεντικός θίασος ορθώνεται στη σκηνή, υπενθυμίζοντας πως υπάρχει άλλος δρόμος, πατριωτικός και καθαρός. Πριν καν ανακοινωθεί επίσημα το νέο κόμμα, ο «μάγειρας» Μητσοτάκης βλέπει τα επικοινωνιακά του τεχνάσματα να καταρρέουν και αναγκάζεται να δει στον Αντώνη Σαμαρά τη μοναδική σοβαρή, εθνική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Στο τέλος της ημέρας, η ιστορία δεν γράφεται από εκείνους που είχαν τα πιο εντυπωσιακά σκηνικά ή τα πληρωμένα χειροκροτήματα. Γράφεται από εκείνους που είπαν την αλήθεια και στάθηκαν όρθιοι. Η πολιτική μπορεί να παραπλανά για λίγο με τις συνταγές του «μάγειρα», αλλά κρίνεται οριστικά από τη θεραπεία του «γιατρού». Και σε αυτή την αιώνια σωκρατική σύγκρουση ανάμεσα στο ψέμα και την ουσία, ο Αντώνης Σαμαράς εκπροσωπεί την αλήθεια, την εθνική αξιοπρέπεια και την πραγματική ελπίδα για τον τόπο.
