Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έπαθε πάλι Εδεσσαϊκό βλέποντας τις βιολέτες να ανθίζουν στο TikTok

Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, οικονομολόγος – σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού

Κοίτα να δεις πώς οι εποχές παίζουν παιχνίδια με τη μνήμη μας… και με τα νεύρα του Μαξίμου.

Λένε πως η άνοιξη έχει αυτή τη μοναδική, σχεδόν μαγική ικανότητα να σβήνει μεμιάς κάθε αμφιβολία. Μόλις μπει ο Απρίλιος, οι βιολέτες δεν κάθονται να αναρωτιούνται νευρικά αν πλησιάζει το τέλος της καριέρας τους, απλά σπάνε το χώμα και ανθίζουν. Ο γιος του μυλωνά κοιτάζει ψηλά στο παλάτι και αρχίζει να πιστεύει ξανά ότι μπορεί να κερδίσει την πριγκίπισσα. Ακόμα και οι πιο παγωμένες ψυχές πετάνε από πάνω τους εκείνη την παγερή, αμυντική πανοπλία που τους φόρεσε ο χειμώνας. Γιατί η άνοιξη είναι μια νομοτελειακή ανατροπή. Φέρνει ένα ξαφνικό φως, μια βαθιά ανάσα και μια χαρά που ο κόσμος την ακολουθεί αμέσως.

Όμως, στον μικρόκοσμο της δικής μας πολιτικής γεωγραφίας, η «Πολιτική Άνοιξη» δεν είναι μια απλή μεταφορά του καιρού. Είναι ένα ιστορικό φάντασμα με ονοματεπώνυμο, που σήμερα επιστρέφει με… ringtone από το TikTok!

Όταν το 1993 ο Αντώνης Σαμαράς αποφάσισε να σπάσει τους πάγους της τότε κυβερνητικής ορθοδοξίας, η άνοιξη του αποδείχθηκε πρόωρη. Ο χειμώνας του τότε δικομματισμού ήταν βαρύς, το χιόνι σκέπασε τους σπόρους και ο ίδιος αναγκάστηκε να περπατήσει στην πολιτική ερήμο για μια δεκαετία. Μόνο που η ιστορία δεν κάνει ποτέ τον ίδιο κύκλο με τον ίδιο τρόπο.

Σήμερα, τρεις δεκαετίες μετά, ο Μεσσήνιος πολιτικός επιστρέφει από την έρημο απόλυτα ώριμος. Δεν είναι ο νεαρός, ορμητικός υπουργός του ’93 που βιάζεται. Είναι ένας έμπειρος παίκτης, πρώην Πρωθυπουργός, που ξέρει να περιμένει. Δεν ρίχνει τα τείχη με θόρυβο, αλλά ποτίζει το έδαφος στάλα-στάλα, πατώντας το «record» στο κινητό του για να ψιθυρίσει κατευθείαν στην καρδιά μιας διψασμένης βάσης.

Και πώς αντιδρά η εξουσία; Με έναν βαθύ, υπαρξιακό, σχεδόν κληρονομικό πανικό, που έβγαλε στην πίστα τον Παύλο Μαρινάκη σε κατάσταση πλήρους επικοινωνιακού βραχυκυκλώματος!

Βγήκε, λοιπόν, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στις τηλεοράσεις και, με μια θεσμική αμηχανία που έσταζε δάκρυα, μας έκανε… παράπονα! «Όταν είδα ότι είχε αναρτήσει βίντεο ο κ. Σαμαράς», είπε, «πίστεψα ότι θα κάνει ένα βίντεο για το δημοψήφισμα του 2015… Επέλεξε να κάνει βίντεο εναντίον της παράταξης».

Εδώ πραγματικά λυγίζεις. Ολόκληρο Μαξίμου, με τόσους συμβούλους, περίμενε τον Αντώνη Σαμαρά να κάνει «story time» και ιστορική αναδρομή για τον Τσίπρα και το ’15, κι εκείνος τους βγήκε στην οθόνη με full-front επίθεση για την ακρίβεια, τα εθνικά και τον γάμο των ομόφυλων!

Και τι κάνει ο Μαρινάκης μετά το σοκ; Φοράει την παγερή πανοπλία της γραφειοκρατίας και το γυρνάει στο τροπάριο: «Η κυβέρνηση κοιτάζει το παρόν και το μέλλον, δεν μπαίνουμε σε διαδικασίες σχολιασμών με βάση μια προσωπική ατζέντα». Με λίγα λόγια, «Δεν σας ακούω, λαλάλα, εμείς κοιτάμε μπροστά!». Μόνο που αυτή η δήθεν θεσμική υπεροψία θυμίζει περισσότερο τον πρόεδρο της Εδεσσαϊκού. Προσπαθούν να πείσουν ότι αν ο Σαμαράς κάνει κόμμα, απλώς θα… δικαιώσει τη διαγραφή του, την ώρα που οι ίδιοι τρέμουν μήπως οι βιολέτες της βάσης τους αφήσουν σύξυλους.

Γιατί ο «γιος του μυλωνά», αυτός ο αγνός, παραδοσιακός ψηφοφόρος που ένιωθε πολιτικά άστεγος, παραγκωνισμένος και ξένος μέσα στην ψυχρή, τεχνοκρατική μετάλλαξη της σημερινής ΝΔ του 20%, βλέπει ξανά φως. Αρχίζει να πιστεύει ότι οι αξίες του, η χαμένη «πριγκίπισσα» της ιδεολογικής του ταυτότητας, δεν είναι ένα σβησμένο όνειρο, αλλά κάτι που μπορεί να διεκδικήσει ξανά.

Αν το 1993 η άνοιξη του Σαμαρά παγιδεύτηκε στα χιόνια, σήμερα το έδαφος είναι απόλυτα έτοιμο και η κοινωνία κουρασμένη από τον παρατεταμένο πολιτικό χειμώνα. Ο πανικός του κυβερνητικού εκπροσώπου δείχνει ότι η νομοτέλεια έχει ήδη ξεκινήσει, αφού κανένα non-paper, καμία επικοινωνιακή οδηγία και κανένα «skip» στα βίντεο του TikTok δεν μπορεί να φέρει πίσω το κρύο, όταν οι βιολέτες έχουν πάρει την απόφαση να ανθίσουν.