Η αλήθεια στην πολιτική είναι σαν νταλίκα…

Γράφει ο Αντώνης Πανούτσος

Στο ποδόσφαιρο οι προπονητές δεν αλλάζουν όταν η σεζόν έχει χαθεί. Πίνουν το πικρό ποτήρι καθισμένοι στον πάγκο και την επόμενη σεζόν αναλαμβάνει άλλος. Οι λόγοι είναι δύο.

Πρώτον, ο καινούργιος προπονητής θα διαχειριστεί τις επιλογές του προηγούμενου. Δεύτερον, θα ξεκινήσει την καριέρα του με μια αποτυχία καταναλώνοντας πόντους ανοχής από τους οπαδούς. Της ομάδας ή του κόμματος, αφού το αξίωμα ισχύει στην πολιτική όπως και στο ποδόσφαιρο. Το μόνο πρόβλημα στη στρατηγική του πικρού ποτηριού είναι ότι μέχρι να γίνει η αλλαγή προπονητή η μουρμούρα θα πηγαίνει σύννεφο. Κάτι που συμβαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ μετά τη συντριβή της 21ης Μαΐου.

Ακόμα και μετά την αποτυχία στις εκλογές του 2019 ο Αλέξης Τσίπρας είχε κατορθώσει να κρατήσει τα στεγανά στα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ. Η ήττα όμως των τελευταίων εκλογών παραήταν μεγάλη για να κρατηθεί η κομματική πειθαρχία. Η οποία δεν μπορεί να κρατηθεί από δηλώσεις πίστης στον αρχηγό όπως η Ελενα Ακρίτα όταν μιλάει με το «εμείς» μετά από σκάρτο ένα μήνα στο κόμμα. Το «εμείς» στα εσωτερικά ενός κόμματος μετράει όταν το λένε οι παλιές καραβάνες, που με τα χρόνια δημιούργησαν κέντρα εξουσίας που εκδηλώνονται όταν πάει να αλλάξει η ηγεσία. Το πρώτο «εμείς» που μέτραγε ήταν του Δημήτρη Παπαδημούλη.

Αν την περασμένη Τρίτη αντί για τον Παπαδημούλη κάποιος άλλος έλεγε ότι με τον Τσίπρα επικεφαλής πρέπει να βγουν μπροστά νέα στελέχη, που διακρίθηκαν στις κάλπες αυτές, όπως η Εφη Αχτσιόγλου, ο Αλέξης Χαρίτσης και ο Νάσος Ηλιόπουλος, που πρώτευσαν με πολύ μεγάλο αριθμό σταυρών στις περιφέρειές τους, οι δηλώσεις δεν θα είχαν τόσο μεγάλη σημασία. Μόνο που ο Παπαδημούλης δεν λέει τίποτα τυχαία. Ούτε τυχαίες ήταν οι αντιδράσεις. Καταρχάς από τη Ρένα Δούρου που είδε την πλάτη της Αχτσιόγλου στην αναμέτρηση της Δυτικής Αθήνας, που χαρακτήρισε τις δηλώσεις του Παπαδημούλη «αηδιαστικές», αφήνοντας περιθώρια για κρυφή πολιτική ατζέντα. Και από τον Νίκο Παππά, που είπε ότι ο κόσμος που ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ περιμένει σοβαρότητα και όχι ανοησίες. Δίνοντας ραντεβού με τον Παπαδημούλη όχι στα Γουναράδικα, για να θυμηθούμε τη Ραχήλ Μακρή.

Το ερώτημα μετά τις εκλογές της Κυριακής είναι αν ένας ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλέξη Τσίπρα αρχηγό μπορεί να έχει μέλλον. Εκτός αν πάρει πίσω 10% και βάλε στην αναμέτρηση του Ιουνίου, τέσσερα χρόνια στην αντιπολίτευση με τον ίδιο αρχηγό δεν θα έχουν νόημα. Οι κολακείες «είσαι μεγάλος», οι οδυρμοί τύπου Χέλμη «Ντορή, μη φύγεις, θα φαρμακωθώ» είναι κολακευτικοί. Η πραγματικότητα όμως στην πολιτική είναι μια νταλίκα που ακόμα και να θέλεις να αγνοήσεις θα περάσει από πάνω σου.

Ελεύθερος Τύπος