Καθηγητής Πανεπιστημίου που δεν πέτυχε να εκλεγεί

Γράφει ο Σεραφείμ Νικολάου

Υπάρχουν ανθρωποι που ηταν παντα επιμελεις στις σπουδες τους που παντα εκαναν ο,τι επρεπε σε μαθησιακο επιπεδο που τους αρεσανε τα γραμματα και αφιερωσαν 5 με 10 χρονια να γινουν διδακτορες με το χαρτζιλικι των γονιων τους και συνεχισαν τις σπουδες εχοντας καποιον να πληρωνει για να σπουδαζουν. Ηταν παντα το καμαρι των γονιων τους που τους αγαπουσαν ο,τι και να γινει . Και φτανει μια ηλικια γυρω στα 35 που αυτα τα παιδια υφιστανται την κοινωνικη τρομοκρατια του περιγελου και της περιφρονησης απο μια αγορα εργασιας ιδιωτικου τομεα που απαιτει πολλα και εναν εποπτη καθηγητη που καταντα ο χειροτερος εχθρος στην παλη να γινει ο φοιτητης λεκτορας . Αυτους εκμεταλλευονται πολλες φορες επιτηδειοι για μελετες χωρις αμοιβη ωστε να τους δειξουν οτι δηθεν ειναι καταξιωμενοι στα ματια τους.

Οι ιδιοι μπαινουν σε εταιρειες οπου πληρωνονται οποτε υπαρχουν λεφτα και βλεποντας τη Γιαννα που ειναι 35 με δυο παιδια και εργαζεται στο δημοσιο φτιαχνουν επιμελως το φακελο υποψηφιοτητας για καποια προκηρυξη δημοσιου που τους ενδιαφερει με την προοπτικη οτι θα επιτυχουν στη δευτερη επιλογη τους περαν του καθηγητη πανεπιστημιου .

Με τραυματισμενο ψυχισμο μπαινουν στο δημοσιο γερασμενοι εχοντας πολλες γνωσεις και επιστημονικες δημοσιευσεις με εμφυτη εφεση στη μαθηση αλλα και με νεου τυπου παραξενιες που φτανουν στο σημειο μετα την εισοδο στο δημοσιο μετα απο δυο μηνες να θελουν να κανουν στροφη στην καριερα τους γιατι βαριουνται . Παρολα αυτα εχουν βιβλιοθηκη με πολλα βιβλια σπιτι τους και δικτυο γνωριμιων και μπορουν να μαθουν αν το θελησουν αυτο που οι αλλοι μαθαινουν σε 10 χρονια αυτοι να το μαθουν σε 6 μηνες.

Παρολα αυτα χαρακτηριζονται δημοσιοι υπαλληλοι απο τζακι γιατι λαμβανουν στοργη και αγαπη στην ακαδημαικη τους πορεια αγαπουν τα γραμματα και εχουν ελπιδα για το μελλον .