Γιατί πολεμούν τον Σαμαρά;

Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, Οικονομολόγος – σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού

Από τη στιγμή που ο Αντώνης Σαμαράς διεγράφη από τη Νέα Δημοκρατία, ξεδιπλώθηκε στα ΜΜΕ μια συντονισμένη εκστρατεία απαξίωσης. Όχι με επιχειρήματα για τις θέσεις του, αλλά με συκοφαντίες, προσωπικούς υπαινιγμούς και πολιτική χυδαιότητα.

Δεν του ασκούν κριτική γι’ αυτά που λέει. Τον χτυπούν για όσα αντιπροσωπεύει. Και όσο δεν λυγίζει, τόσο εντείνεται η λάσπη.

Τους ακούει όλους. Και τους καταλαβαίνει. Δεν τον τρόμαξαν, απλώς επιβεβαίωσαν πως κάτι ενοχλεί.

Κι όταν ενοχλείς ένα σύστημα που βασίζεται στον φόβο, στη σιωπή και στη συναλλαγή, τότε μάλλον κάτι κάνεις σωστά.

Τον Αντώνη Σαμαρά δεν τον φοβούνται για τα λάθη του. Τον φοβούνται γιατί δεν τους ανήκει.

Αν ήταν «τελειωμένος», δεν θα τον πολεμούσαν τόσο. Αν ήταν αδιάφορος, δεν θα τον ξόρκιζαν καθημερινά με αναμασημένες κατηγορίες. Αν δεν απειλούσε τα σχέδιά τους, δεν θα επένδυαν τόσο μίσος για να τον σβήσουν από τον χάρτη.

Λένε: «Έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη για το Μακεδονικό».

Ναι, το έκανε. Όχι για να εκδικηθεί, αλλά γιατί αρνήθηκε να βάλει την υπογραφή του σε μια εθνική υποχώρηση. Δεν παζάρεψε ούτε ονόματα ούτε ταυτότητες. Έβαλε το πολιτικό του μέλλον απέναντι στην εθνική του συνείδηση και διάλεξε την Ελλάδα.

Λένε: «Ήταν λαϊκιστής με τα Ζάππεια, μετά τα πήρε όλα πίσω».

Ξεχνούν πως το ίδιο το ΔΝΤ παραδέχτηκε το λάθος του, ότι υποτίμησε την ύφεση που προκαλεί η λιτότητα, τους περιβόητους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές. Ο Σαμαράς το είχε πει από την αρχή: χωρίς ανάπτυξη, η λιτότητα σκοτώνει την οικονομία. Τον είπαν λαϊκιστή, και δικαιώθηκε. Κι όταν ήρθε η ώρα της ευθύνης, δεν κρύφτηκε. Εφάρμοσε δύσκολες πολιτικές, έβγαλε τη χώρα από την ύφεση και πέτυχε πλεόνασμα, πριν του το γκρεμίσει ο Τσίπρας.

Λένε: «Ο ΕΝΦΙΑ, οι φόροι, οι μεταρρυθμίσεις…»

Μα ξεχνούν ότι ο Σαμαράς εξορθολόγησε τον φόρο και, σε αντίθεση με άλλους, δεν τον έκρυψε πίσω από ευχολόγια. Είπε την αλήθεια: ο φόρος ακινήτων μπορεί να γίνει δικαιότερος, αλλά δεν μπορεί να εξαφανιστεί με μαγικά. Και στην τελική, αφού όλοι μετά τον κατηγορούν για τον ΕΝΦΙΑ, γιατί δεν τον κατάργησαν;

Λένε: «Είναι ακροδεξιός».

Και ποιος έβαλε τη Χρυσή Αυγή στη φυλακή; Ποιος δεν τους χάιδεψε, δεν τους νομιμοποίησε, δεν τους φοβήθηκε; Ο Αντώνης Σαμαράς. Αν αυτός είναι «ακροδεξιός», τότε κάποιοι έχουν μπερδέψει τον πατριωτισμό με τον φανατισμό και τη λάσπη με το επιχείρημα.

Λένε: «Ήταν του Κολλεγίου Αθηνών, προνομιούχος».

Ναι, ήταν. Και λοιπόν; Είχε παιδεία και αξίες που δεν τις ξόδεψε, τις μετουσίωσε σε εθνική προσφορά. Δεν έκρυψε το παρελθόν του, το τίμησε. Δεν ζήτησε να τον αγαπήσουν επειδή ξεκίνησε «από χαμηλά», αλλά να τον κρίνουν από το πού θέλει να πάει τη χώρα. Και τη θέλει ψηλά.

Λένε: «Μεγάλωσε σε πολιτική οικογένεια».

Ναι. Όπως και πολλοί άλλοι. Μόνο που εκείνος δεν κληρονόμησε τίτλους. Τους κατέκτησε. Δεν του χαρίστηκε η ηγεσία. Την πάλεψε. Την κέρδισε με σταυρό, όχι με σύστημα.

Λένε τέλος: «Γιατί επιστρέφει; Γιατί δεν αποσύρεται;»

Η απάντηση είναι απλή: γιατί δεν χρωστάει σε κανέναν. Δεν έχει να ξεπληρώσει χάρες. Δεν παίζει σε συστήματα. Και όσο η Ελλάδα έχει ανάγκη από φωνές που λένε τα σύκα-σύκα και την πατρίδα Πατρίδα, ο Αντώνης Σαμαράς δεν θα σωπαίνει.

Κι ένα ακόμα: σε ό,τι έχει προειδοποιήσει μέχρι σήμερα, ο Αντώνης Σαμαράς έχει βγει σωστός. Στο Μακεδονικό, στα ελληνοτουρκικά, στη λαθρομετανάστευση, στην οικονομία, στην κοινωνία, στην οικογένεια, στην εθνική συνείδηση. Τον λοιδορούσαν όταν τα έλεγε, τον δικαιώνει η πραγματικότητα. Κι αυτό είναι που τους ενοχλεί περισσότερο.