Αποτεφρώσεις
Γράφει ο Κώστας Δημ. Χρονόπουλος, Αρθρογράφος – Σχολιογράφος
- Στο Λαύριο είχαμε προσκλητήριο νεκρών, εκ μέρους (πολιτικά) ζωντανών – νεκρών, οι οποίοι αναμένουν την δική τους τεφροαναγέννηση μέσα από την φρικαλέα -στο Μάτι -κατάσταση.
- Άνοιξαν τις ντουλάπες με τους αραχνιασμένους σκελετούς, θαρρείς και θέλανε τη βοήθεια τους για να θάψουν τις σορούς! Ένα μακάβριο ανατριχιαστικό σκηνικό, ίσως για να … τιμήσουν τον κάθε αδικοχαμένο νεκρό!
- Οιμώζουν και ολοφύρονται, σαν επαγγελματίες μοιρολογίστρες κλαίνε. Ισχυρίζονται πως οι προηγούμενοι για όλα φταίνε.
Απόδειξη οι τόσοι νεκροί και η κακή συγκυρία η καιρική. Κάτι που οδηγεί -πονηρά – στην δική τους απαλλαγή.
- Επομένως δεν υπάρχει λόγος η υπόθεση περαιτέρω να ερευνηθεί, δεδομένου ότι όλες οι υπηρεσίες ενήργησαν τα δέοντα απ’ την αρχή.
Βέβαια ένα ερώτημα αναπάντητο έχει παραμείνει: Μήπως η ασυνεννοησία μεταξύ Αστυνομίας και Πυροσβεστικής φέρει και τη μεγαλύτερη ευθύνη;
- Στάχτες, μπούρμπερη κι’ αποκαΐδια, αποφορά πτωμάτων, μια απ’ τα ίδια. Κάθε τόσο άνθρωποι, περιουσίες, δάση καίγονται. Στο καμίνι των υπευθυνοανεύθυνων αρμοδίων θυσιάζονται.
- Οι κρατούντες ούτε ανησυχούν, ούτε ταράσσονται επειδή η “πρώτη φορά Αριστερά ” ταλανίζεται.
Προφανώς σε κάτι άλλο ελπίζουν/προσδοκούν; Ίσως (όπως το αρχαίο πτηνό Φοίνικας) ότι μες’ από τις στάχτες τους θα αναγεννηθούν.
- Φαντάζομαι πως φαντασιώνονται πράγματα εξωπραγματικά: ότι θα έρθει η “Δεύτερη φορά Αριστερά” συντομότερα τελικά. Πως θα συμβεί μετά από έναν αιώνα, ώστε και η ρήση τους να πληρωθεί:
“Τέτοιος ηγέτης μόνον κάθε 100 χρόνια μπορεί (Σ.Σ ή επιτρέπεται;) να εμφανιστεί”
