Βίλια

Γράφει η Ελένη-Ρεβέκκα Στάιου
Για κάποιους είναι ένα μέρος που το άκουσαν στην τηλεόραση για πρώτη φορά τώρα, την προηγούμενη εβδομάδα, λόγω της φωτιάς. Άλλοι, μπορεί να το είχαν ακούσει και 1-2 χρόνια πριν, τον χειμώνα, που είχε αποκλειστεί με τα χιόνια. Για τους περισσότερους είναι ένα μέρος. Για κάποιους όμως είναι το χωριό τους, το χωριό μας.

Τα Βίλια δεν είναι οικισμός, είναι χωριό. Είναι χωριό που δεν μετράει δεκαετίες, αλλά αιώνες, καθώς οι ντόπιοι έκαναν τον αρχικό οικισμό τον 13ο αιώνα, σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ενώ είχαν σημαντική παρουσία και στην επανάσταση του 1821. Έχει πληθυσμό περίπου 3000 άτομα και το καλοκαίρι αυτός ο αριθμός πολλαπλασιάζεται.

Τα Βίλια μας είναι χωριό με όλη τη σημασία της λέξης. Οι άνθρωποι εδώ είναι κτηνοτρόφοι, γεωργοί, μελισσοκόμοι, ψαράδες κοκ. και όπως πολλοί θα γνωρίζουν, με τα επαγγέλματα αυτά έρχονται διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης της πραγματικότητας που διαφέρουν από τους αντίστοιχους της πόλης. Οι άνθρωποι εδώ αλλιώς «διαβάζουν» τον καιρό, αλλιώς «ακούν» τα ζώα, αλλιώς καταλαβαίνουν τι τους λέει η φύση. Τόσο κοντά στην Αθήνα (μόλις μια ώρα) και ταυτόχρονα τόσο μακριά. Δεν συζητώ για τα αγαπημένα αρβανίτικα κεφάλια και ό,τι αυτό συνεπάγεται!

Όσοι είμαστε από τα Βίλια κάθε χρόνο περιμένουμε να καούμε. Και δεν κάνω πλάκα. Έχουμε γύρω μας δάση με πεύκα, με χαράδρες κοκ. που δύσκολα θα μαζευτεί η φωτιά. Παλιότερα, όσο οι τσοπάνηδες και οι ρετσινιάρηδες πήγαιναν στα δάση, υπήρχαν δρόμοι, ήξεραν και τα πιο μικρά δρομάκια, ήξεραν το δάσος και τη συμπεριφορά του. Όταν πλέον ήρθε η σειρά μας να πάρουμε φωτιά κανείς δεν άκουσε αυτούς τους ανθρώπους. Κανείς δεν άκουσε τον ψαρά που είπε ότι ο άνεμος θα γυρίσει αλλιώς και θα φέρει τη φωτιά στο χωριό, γιατί ήταν ένας απλός ψαράς, του είπαν ότι εκείνοι κοιτάνε την ΕΜΥ. Δεν αναιρώ καμία ΕΜΥ, είναι αυτονόητο, αλλά αυτοί οι άνθρωποι ζουν δεκαετίες από αυτό και η επιβίωσή τους εξαρτάται από το να μάθουν να διαβάζουν το περιβάλλον τους και να «προβλέπουν» τι θα γίνει.

Κάθε φορά, όταν δυσκολεύουν τα πράγματα, οι άνθρωποι των Βιλίων είναι πάντα έτοιμοι και μπροστά. Από τις απλές περιπολίες όταν φυσάει πολύ, μέχρι να πάρουν αλυσοπρίονα και μπουλντόζες για να πάνε στη φωτιά. Αυτό συνέβη και τώρα. Όλοι, μικροί και μεγάλοι, άντρες και γυναίκες έπεσαν να σώσουν το χωριό. Μέρες και νύχτες ατελείωτες να παλεύουν με κάτι που τους απειλούσε σε κάθε γωνία αλλά απειλούσε κυρίως τα Βίλια και αυτά ήθελαν να τα σώσουν. Αυτά τα παιδιά που έτρεξαν με τη μία να βοηθήσουν με κάνουν και ντρέπομαι που έφυγα την Τετάρτη γιατί δεν άντεχα την πίεση και το άγχος όλων των ημερών, η φωτιά αποτελεί ίσως τον μεγαλύτερο εφιάλτη μου. Φυσικά έχω και θα έχω πάντα να το λέω πόσο γρήγορα και χωρίς δεύτερη σκέψη πέφτουν στη μάχη. Και πάντα θα τους ευχαριστώ γι’ αυτό.

Τα δάσος μας, όπως είναι, δύσκολα θα έσβηνε. Μπροστά στα μάτια μας το ένα αεροπλάνο μετά το άλλο, τα ελικόπτερα, να ρίχνουν μετά μανίας και πάλι να μη σβήνει. Είναι η μοίρα του, όπως και τις άλλες φορές που έχει καεί. Και έχει ξαναβγεί, έχει ξαναπρασινίσει. Το θέμα είναι να γίνει μάθημα. Να κατανοήσουμε πλέον ότι οι φωτιές που ξέραμε, που θα έσβηναν με τη μία, έχουν περάσει. Πλέον η φύση έχει αλλάξει, ίσως έχει φτάσει και η ώρα που κρίνει ότι πρέπει να αναγεννηθεί. Το αν θα πάρει στην πορεία της αυτή και άλλα πράγματα δεν την αφορά καθόλου.

Το χωριό ήταν, είναι και θα είναι μια χαρά όσο έχει ανθρώπους που το αγαπάνε και το φροντίζουν. Μπορεί να μην του δίνουν πολλή σημασία οι εκλεγμένοι άρχοντες, μπορεί να μην είναι τουριστικό θέρετρο (ούτε καν εναλλακτικού προορισμού), μπορεί να μην έχει «αξιοθέατα» αλλά είναι το δικό μας χωριό και θα το αγαπάμε όσοι πρέπει να το αγαπάμε.

Και αν κάτι μας δίδαξε αυτή η βδομάδα που πέρασε είναι ότι τίποτα δεν πρέπει να το θεωρούμε δεδομένο. Σε 5 λεπτά γύρισε ο αέρας και μας έφερε τη φωτιά, σε πέντε λεπτά την πήρε μακριά. Ποτέ δεν είσαι προετοιμασμένος επαρκώς, και για όλα τα ενδεχόμενα.

neolaia

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.