Το Χάος και η Πολιτική Ακινησία στην Ελλάδα

Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, οικονομολόγος – σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού

Οι σημερινές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη και του βουλευτή Μάκη Βορίδη έφεραν στην επιφάνεια μια προσπάθεια της κυβέρνησης να δικαιολογήσει την τρέχουσα κατάσταση στη χώρα, επιχειρώντας να την παρουσιάσει ως εικόνα ευημερίας και σταθερότητας. Ο κ. Μαρινάκης δήλωσε ότι «η Ελλάδα δεν είναι παράδεισος, αλλά δεν είναι και χάος», ενώ ο κ. Βορίδης, αναφερόμενος στις οικονομικές επιδόσεις, υποστήριξε ότι η Ελλάδα βιώνει τη χαμηλότερη ανεργία στην ιστορία της και τη σταθερή αύξηση των εισοδημάτων. Παρόλα αυτά, αυτές οι δηλώσεις, αν και προορίζονται να δώσουν μια θετική εικόνα για την πορεία της χώρας, έρχονται σε αντίθεση με την πραγματικότητα που βιώνει η Ελλάδα, η οποία παραμένει εγκλωβισμένη σε μια διαρκή πολιτική ακινησία και κοινωνική και οικονομική αναρχία.

Η επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης συνεχώς αποφεύγει την ουσιαστική αυτοκριτική και συνεχίζει να επαναλαμβάνει τις ίδιες αποτυχημένες συνταγές διακυβέρνησης, συντηρώντας την αίσθηση της σταθερότητας χωρίς να οδηγείται σε καμία ουσιαστική αλλαγή στην κοινωνία. Αντί για δράση που θα μπορούσε να φέρει πραγματική πρόοδο, η κυβέρνηση περιορίζεται σε επικοινωνιακές κινήσεις και αντανακλαστικές αντιδράσεις που δεν παράγουν πραγματικά αποτελέσματα.

Η κοινωνική και πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα χαρακτηρίζεται από μια γενική αίσθηση ακινησίας και παρακμής. Η πολιτική διαχείριση έχει υποκαταστήσει την πραγματική κοινωνική δράση, και η χώρα βιώνει ένα φαινόμενο κοινωνικού λήθαργου, όπου τα ίδια προβλήματα επανέρχονται συνεχώς χωρίς λύση. Ο νευρόσπαστος, παρά την κίνηση του, παραμένει χωρίς πραγματική δράση. Στην ουσία, η κοινωνική πράξη έχει αντικατασταθεί από ένα είδος εσωτερικής ανακύκλωσης ιδεών και πολιτικών, που μόνο σπρώχνουν τη χώρα σε μεγαλύτερη αβεβαιότητα και αναρχία.

Παρά τη συνεχιζόμενη προσπάθεια της κυβέρνησης να σύρει τη σύγκριση ανάμεσα στην κυβέρνηση Τσίπρα και την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αποσκοπώντας να αναδείξει τη δήθεν «πρόοδο» της τρέχουσας κυβέρνησης, αυτή η σύγκριση δεν έχει ουσιαστική αξία. Όπως η σύγκριση μεταξύ της συμμορίας του Ντίλιγκερ και της συμμορίας του Αλ Καπόνε, έτσι και η σύγκριση των δύο κυβερνήσεων δεν υποδηλώνει θαυμασμό για κανέναν από τους δύο, αλλά μια ψύχραιμη ανάλυση των πολιτικών τους πράξεων και των συνεπειών τους για τη χώρα. Αντί να προσφέρουν μια ουσιαστική λύση, και οι δύο κυβερνήσεις ενίσχυσαν την πολιτική αστάθεια και την κοινωνική αβεβαιότητα, χωρίς να καταφέρουν να προσφέρουν μια βιώσιμη προοπτική για το μέλλον της χώρας.

Η πολιτική του Τσίπρα, με τη λογική της ανατροπής και τις αυταπάτες για έξοδο από την κρίση, και η πολιτική του Μητσοτάκη, με τις επικοινωνιακές του υποσχέσεις για μια «σταθερότητα» που παραμένει στον αέρα, δεν κατάφεραν να προσφέρουν την ουσιαστική πρόοδο που απαιτούν οι καιροί. Ο Τσίπρας, αν και υποσχέθηκε την αλλαγή, άφησε τη χώρα βυθισμένη στην οικονομική κρίση, ενώ ο Μητσοτάκης, αν και υποστήριξε τη διακυβέρνηση υπό το σήμα της «σταθερότητας», δεν κατάφερε να βγάλει τη χώρα από την αβεβαιότητα και την αναρχία, αφήνοντας την Ελλάδα να παραμένει παγιδευμένη σε μια κατάσταση πολιτικής και κοινωνικής αναρχίας.

Το «χάος» που επικαλείται ο Σαμαράς δεν είναι απλώς μια προσωπική αντίληψη ή απογοήτευση, αλλά αντικειμενική πραγματικότητα, που αναδεικνύει την ανικανότητα των κυβερνώντων να διαχειριστούν τις κοινωνικές και πολιτικές ανάγκες της χώρας. Η συνεχής αναπαραγωγή της ίδιας αποτυχημένης συνταγής χωρίς να αναγνωρίζεται ότι η Ελλάδα χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση και στρατηγική, καταδικάζει τη χώρα σε μια συνεχιζόμενη πολιτική και κοινωνική αναρχία.

Αυτό το κενό δράσης και η αέναη ανακύκλωση των ίδιων πολιτικών αποτυχιών είναι το πραγματικό πρόβλημα της χώρας. Το «χάος» που περιγράφει ο Σαμαράς, ως μία πραγματικότητα που προκύπτει από την αδυναμία να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή, δεν είναι απλώς μια προσωπική εντύπωση, αλλά μία σαφής αναγνώριση των αποτυχιών της πολιτικής που κυβερνά τη χώρα.

Η αδυναμία της σημερινής κυβέρνησης να προσφέρει πραγματικές λύσεις στα διαρθρωτικά προβλήματα της χώρας και η συνεχής αναπαραγωγή των ίδιων αποτυχημένων πολιτικών, επιβεβαιώνουν τις καταγγελίες του Αντώνη Σαμαρά για την κατάσταση «χάους» και «πολιτικής αναρχίας» στη χώρα. Εν τέλει, το «χάος» που επικαλείται ο Σαμαράς δεν είναι απλώς μια υποκειμενική αντίληψη, αλλά μια αναγνώριση αυτής της πολιτικής αποτυχίας που στοιχειώνει το μέλλον της Ελλάδας.