Πόσο «πουλάτε» το ψηφαλάκι σας;

Γράφει η Άννα Παναγιωταρέα

Εχω φτάσει στο έσχατο σημείο να πιστεύω ότι ακόμη κι αν δεν υπήρχε ο συγκεκριμένος Τσίπρας, θα έπρεπε να τον είχαμε εφεύρει. Kαι οι νουνεχείς πολίτες θα είχαν το απτό παράδειγμα της επιτομής του λαϊκιστή, με έναν και μόνο στόχο, την κατάληψη της εξουσίας, εφαρμόζοντας «τον σκοπό που αγιάζει τα μέσα». Και «τα μέσα», στο εγγύτατο παρελθόν, 2014, ήταν ένας ορυμαγδός από ψευδείς υποσχέσεις, εν γνώσει του ότι ποτέ δεν θα τις πραγματοποιούσε.

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, με έναν νόμο, σε μία παράγραφο; Υπέγραψε το δικό του μνημόνιο, με πολλές σελίδες, όπου έδεσε χειροπόδαρα την Ελλάδα και μάλιστα μετά το δημοψήφισμα του ΟΧΙ, που τον έκανε γνωστό παγκοσμίως ως… kolotoumba. Κατάργηση ΕΝΦΙΑ; Τον αύξησε. Αύξηση πρώτου μισθού; Τον μείωσε, αλλά τώρα, με θράσος, επανέρχεται! Για την ιδεολογική τιμωρία της μεσαίας τάξης δεν χρειάζεται να επεκταθώ. Τη δοκιμάσαμε στο πετσί μας. Από πάθος εξουσίας ο Τσίπρας, που μαχόταν υπέρ της καθαρότητας της αριστερής ιδεολογίας του, πήρε αγκαλιά τον Καμμένο βαφτίζοντάς τον… κεντροδεξιό! Στο τέλος, του έκλεψε τους βουλευτές και του έκλεισε το κόμμα. Νομίζετε πως θα δίσταζε αύριο να καταπιεί ακόμη και τα μαντζούνια του Βελόπουλου, μήπως… γιατροπορέψει την πορεία του προς την εξουσία;

ΣΕ ΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ευρωπαϊκή χώρα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα δήλωνε ότι «αν είχε 50 δισεκατομμύρια θα κέρδιζε τόσες εκλογικές αναμετρήσεις που στο τέλος θα βαριόταν να είναι πρωθυπουργός» και δεν θα έβγαινε σύμπας ο πολιτικός κόσμος να τον καταγγείλει ότι προσβάλλει χυδαία τους πολίτες; Δήλωσε ότι με παροχές 50 δισεκατομμυρίων θα εξαγόραζε την ψήφο μας όχι για μία εκλογική αναμέτρηση αλλά και για τις επόμενες, στογγυλοκαθισμένος στην εξουσία. Νυχτωμένος βαθιά!

Εχω φτάσει στο έσχατο σημείο να πιστεύω ότι ακόμη κι αν δεν υπήρχε ο συγκεκριμένος Τσίπρας, θα έπρεπε να τον είχαμε εφεύρει. Kαι οι νουνεχείς πολίτες θα είχαν το απτό παράδειγμα της επιτομής του λαϊκιστή, με έναν και μόνο στόχο, την κατάληψη της εξουσίας, εφαρμόζοντας «τον σκοπό που αγιάζει τα μέσα». Και «τα μέσα», στο εγγύτατο παρελθόν, 2014, ήταν ένας ορυμαγδός από ψευδείς υποσχέσεις, εν γνώσει του ότι ποτέ δεν θα τις πραγματοποιούσε.

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, με έναν νόμο, σε μία παράγραφο; Υπέγραψε το δικό του μνημόνιο, με πολλές σελίδες, όπου έδεσε χειροπόδαρα την Ελλάδα και μάλιστα μετά το δημοψήφισμα του ΟΧΙ, που τον έκανε γνωστό παγκοσμίως ως… kolotoumba. Κατάργηση ΕΝΦΙΑ; Τον αύξησε. Αύξηση πρώτου μισθού; Τον μείωσε, αλλά τώρα, με θράσος, επανέρχεται! Για την ιδεολογική τιμωρία της μεσαίας τάξης δεν χρειάζεται να επεκταθώ. Τη δοκιμάσαμε στο πετσί μας. Από πάθος εξουσίας ο Τσίπρας, που μαχόταν υπέρ της καθαρότητας της αριστερής ιδεολογίας του, πήρε αγκαλιά τον Καμμένο βαφτίζοντάς τον… κεντροδεξιό! Στο τέλος, του έκλεψε τους βουλευτές και του έκλεισε το κόμμα. Νομίζετε πως θα δίσταζε αύριο να καταπιεί ακόμη και τα μαντζούνια του Βελόπουλου, μήπως… γιατροπορέψει την πορεία του προς την εξουσία;

ΣΕ ΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ευρωπαϊκή χώρα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα δήλωνε ότι «αν είχε 50 δισεκατομμύρια θα κέρδιζε τόσες εκλογικές αναμετρήσεις που στο τέλος θα βαριόταν να είναι πρωθυπουργός» και δεν θα έβγαινε σύμπας ο πολιτικός κόσμος να τον καταγγείλει ότι προσβάλλει χυδαία τους πολίτες; Δήλωσε ότι με παροχές 50 δισεκατομμυρίων θα εξαγόραζε την ψήφο μας όχι για μία εκλογική αναμέτρηση αλλά και για τις επόμενες, στογγυλοκαθισμένος στην εξουσία. Νυχτωμένος βαθιά!

ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΙ ΕΙΧΕ ΠΕΙ στη γηραιά κυρία στο Μάτι, μετά την απόλυτη καταστροφή και τον θάνατο: «Και τι θα τις έκανες εσύ τις 2.000 ευρώ, αν σ’ τις έδινα; Θα τις έτρωγες». Και τι θα έκανε αυτός τα πενήντα δισεκατομμύρια, αν ποτέ κατόρθωνε να ετοιμάσει τα προαπαιτούμενα για να τα εισπράξει π.χ. από το Ταμείο Ανάκαμψης; Να σας πω εγώ: Στάχτη και μπούρμπερη! Και το έχει αποδείξει. Ας ανακοινώσει πόσα χρήματα απορρόφησαν συνολικά οι υπουργοί του από τα προγράμματα ΕΣΠΑ στη σχεδόν πενταετή διακυβέρνησή του. Ας ανακοινώσει πόσα εκατομμύρια επένδυσαν οι υπουργοί του, από ευρωπαϊκούς πόρους, για έργα υποδομής. Αλλά και πόσες επενδύσεις ήρθαν στην Ελλάδα από όλους τους υπουργούς του στα 4,5 χρόνια. Scripta manent.

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ πολίτες που δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις ότι θα τον ξαναψήφιζαν, έπρεπε η κυβέρνηση να μην απαντά στις δηλώσεις, στις υποσχέσεις, στα άρρητα ρήματα, στη δημοκρατική ρηχότητα των τοποθετήσεων του Τσίπρα που «οργίζεται» για επισυνδέσεις, όταν ο ίδιος επισυνέδεε τους υπουργούς του.

ΜΙΑ ΔΗΛΩΣΗ είναι αρκετή: «Δεν μπορεί κανείς να πάρει στα σοβαρά τον ηγέτη που χρειάζεται 50 δισεκατομμύρια για να εξαγοράσει την ψήφο των πολιτών, προκειμένου να εξασφαλίσει την πολυετή εγκαθίδρυσή του και την πολυτελή διαβίωσή του στην εξουσία». Τελεία και παύλα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.