Κύριοι στο σώμα, το μυαλό, τη ζωή και τον θάνατο ΜΑΣ

Γράφει η Ελένη-Ρεβέκκα Στάιου

Πετάξτε τα «βαρίδια» να πάνε στο καλό. Μόνο πίσω μας γυρνάνε, εκεί από όπου παλεύουμε να φύγουμε.

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια στις εποχές που ζούμε. Δεν χρειάζονται πολλές αναλύσεις. Χρειάζεται όμως συνεχής υπενθύμιση ότι δε χρωστάμε σεβασμό και υπακοή σε κανέναν που δε θέλουμε, που δε θεωρούμε ότι τα αξίζει, που μας καταπιέζει, που δε μας εκφράζει.

Χρειάζεται να θέτουμε τα όρια που θέλουμε εμείς και τα όρια που μας προστατεύουν, σωματικά, ψυχολογικά, κοινωνικά. Όσο δεν καταπατούμε τα όρια και τα δικαιώματα άλλων, κανείς δεν μπορεί να καταπιέσει τα δικά μας.

Μιλήστε. Αντιμιλήστε.

Σταθείτε απέναντι σε όσους πάνε να σας καβαλήσουν.

Σταθείτε βράχοι σε όσους πάνε να σας παρασύρουν και να σας βγάλουν εκτός της πορείας που θέλετε για τον εαυτό σας. Ο καθένας μόνος του, για τον εαυτό του, γιατί πολύ απλά η κοινωνία μάς απογοητεύει συνεχώς, όλο και περισσότερο.

Βεβαιωθείτε για το τι θέλετε και γιατί το θέλετε, βεβαιωθείτε ότι είστε δίκαιοι, ότι είστε σίγουροι και μην επιτρέψετε σε κανέναν να σας υποδείξει τι θα κάνετε.

Θέλετε να κάνετε παιδιά; Να κάνετε επειδή το θέλετε, όχι επειδή σας το λέει η μάνα σας, η θεία σας, η θρησκεία σας.

Θέλετε να είστε καλοί χριστιανοί; Να είστε αν το πιστεύετε, αλλά να είστε για εσάς, όχι για τους άλλους. Και σεβαστείτε αυτούς που δεν θέλουν να είναι ΚΑΝ χριστιανοί.

Δεν θέλετε να κάνετε παιδιά ποτέ; Μην κάνετε, ποτέ. Για τον όποιον λόγο.

Δεν θέλετε να κάνετε οικογένεια; Να παντρευτείτε; Μην το κάνετε.

Αποκαθηλώστε πρότυπα που δεν ακολουθούν ούτε οι ίδιοι/ίδιες αυτά που λένε. Μην έχετε στην τελική πρότυπα. Χαράξτε τη δική σας πορεία.

Κάντε τη διαφορά στον μικρόκοσμό σας, μην περιμένετε να αλλάξετε τον κόσμο ολόκληρο. Αλλάξτε όμως τον δικό σας κόσμο, το δικό σας περιβάλλον, τις δικές σας σχέσεις.

Αν έχετε παιδιά, μιλήστε τους να αγαπάνε τον άνθρωπο πρώτα απ’ όλα. Αν έχετε επαφή με παιδιά, προσπαθήστε να τα κάνετε να αγαπήσουν τους εαυτούς τους αρχικά και μετά τους άλλους. Όπως και να είναι.

Αφήστε τους ανθρώπους γύρω σας να είναι οι εαυτοί τους. Γιατί να γίνουν σας κι εσάς; Γιατί να γίνουν σαν κι εμένα; Τι αξία έχει;

Μην ανέχεστε να σας υποβιβάζουν. Δεν είμαστε «γκόμενες» οι γυναίκες, δε θέλουμε διαμάντια και λεφτά όπως φωνάζουν οι τράπερς. Ούτε όλοι οι άντρες είναι δολοφόνοι, άξεστοι, σεξιστές. Μην ισοπεδώνετε, μην τσουβαλιάζετε. Μη σκοτώνετε κάθε σχέση απλά και μόνο για να ικανοποιήσετε την εικόνα που έχετε σχηματίσει στο μυαλό σας.

Μη συμβιβάζεστε. Δεν σας αρέσει ο τρόπος που σας συμπεριφέρεται η σχέση σας; Άντε γεια. Αν γίνει μια, θα γίνει και δεύτερη. Δεν γουστάρετε να κάνετε σεξ χωρίς προφυλακτικό; Μην το κάνετε. ΠΟΤΕ. Καλύτερα να σας παρατήσει. Μην πέφτετε στο τρυπάκι να ικανοποιήσετε κανέναν άλλον, πριν από τον εαυτό σας.

Να έχετε τον έλεγχο όλων των πραγμάτων στη ζωή σας, από την αρχή μέχρι το τέλος. Ναι. Μέχρι το τέλος, μέχρι το πώς θα πεθάνετε. Και μη στερήσετε από κανέναν το δικαίωμα αυτό, όπως ακούω κάτι μαλακίες που δεν λένε στους δικούς τους ανθρώπους ότι είναι πχ. άρρωστοι. Μην τους στερείτε το δικαίωμα αυτό. Δεν είναι δικό σας να το στερήσετε.

Μην αφήνετε καμία θρησκεία, καμία ιδεολογία να σας παρασύρει. Κανένας δεν νοιάζεται για εσάς, ως άτομα, είστε οχήματα για να πάνε κάποιοι άλλοι εκεί που θέλουν. Μην σκίζετε καλσόν, σουτιέν ή ό,τι άλλο για να υπερασπιστείτε τίποτα. Αν γουστάρει ο άλλος θα σας ακούσει, αν όχι, ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ. Ο καθένας τον δρόμο του.

Τι θα πει «ντύσου σα γυναίκα»; Τι θα πει «οι άντρες δεν κλαίνε»; Τι θα πει «πρέπει να σέβεσαι τη μάνα σου και τον πατέρα σου» όταν αυτοί σε βαράνε;

Αν προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε όλους τους κανόνες με τους οποίους μας βομβαρδίζουν, τότε δεν θα είμαστε άνθρωποι. Θα είμαστε ρομπότ. Ζούμε σε μια κοινωνία, ναι, πρέπει να σεβόμαστε τους γύρω μας, να μην τους κάνουμε κακό, να μην τους κρίνουμε και κατακρίνουμε, να μην τους διαχωρίζουμε, να μην τους εκφοβίζουμε, να μην τους αποκλείουμε. Όσο αυτά τα κρατάμε, τότε δεν έχουμε κανέναν λόγο να υπακούμε σε «κοινωνικούς κανόνες» που δεν μας ταιριάζουν.

Πετάξτε τα βαρίδια αυτά να πάνε στο καλό. Μόνο πίσω μας γυρνάνε, εκεί από όπου παλεύουμε να φύγουμε.

neolaia

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.