Η Ικαρία και το πολιτικό μέλλον του Αλέξη Τσίπρα

Γράφει ο Αλέξανδρος Κριτσίκης, Δικηγόρος

Ήταν Ιανουάριος 2015, όταν ο Αλέξης Τσίπρας αρχηγός αξιωματικής τότε αντιπολίτευσης, που έδειχνε να καλπάζει προς την εξουσία δεν ψήφισε για πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Δήμα που είχε υποδείξει ο Αντώνης Σαμαράς με αποτέλεσμα να τον αναγκάσει (ενν. τον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά) να σύρει τη χώρα σε εκλογές. Έκτοτε ακολούθησε η πανηγυρική νίκη του Αλέξη το 2015, το δημοψήφισμα στο οποίο το περιβόητο Όχι μετατράπηκε σε μία νύχτα σε Ναι και η δεύτερη πανηγυρική του νίκη το 2017 με συγκυβέρνηση τον Πάνο Καμένο. Από τότε πέρασε πολύς χρόνος και το νερό μπήκε στο αυλάκι.

Ο ελληνικός λαός αργά συνειδητοποίησε, ότι οι προεκλογικές υποσχέσεις του Αλέξη όπως το σκίζουμε τα μνημόνια με ένα νόμο και ένα άρθρο εξαφανίστηκαν ακαριαία και ο Αλέξης τελικά δεν έκανε τίποτε διαφορετικό από τους προκατόχους του όσο και αν προεκλογικά διερρήγνυε τα ιμάτια του περί του αντιθέτου. Ο χρόνος γρήγορα κύλησε και ο Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε από τη τριπλή νίκη (2015, δημοψήφισμα, 2017) μέσα σε λίγα μόλις χρόνια το 2019 με μια τριπλή ήττα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη τόσο στις βουλευτικές εκλογές, όσο και στις περιφερειακές και δημοτικές.

Σε μία δημοκρατία βλέπεις όσο εύκολα ανεβαίνεις, τόσο εύκολα κατεβαίνεις από την εξουσία. Όλοι είναι περαστικοί από τον κυβερνητικό θώκο, όσο και αν προσπαθούν για το αντίθετο. Ο ελληνικός λαός όσο και αν κάποιοι υποστηρίζουν, ότι έχει μνήμη χρυσόψαρου δεν παύει όταν έρχεται η ώρα της κάλπης να σκέφτεται ώριμα, συνετά και να αποδίδει «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι».

Το 2019 έδωσε την εντολή στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο λόγος απλός. Ήθελε μια σοβαρή διακυβέρνηση της χώρας, η οποία δεν θα έσκιζε τα μνημόνια, αλλά θα εφάρμοζε τις μεταρρυθμίσεις που τόσο έχει ανάγκη η χώρα δεκαετίες τώρα, ενώ θα προσέλκυε επενδυτές όπως λχ στο Ελληνικό. Τελικά τι είδαμε; Μια από τα ιδία μέχρι τώρα. Μπορεί κανείς να υποστηρίξει, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν άτυχος γιατί έπεσε σε μία πανδημία, η οποία συμβαίνει μία φορά στα 50 τουλάχιστον χρόνια στον πλανήτη!

Όμως αυτά δεν είναι αφορμή να δώσουμε ελαφρυντικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν δικαιολογείται άλλη περίοδος χάριτος στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη από τον σοφό ελληνικό λαό θαρρώ όσο και αν στο σημερινό πρωθυπουργό έλαχε το δύσκολο έργο να βγάλει την οικονομία από την οικονομική κατάρρευση, που προκάλεσε η πανδημία.

Τη δεδομένη χρονική στιγμή ένεκα πανδημίας πολλοί παραγωγικοί κλάδοι της οικονομίας πνέουν τα ολίσθια. Ο κλάδος της εστίασης λ.χ είναι έτοιμος να βάλει λουκέτο. Οι επιστήμονες μεταξύ των οποίων οι δικηγόροι, από τα πιο παραγωγικά στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας, γνωρίζουν πρωτοφανή οικονομική κρίση, η οποία απειλεί να βάλει λουκέτο στα γραφεία τους. Μεταξύ άλλων τα γυμναστήρια τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι κλειστά, όσοι ασχολούνται με το θέατρο, τον κινηματογράφο, τις μουσικές σκηνές και τις συναυλίες είναι άνεργοι για τόσους μήνες, ενώ εικόνες σαν τις χτεσινές στην Ικαρία έρχονται να προσθέσουν άλλο ένα μελανό σημείο στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο ελληνικός λαός δυστυχώς ή ευτυχώς δεν τρώει κουτόχορτο. Περιμένει χρόνια την ανάπτυξη αλλά η ανάπτυξη δεν έρχεται. Ακούει για 72 δισεκατομμύρια να έρχονται από την Ευρώπη αλλά δεν τα βλέπει να έρχονται ή τουλάχιστον δεν τα αισθάνεται στις τσέπες του. Ενδεχομένως να τα δει σε τσέπες ημετέρων για άλλη μια φορά. Βλέπει τους ίδιους και τους ίδιους τεχνοκράτες να γυρίζουν από βουλευτική και υπουργική αυλή λες και η άσκηση της εξουσίας είναι ένα κλειστό club.

Που αλήθεια είναι τα νέα πρόσωπα που υποσχέθηκε προεκλογικά στην νομή της εξουσίας ο πρωθυπουργός; Που είναι τα χιλιάδες στελέχη που συγκέντρωσε στο Μητρώο Στελεχών; Θα αξιοποιήσει κανέναν από αυτούς αξιοκρατικά ή πάλι οι ημέτεροι θα έχουν το πρώτο λόγο και πάλι; Για ποια προοδευτική κυβέρνηση να κάνουμε λόγο αλήθεια, όταν η Υπουργός Παιδείας καταργεί τις κοινωνικές επιστήμες από τα σχολεία διαπράττοντας ένα ιστορικό λάθος στο χώρο της παιδείας, το οποίο δυστυχώς θα το πληρώσουν οι μελλοντικές γενιές και ακόμη δεν την έχει αναγκάσει σε παραίτηση κανείς.

Μετά από όλα αυτά μην εκπλαγούμε εάν στις επικείμενες εκλογές, που όλα δείχνουν ότι θα γίνουν σύντομα ο λαός εκμεταλλευόμενος την απλή αναλογική τιμωρήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη και δώσει άκουσον άκουσον άλλη μία ευκαιρία στον Αλέξη Τσίπρα. Σε αυτή τη χώρα που γέννησε τη δημοκρατία όλα είναι πιθανά και όλα εφικτά και κανείς δεν μπορεί με σιγουριά να προεξοφλεί το πολιτικό τέλος του Αλέξη Τσίπρα και να εφησυχάζει, όσο και αν τα κυβερνητικά παπαγαλάκια προπαγανδίζουν μετά βεβαιότητας το αντίθετο…