Γιατί η σιωπή απέναντι στους μονοφθάλμους της εξουσίας δεν είναι επιλογή

Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, οικονομολόγος – σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού

Θυμάμαι καλά το 11ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, τότε που ο Στέλιος Ράμφος ανέβηκε στο βήμα και μας είπε μερικές αλήθειες που μας σημάδεψαν. Μας είπε, θυμάμαι, ότι οι άνθρωποι που αξίζουν πρέπει επιτέλους να αναμιγνύονται με τα κοινά και να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, γιατί αλλιώς το παιχνίδι θα καταλήξει στους μονοφθάλμους, που απλώς φαίνονται καλύτεροι μέσα στους τυφλούς.

Και συμπλήρωσε με νόημα πως όταν κάνεις γόνιμη αυτοκριτική, τότε οι εικόνες ξανασυνδέονται με την πραγματικότητα, ενώ χωρίς αυτήν, το μόνο που απομένει είναι η προπαγάνδα και η παραπλάνηση. Εκείνες τις μέρες, πραγματικά πιστέψαμε ότι πάμε να κάνουμε κάτι καινούργιο, φιλόδοξο και επαναστατικό για τη χώρα. Πιστέψαμε σε μια παράταξη που θα άντεχε την αλήθεια και θα προχωρούσε μπροστά με το όραμα και με την εθνική αξιοπρέπεια που την εξέφραζε διαχρονικά. Εκεί, δηλαδή, που την αφήσαμε επί Αντώνη Σαμαρά.

Όμως, με όλα αυτά που ζούμε σήμερα, η προσγείωση στην πραγματικότητα είναι ανώμαλη και οι προσδοκίες μας γκρεμίστηκαν με πάταγο. Αυτό που βλέπουμε από τη σημερινή διακυβέρνηση δεν είναι η ΝΔ που ξέραμε, αλλά μια καθαρή μετάλλαξη της κεντροδεξιάς παράταξης, όπου μεταξύ πολλών άλλων και η «γόνιμη αυτοκριτική» έχει πάει περίπατο. Αντί για ανοιχτό διάλογο, δεχόμαστε έναν κανονικό, συστηματικό πόλεμο όλοι εμείς που το μόνο που κάνουμε είναι να ασκούμε επικοδομητική κριτική για το καλό της πατρίδας και του κόμματος.

Και φυσικά, πρώτος στόχος σε αυτόν τον πόλεμο είναι ο Αντώνης Σαμαράς, επειδή ακριβώς επιμένει να θυμίζει τις ιδεολογικές μας σταθερές και τα εθνικά μας δίκαια. Για να μας κλείσουν το στόμα, έχουν επιστρατεύσει ολόκληρες στρατιές από επικοινωνιολόγους και ψηφιακά τρολ, που λειτουργούν σαν κανονικός στρατός με σκοπό να σπιλώσουν και να απομονώσουν κάθε φωνή λογικής.

Και κάπου εδώ καταλαβαίνεις ότι εκείνα τα μεγάλα λόγια του φιλοσόφου στο συνέδριο αφορούσαν τελικά μια άλλη ΝΔ, και όχι αυτή τη σημερινή κατάντια. Για τη σημερινή εικόνα του κόμματος, ο Ράμφος θα έλεγε σίγουρα κάτι άλλο, σαν κι αυτό που είχε αναφέρει παλαιότερα, ότι δηλαδή τα μεγάλα πλήθη λειτουργούν με θηλυκή ψυχολογία, δηλαδή περισσότερο με το συναίσθημα και την εντύπωση, γιατί η λογική κουράζει. Αυτό ακριβώς ζούμε σήμερα. Το σύστημα εξουσίας έχει επενδύσει τα πάντα στην εικόνα, στα social media και στις εφήμερες εντυπώσεις, αδιαφορώντας για το ότι η πολιτική έχει χάσει κάθε ηθικό και ιδεολογικό βάθος, και έχει γίνει σκέτη προπαγάνδα.

Το χειρότερο είναι ότι ο Ράμφος από τότε έχει σιωπήσει. Και πραγματικά, θα είχε τεράστιο ενδιαφέρον να βγει και να τοποθετηθεί δημόσια για όλα αυτά που βιώνουμε, να μας πει αν αυτή η σημερινή κατάσταση έχει καμία σχέση με όσα οραματιζόταν το 2017.

Όπως και να έχει όμως, εμείς που αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με τους «μονοφθάλμους» και τη λάσπη των μηχανισμών, δεν πρόκειται να σωπάσουμε. Γιατί το να παλεύεις για την αλήθεια και την πατρίδα δεν είναι λάθος. Το πραγματικό λάθος είναι να κλείνεις τα μάτια και να σιωπάς όταν βλέπεις την παράταξή σου να χάνει την ψυχή της.