Γεννημένοι τρομοκράτες. Γεννημένοι πατριώτες

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, Οικονομολόγος – Ψυχολόγος, Συγγραφέας

Αντιδράσεις παντού. Εθνικές αντιδράσεις από τον κοινωνικό ιστό για ένα λάθος που άνοιγε κερκόπορτα στα σχέδια Ερντογάν για αποσταθεροποίηση στη Θράκη. Γεννημένοι πατριώτες, οι ακρίτες στον Έβρο. “Επαναστατικές” αντιδράσεις από σεσημασμένους κύκλους, και για τα “καταπατημένα” δικαιώματα του Κουφοντίνα. Γεννημένοι τρομοκράτες, ορισμένοι με δήθεν δημοκρατικές ευαισθησίες.

Οι αναταραχές στον Έβρο υπήρξαν έντονες από την πρώτη στιγμή. Όχι μόνο από τοπικούς παράγοντες, που κάποιος κακεντρεχής θα μπορούσε να τις αποδώσει εσφαλμένα στις συνήθεις φωνασκίες αποφυγής ευθυνών και μετάθεσης τους σε διπλανές περιοχές. Όχι μόνο από πολιτικούς παράγοντες, που ένας καχύποπτος θα έλεγε ότι βιάζονται να εκμεταλλευτούν επικοινωνιακά την κατάσταση και να επενδύσουν ψηφοθηρικά πάνω στην κοινωνική οργή.

Το Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) στο Φυλάκιο, δεν μπορούσε να είναι ένα απλό κέντρο υποδοχής όπου με ταχύτατους ρυθμούς θα ελέγχονταν έγγραφα μεταναστών, οι οποίοι θα ακολουθούσαν την πορεία τους προς τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Ούτε υπήρξαν, ούτε μπορούν να υπάρξουν αυτοί οι ρυθμοί αποδοτικότητας, οπότε στην πράξη ένας χώρος συγκέντρωσης χιλιάδων ανθρώπων δίπλα στα σύνορα, δεν γινόταν παρά να μετατραπεί από τις τουρκικές αρχές σε φιτίλι ανάφλεξης στην περιοχή, σε ευκαιρία μελλοντικής προβοκατόρικης κίνησης.

Κι αν αυτό το εθνικό λάθος απεφεύχθη μετά από την κατανόηση των δυνητικών κινδύνων και την πρωθυπουργική παρέμβαση για απόσυρση της αρχικής απόφασης, ένα άλλο λάθος συνεχίζει να απασχολεί έντονα τη δημόσια συζήτηση.

Να γίνει δεκτό το αίτημα του Κουφοντίνα για μεταφορά στις φυλακές της αρεσκείας του; Να λυγίσει η κυβέρνηση κάτω από το φόβο η σωματική δοκιμασία στην οποία επιβάλλει τον εαυτό του, ο καταδικασμένος τρομοκράτης και δολοφόνος, να καταλήξει όχι μόνο σε ανήκεστο βλάβη της υγείας αλλά ακόμη και στο θάνατο.

Κανείς δεν επιθυμεί το θάνατο κανενός. Ακόμη κι αν αυτός έχει αφαιρέσει τη ζωή δεκατριών συνανθρώπων του, με ψυχρότητα, απάθεια, περήφανος για το “‘έργο” του, το οποίο ανεπιτυχώς επιχειρεί να το περιβάλλει με ιδεολογικό μανδύα. Ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή δεν είναι εργαλείο χειραγώγησης της εξουσίας και της έννομης τάξης.

Δεν προκύπτει από πουθενά, ότι ο Κουφοντίνας έχει στερηθεί οποιοδήποτε δικαίωμα από αυτά που απλόχερα του παραχωρεί η δημοκρατία την οποία ο ίδιος δεν αναγνωρίζει. Δεν στερείται κάθε διαθέσιμου ένδικου μέσου, κάθε νομικής στήριξης για να διεκδικήσει αυτό που επιθυμεί. Το σύστημα δεν είναι μονοδιάστατο και διαθέτει δικλείδες ασφαλείας και για την περίπτωση καθυστερήσεων ή και παρατυπιών.

Ποια διαδικασία δεν τηρήθηκε και σε τι αδικήθηκε νομικά ο Κουφοντίνας για να δικαιούται να δυσανασχετεί; Οι προβλέψεις για τις μετακινήσεις, τις άδειες, τη μείωση των ποινών είναι συγκεκριμένες και κοινές για όλους. Αν σε κάποιους δεν αρέσουν να τις αλλάξουν όταν κατακτήσουν την εξουσία.

Κι αν ειλικρινά πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί καταλύοντας τη δημοκρατία, τότε θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για σκληρή απάντηση. Γιατί όσο ευαίσθητη και ανεκτική είναι η δημοκρατία, άλλο τόσο δυναμική και τιμωρητική μπορεί να γίνει για όσους δεν σέβονται τους βασικούς κανόνες της πάνω στους οποίους στηρίζεται και εξασφαλίζουν κοινωνική ειρήνη και δυνατότητα ομαλής εναλλαγής στην εξουσία.

Αν ο Κουφοντίνας και οι οπαδοί του, αναζητούν έναν μάρτυρα, θεωρώντας ότι έτσι θα αποκτήσουν πολιτικά και κοινωνικά ερείσματα, τότε πλανώνται πλάνην οικτρά. Οι πολίτες στην ολότητα τους διαχωρίζουν την αξία της ανθρώπινης ζωής, από την εκμετάλλευση της για ίδιους σκοπούς.

Αν μάλιστα αυτοί οι “οπαδοί” θεωρούν τους εαυτούς τους “γεννημένους τρομοκράτες”, όπως έγραφε ένα πανό σχετικής πορείας, τότε ήδη έχουν αυτοπεριχαρακωθεί στα πλαίσια της παρανομίας κι ως τέτοιοι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από εδώ και πέρα, ακυρώνοντας εκδηλώσεις, εν μέσω πανδημίας και καραντίνας, που προωθούν εγκληματικές συμπεριφορές κι όχι με βουβή κατανόηση και ανοχή που εκπέμπει λάθος μηνύματα.