Είμαι εκστασιασμένος…

Γράφει ο Απόστολος Τσιμογιάννης

Με την έλευση του νέου έτους, άρχισαν τα ευτράπελα στη πολιτική και παραπολιτική σκηνή…

O «gran maitre» της αρλουμπολογίας, ο Βαρουφάκης, συνεντευξιαζόμενος, αποκάλυψε ότι του αρέσει το χόρτο, αλλά δεν του δίνουν, γιατί είναι μεγάλος. Επίσης παραδέχτηκε ότι είχε πάρει κάποτε «έκσταση» και αυτό του προκάλεσε μεγάλη ευφορία και χόρευε ακούραστος δεκαέξι ώρες.

Αυτό το τελευταίο με έκανε να φέρω στο μυαλό μου τη 17ωρη διαπραγμάτευση Τσίπρα στο Eurogroup. Φανταστείτε τι είχε πάρει ο πρόεδρος για να χοροπηδάει τόσες ώρες, στους ήχους της ορχήστρας που διεύθυνε ο Σόιμπλε…

Η Βουλή των Ελλήνων, τη τελευταία δεκαετία τουλάχιστον, τα έχει ακούσει όλα. Από το «Φρουρά-φρουρά» του Μπαλαούρα, μέχρι το «άσε μας κουκλίτσα μου» του Καιρίδη. Τώρα να πεις τη Ζωή κουκλίτσα, θέλει φαντασία!!!

Η φράση αυτή είχε πρωτοειπωθεί από το γνωστό Ψινάκη. Πάντως αν θα τη ξανάλεγε, εκτιμώ θα απευθυνόταν στο Καιρίδη, που είναι και γοητευτικός…, παρά στη Ζωή. Εκτιμώ, δεν είμαι σίγουρος…

«Άβε Μαρία», οι μελλοθάνατοι της επόμενης βουλής σε χαιρετούν και σε μισούν…, αφού οι πρώην προστάτες της χάνουν πλέον ψήφους. Δεν αμφιβάλλω για τις αγαθές προθέσεις της, αμφιβάλλω όμως τα μάλα, για το μυαλό μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων, που ψάχνουν διέξοδο στη βλακεία τους! Πάλι τιμωρητικά θα ψηφίσουμε;

Πλείστοι όσοι πρώην πολιτικοί, νυν ανύπαρκτοι, μελλοντικοί ανοϊκοί, συνωστίζονται στην αυλή της Μαρίας. «Η αυλή της Μαρίας», θα μπορούσε να είναι μια ωραία παραδοσιακή ταβέρνα, στο κέντρο των Αθηνών, όπου θα σύχναζαν οι ενδιαφερόμενοι για κρασοκατάνυξη και έτσι θα μας άφηναν ήσυχους.

Ο Καμμένος… από τις φωτιές στο Μάτι, ανακαινισμένος, πρώην ΥΕΘΑ, όπου μάλλον, ήταν για ψαροντούφεκο… με τον Αποστολάκη και δεν σκέφτηκαν να στείλουν τους καταδρομείς με βάρκες να διασώσουν τους απελπισμένους στη θάλασσα. Τώρα διεκδικούν πάλι θέση στο Κοινοβούλιο. Προσπαθούν κι αυτοί για «rebranding»!!!

Βελόπουλος, Κωνσταντοπούλου, ψάχνονται … σε βάθος, γιατί «ο απόπατος δεν έχει πάτο». Ο νεόκοπος Φαραντούρης επενδύει το πολιτικό του μέλλον και παίζει τα ρέστα του. Χορτάσαμε από φανφάρες και φανφαρόνους. Ο παλαιός Νικολόπουλος μύρισε λιβάνι και εμφανίστηκε.

Η Μαρία των Τεμπών και όχι η μητέρα των Τεμπών, καθώς υπάρχουν πολλές χαροκαμένες μάνες, έχει χάσει το δίκιο της και τώρα που θα αρχίσει η δίκη (Μάρτιο), το ενδιαφέρον θα εστιαστεί εκεί και η Μαρία θα εξαφανιστεί. Άλλωστε φροντίζουν όλοι γι’ αυτό. Καραχάλιος, δημοσκοπήσεις που τη δείχνουν ψηλά και ενεργοποιούν τους χαμένους, λοιπά μέλη του συλλόγου που κρατάνε αποστάσεις, ΑΔΑΕ που ψάχνει το εκατομμύριο που μάζεψε από συναυλία Βίσση, κ.ό.κ

Εσχάτως η παραπολιτική έχει διανθιστεί και με μία άλλη Μαρία. Τη Μαρία Γρατσία, νομικό παραστάτη της πρώτης. Μια μορφή ομολογώ περίεργη, αρχοντική, σικάτη, αλλά ταυτόχρονα «τρομακτική», ντυμένη συνήθως στα μαύρα ή μώβ, γοητευτική αλλά και «απόμακρη». Η Κωνσταντοπούλου πάντως τη φοβήθηκε και πισωπάτησε…

Κλείνω με τη δήλωση της «ambassador Kimberly Guilfoyle», ότι θα επισκεφτεί τη χώρα μας ο Στίβεν Μιράν, ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής και του χρηματοπιστωτικού συστήματος. «Άσε μας κουκλίτσα μου», εδώ ταιριάζει…

Εμείς έχουμε, 100 χρόνια τώρα , το δικό μας Μιράν, με τους παστουρμάδες, τα σουτζούκια και τα λοιπά «θανατηφόρα» αλλαντικά, τι να μας πεί ο γλυκανάλατος Στίβεν ;

Αρκετά όμως γι’ αυτό το μήνα, έχουμε άλλους έντεκα να σχολιάζουμε.