«Είπε ο γάϊδαρος το πετεινό κεφάλα»

Γράφει ο Απόστολος Τσιμογιάννης

«Η Ελλάδα αποσταθεροποιεί και η Τουρκία ανησυχεί», μας είπε πρόσφατα ο Χακάν Φιντάν, άλλο ένα από τα «φιντάνια» του Ερντογάν. Ο έτερος, ο Καλίν, είχε έρθει να μας τα πει από κοντά…

Τι θα κάνουμε τώρα; Έχουμε υπογράψει και ένα «memorandum» φιλίας και καλής γειτονίας. Μας ρίχνουν στο φιλότιμο οι γείτονες, αλλά εμείς έχουμε γίνει λίγο χοντρόπετσοι τελευταία. Έτσι αποφασίσανε να μας τρομάξουν και στέλνουνε μια ταξιαρχία καταδρομέων, απέναντι από τη Σάμο.

Τόσα χρόνια με τη 4η Στρατιά, τη γνωστή Στρατιά Αιγαίου, δε μας πείσανε, οπότε πάρτε τώρα νάχετε…

Το ανησυχητικό είναι ότι πλέον ανησυχούν οι Τούρκοι. Κάπου ζορίζονται φαίνεται. Ζόρια στη Συρία, ζόρια με τη Ρωσία στη Μαύρη Θάλασσα, ζόρια με το Ισραήλ, που βομβάρδισε τη βάση που θα έστελναν τους S-400 στη Συρία, ο Αμερικάνος ανένδοτος με τα F-35, ενώ οι Γερμανοί ανακάλυψαν σταθμό της MIT σε Τουρκικό προξενείο στη Γερμανία, με διείσδυση σε αστυνομικό σταθμό .

Τουρκικές εταιρίες βρίσκονται πλέον σε καθεστώς κυρώσεων από ΗΠΑ, λόγω σχέσεων με το Ιράν, ενώ έχει ξεσπάσει μεγάλη απάτη στο Χρηματιστήριο Κωνσταντινούπολης, με φόντο αμοιβαία κεφάλαια.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει κι εμείς ν’ ανησυχούμε και να φυλαγόμαστε. Υπάρχουν κάποιες καλές συμφωνίες και αναμένονται νέα οπλικά συστήματα, τα οποία όμως θέλουν μερικά χρόνια για να ενταχθούν πλήρως, να αποκτηθεί εμπειρία, να συνταχθούν σχετικά δόγματα εφαρμογής και λειτουργίας. Άσε που ψάχνουμε για στρατεύσιμους και στελέχη, που αποφεύγουν τις στρατιωτικές σχολές.

Ταυτόχρονα έχουμε και… πόλεμο με τη Ρωσία και πρέπει να ρίχνουμε καμμιά ματιά και προς τα εκεί.

Η πρόσφατη συμφωνία με το Ισραήλ, ήταν το κερασάκι στη τούρτα, καθώς εξελίσσεται ένας άξονας, αμυντικός μεν, αλλά εμπόδιο μέγα στα σχέδια τους και κυρίως γιατί σταδιακά φαίνεται να υλοποιείται μακρόπνοο σχέδιο, υποκατάστασης της Τουρκίας, ως προς τον έλεγχο της Ρωσίας.

Ο άξονας Ισραήλ-Κύπρος-Ελλάδα-Ρουμανία, όπου εκτιμάται ότι θα εγκατασταθούν ανάλογα συστήματα αεράμυνας και επιτήρησης, θα μειώσει το γεωπολιτικό βάρος της Τουρκίας.

Ταυτόχρονα, ο Ερντογάν αναζητά τρόπο να ρίξει τη κυβέρνησή του για να επανεκλεγεί, καθώς ανταγωνίζεται τον εαυτό του. Το 2027 έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Το Σύνταγμα επιτρέπει νέα υποψηφιότητα μόνο εάν η Βουλή αποφασίσει πρόωρες εκλογές στη δεύτερη θητεία του. Αναζητείται εύλογη αιτία διάλυσης της βουλής.

Θα τη προσφέρει ο Μητσοτάκης, που κι’ αυτός αναζητά τρίτη θητεία; Ίσως αν τον ζορίσει λίγο ακόμα, με το καλώδιο ή με άλλη μια επίσκεψη στο Καστελόριζο, βλέπω τους καταδρομείς να έρχονται για διακοπές στη Σάμο…

Κι ας μη ξεχνάμε ότι στη πατρίδα μας επικρατεί μια κοινωνική αντιπαράθεση και παρακμή, οι μετανάστες μπορούν να αποτελέσουν «Δούρειο ίππο», οι νέοι, όσοι δεν σφάζονται μεταξύ τους ή δεν φεύγουν στο εξωτερικό, αδιαφορούν για τη στράτευση, τα νέα οπλικά συστήματα υποστελεχώνονται και η κυβέρνηση μοιράζει πλατφόρμες για «αυτοϊκανοποίηση» των πολιτών.

Τελικά για να επανέλθουμε στα γνωμικά «φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη».