Θεσμική θλίψη 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, σύμβουλος επιχειρήσεων – συγγραφέας

Μόνο αυτόν τον τίτλο θεώρησα ως απολύτως περιγραφικό όσων συνέβησαν στη Βουλή σχετικά με το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής. Θλίψη και μάλιστα θεσμική γιατί ο τρόπος με τον οποίον χειρίστηκαν όλα τα κόμματα το κοινοβούλιο και τη δύναμη του ήταν από απογοητευτικός έως εσκεμμένα βλακώδης και υποτιμητικός για το άντρο της Δημοκρατίας.

Η αντιπολίτευση στηρίχτηκε σε μια κυβερνητική αβλεψία, ότι σε περίπτωση αιτήματος αναβολής της ψηφοφορίας χρειάζεται φυσική παρουσία των ψηφισάντων, η οποία υπό το φόβο σημαντικών διαρροών προτίμησε την εκτεταμένη χρήση της επιστολικής ψήφου, και τελικά βρεθήκαμε μπροστά σε μια κατάσταση που δεν περιποιεί τιμή για κανέναν.

Μια αντιπολίτευση που δεν είναι να αναρωτιέται γιατί δεν μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστη εναλλακτική κυβερνητική πρόταση και άγεται και φέρεται ανάλογα με τις διαθέσεις της Κωνσταντοπούλου στα όρια της κοινοβουλευτικής τάξης, αποκλειστικά για λόγους πρόσκαιρου εντυπωσιασμού.

Κανείς τους δεν έμοιαζε, κι αυτή τη φορά, να νοιάζεται πρωτίστως για την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης, ιδιαίτερα όσοι γεύτηκαν την ευθύνη της εξουσίας, και γνωρίζουν ότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υπέθαλψαν αν δεν δημιούργησαν τις συνθήκες για την εξάπλωση της παρατυπίας και τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος.

Δυστυχώς όμως κι η κυβέρνηση έδειξε να φοβάται το γεγονός ότι ένα ακόμη διαχρονικό απόστημα κρατικής διαφθοράς έσπασε στα δικά της χέρια. Τι κι αν οι υποτιθέμενες ποινικές ευθύνες είναι προφανέστατα ανύπαρκτες; Όταν οι πολιτικές ευθύνες συχνά αναλαμβάνονται ως ρητορική αποδοχή χωρίς συνέπειες, τότε αρχίζει η λογική της διαχείρισης κρίσης κι όχι της ευκαιρίας για ξεκαθάρισμα με τις παθογένειες του παρελθόντος και για ξεκαθάρισμα με τον παλαιοκομματισμό απομακρύνοντας οριστικά από την παράταξη όσους στο όνομα της κλείνουν το μάτι στην ανομία και τη διασπάθιση πολύτιμων οικονομικών πόρων από κάθε λογής επιτήδειους.

Αλλά για μα είμαστε απολύτως ειλικρινείς, κι εμείς ως κοινωνία ουδέποτε τοποθετήσαμε τα θεσμικά ζητήματα στην κορυφή των απαιτήσεων μας. Ανεχόμαστε τις παρακάμψεις, για για μη πω τις αποζητούμε όταν μας αφορούν, όποτε είμαστε έτοιμοι να συγχωρήσουμε ανάλογες συμπεριφορές και να επιβραβεύσουμε εκλογικά όσους πολιτικούς συνεχίζουν την παρατυπία και την προβάλλουν ως κοινωνική ευαισθησία.