Σαν Σήμερα μια άλλη εισβολή

Ο Ανδρέας Λεντάκης δεν ήταν μόνο «χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Αντρέα» του Μίκη, έδωσε μάχες πολλές για τη δημοκρατία, που κάποιοι σήμερα την λοιδορούν θαυμάζοντας δικτάτορες.

Στις 20 Αυγούστου και ώρα 23.00 μμ του 1968, ενώ στην Ελλάδα είχαμε χούντα και είχαν γεμίσει στρατόπεδα και φυλακές από αντικαθεστωτικούς, δυνάμεις του Συμφώνου της Βαρσοβίας εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία και ανέτρεψαν την φιλόδοξη απόπειρα της χώρας για φιλελευθεροποίηση και εκδημοκρατισμό του κομμουνιστικού καθεστώτος. Ο Ανδρέας πολιτικός κρατούμενος στο στρατόπεδο Παρθένι της Λέρου αντέδρασε έντονα στην εισβολή με κείμενο καταγγελίας, που συνυπέγραψαν και άλλοι συγκρατούμενοί του.
Τότε επήλθε η ρήξη με τους σταλινικούς, του ίδιου και των εκατό συγκρατουμένων του που το υπέγραψαν. Οι σταλινικοί τους αποκήρυξαν, τους αποκάλεσαν προδότες και τους προσέδωσαν τον χαρακτηρισμό “Το χάος”. Από το 1967 το μεγαλύτερο κομμάτι της αριστεράς αρνούνταν να καταδικάσει τον ολοκληρωτισμό της πλευράς της και να αγκαλιάσει τη δημοκρατία.
Ο γιος μας Κωνσταντίνος Λ. διατύπωσε την άποψη, ότι από τότε ο πατέρας του πρέπει να κατάλαβε, ότι οι αριστεροί αγωνίζονταν για να πέσει η Χούντα, όχι γιατί ήταν δικτατορία, αλλά επειδή ήταν δεξιά. Αν υπήρχε μια στυγνή σταλινική δικτατορία στην Ελλάδα, σαν αυτή που επέβαλε ο Μπρέζνιεφ στην Τσεχοσλοβακία, οι περισσότεροι συγκρατούμενοι του Αντρέα θα τη χειροκροτούσαν.

Παραθέτω αυτούσιο το κείμενο της καταγγελίας του Ανδρέα Λεντάκη

«Καταγγέλουμε την παραβίαση από τα σοβιετικά και άλλα στρατεύματα των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Τσεχοσλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΘΕΙ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΤΡΟΠΟ. Γίνεται εν ονόματι του σοσιαλισμού, στην πραγματικότητα αποτελεί απεμπόληση των σοσιαλιστικών ιδεωδών από μέρους των ηγετών της Σοβιετικής Ενώσεως και των άλλων τεσσάρων χωρών.
Eμείς λέγαμε ότι ακόμα και αν κινδύνευε το σοσιαλιστικό καθεστώς, κακώς γίνεται η στρατιωτική επέμβαση για τη διάσωση του, γιατί μ’ αυτό τον τρόπο θεωρούμε ότι ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΜΙΑΣ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ. Αν ο λαός της Τσεχοσλοβακίας ύστερα από 20 χρόνια σοσιαλιστικής διακυβέρνησης, χωρίς μάλιστα αντιπολίτευση, δεν ήθελε αυτόν τον τύπο καθεστώτος, τότε έχει κάθε δικαίωμα να διαφωνήσει και να απαιτήσει να έχει κυβέρνηση της δικής τους επιλογής. Και τέλος, γιατί μ’ αυτή τη λογική, με τη λογική δηλαδή που λέει ότι όταν κινδυνεύει ο σοσιαλισμός σε μια σοσιαλιστική χώρα έχει αυτονόητα το δικαίωμα η Σοβιετική Ένωση να επεμβαίνει για να τον σώσει, τότε δικαιώνουμε και την άλλη πλευρά που θα λέει ότι αν κινδυνεύει ο καπιταλισμός σε μια καπιταλιστική χώρα θα πρέπει οι ΗΠΑ να επεμβαίνουν για να σώσουν τον καπιταλισμό. Τότε ποιο το νόημα εμείς να παραμένουμε κρατούμενοι της Χούντας και γιατί να αγωνιζόμαστε να φέρουμε το σοσιαλισμό, από τη στιγμή που έχουμε αποδεχτεί τη λογική ότι, όπου και όταν κινδυνεύει ο σοσιαλισμός θα μπορεί και θα πρέπει να επεμβαίνει για τη σωτηρία του η Σοβιετική Ένωση, οπότε όπου και όταν κινδυνεύει ο καπιταλισμός θα μπορεί και θα πρέπει να επεμβαίνουν για τη σωτηρία του οι ΗΠΑ;»

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος και από εκεί στον διεθνή τύπο.