Ο… “διχαστικός” Σαμαράς

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, Οικονομολόγος – Ψυχολόγος, Συγγραφέας

Έχουν περάσει πάνω από δέκα χρόνια από την ημέρα της εκλογής του Αντώνη Σαμαρά στην αρχηγία της ΝΔ μέσα από μια μαζική, λαϊκή διαδικασία. Πλησιάζουμε τα οκτώ χρόνια από τότε που ο ελληνικός λαός τον ανέδειξε στη θέση του πρωθυπουργού. Πέντε χρόνια μετά τον θεσμικό εμπαιγμό με τον ΠτΔ, από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ, και την ανατροπή της κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ τη στιγμή ακριβώς που διαγράφονταν το πλαίσιο ολοκλήρωσης των μνημονιακών υποχρεώσεων και η τάση οικονομικής ανάκαμψης.

Ακόμη όμως και μετά από τόσα χρόνια και τόσα κομβικά σημεία για την πορεία της χώρας, της παράταξης και του Σαμαρά, κάποιοι επιμένουν να κινούνται με τα μόνιμα συμπλέγματα και τα ηττοπαθή απωθημένα τους απέναντι σε όσα διαχρονικά εκφράζει ο πρώην πρωθυπουργός. Έφθασαν μάλιστα στο έσχατο ατόπημα να τον χαρακτηρίσουν ως δικαστικό. Αυτόν που ηγήθηκε μέσα στα στη σκληρή και συγκρουσιακή περίοδο της κρίσης, της μακροβιότερης και πιο αποτελεσματικής κυβέρνησης συνεργασίας.

“Διχαστικός” ο Σαμαράς, επειδή το 1993 προτίμησε να μείνει πιστός στις απόψεις του και να αποτρέψει, αυτό που ο ίδιος θεωρούσε την χείριστη δυνατή εξέλιξη στο Σκοπιανό. 26 χρόνια από τότε, συνεχίζουμε να συζητάμε για το αν δικαιούται κάποιος να πράξει με βάση τη συνείδηση του και να κριθεί τελικά από τους πολίτες. 

Μόνο που όλως τυχαίως, όσοι το πράττουν είναι οι τότε υποστηρικτές της χρήσης του όρου Μακεδονία από τους γείτονες μας που αργότερα έψεγαν τους Κύπριους επειδή δεν αποδέχτηκαν το σχέδιο Ανάν, μετέπειτα έκρυψαν την αποδοχή τους για τον όρο Βόρεια Μακεδονία πίσω από τα ζητήματα της γλώσσας και της υπηκοότητας και τώρα ως εθνικοί σ(Ν)τόκοι μας προτρέπουν σε συνεκμετάλλευση του Αιγαίου με την Τουρκία. Αυτοί είναι σίγουρα… ενωτικοί με τον διεθνισμό!

“Διχαστικός” ο Σαμαράς. Επειδή τόλμησε να αρθρώσει λόγο ενάντια στα βιλαέτια της οικογενειοκρατίας και της κομματικής καμαρίλας κι έτσι να παρακινήσει εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας να δημιουργήσουν ένα ορμητικό ιδεολογικό ποτάμι που παρέσυρε σαν κλαράκι τους σχεδιασμούς των μηχανισμών. Αυτοί υπήρχαν βέβαια… ενωτικοί με το κατεστημένο!!

“Διχαστικός” ο Σαμαράς. Τόλμησε να διαφωνήσει με το μείγμα πολιτικής του αρχικού μνημονίου και να προειδοποιήσει για την αναποτελεσματικότητα του. Ακόμη και σήμερα βολεύει ορισμένους να παραπληροφορούν συγχέοντας την δομημένη απάντηση σε υπολογιστικά και λειτουργικά λάθη, που τελικά αποδέχτηκαν και οι ίδιοι οι εμπνευστές του μνημονίου, με τις αλλοπρόσαλλες και αντιφατικές φωνές της πλατείας. Να μπερδεύουν και τις προτάσεις των Ζαππείων, έναν αρχικό μπούσουλα διορθωτικών κινήσεων, με τις κραυγές των άκρων που θεωρούσαν το σκίσιμο της συμφωνίας θέμα προσωπικής απόφασης χωρίς γενικότερες μακροπρόθεσμες συνέπειες. 

Να θεωρούν λογικό η πρώτη χώρα που θα έπρεπε να προσαρμοστεί στα νέα λογιστικά πρότυπα που εκτόξευαν περαιτέρω το έλλειμμα της να είναι η Ελλάδα. Να βαφτίζουν την καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων και την έλλειψη κάθε διαπραγματευτικής διάθεσης της τότε κυβέρνησης Παπανδρέου ως αναπόφευκτη εξέλιξη.  Ε ναι, αυτοί αποδείχτηκαν ολοφάνερα… ενωτικοί με την τρόικα και μόνο!

“Διχαστικός” ο Σαμαράς. Γιατί τελικά βελτίωσε το μείγμα της οικονομικής πολιτικής και πέτυχε μέσα σε δυόμιση χρόνια την μεγαλύτερη μείωση ελλείμματος που υπήρξε ποτέ και την επάνοδο στην ανάπτυξη, χωρίς να ρίξει το βάρος πρωτίστως στην αύξηση των φορολογικών βαρών, ενώ ταυτόχρονα προώθησε μια σειρά σημαντικών μεταρρυθμίσεων, ιδιωτικοποιήσεων και εκσυγχρονιστικών παραβάσεων στο κράτος και την αγορά.

“Διχαστικός” ο Σαμαράς. Γιατί τη στιγμή που ο ένας πυλώνας της μεταπολίτευσης το ΠΑΣΟΚ κατέρρεε προς μονοψήφια ποσοστά κράτησε όρθια την παράταξη στο 30% και πολιτικά κυρίαρχη με ελάχιστες απώλειες παρά την κυβερνητική θητεία. Αυτοί υπήρξαν απολύτως… ενωτικοί με την μνησικακία τους, ευχόμενοι την παραταξιακή αποτυχία.

Είναι οι ίδιοι που στην πορεία έβλεπαν με θετικό μάτι πτυχές της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι στα εθνικά, άλλοι στα κοινωνικά θέματα, και έφθασαν να χρεώνουν στον Σαμαρά μέχρι και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος (λες και το ΝΑΙ αποτελούσε προσωπική απόφαση κι όχι επιλογή ενός ευρύτερου μετώπου) μην κατανοώντας τον τρόπο που έστησε περίτεχνα την παγίδα του ο Τσίπρας.

“Διχαστικός” ο Σαμαράς. Πώς προτίμησε να επιλέξει την αυτόνομη κάθοδο στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 και δεν στήριξε ευθέως τους εκλεκτούς του ΠΑΣΟΚ, όπως οι… ενωτικοί. Όσοι αποφασίσαμε τότε να εκτεθούμε εκλογικά γνωρίζουμε καλά τη στοχευμένη υπονόμευση από συγκεκριμένους κύκλους. Πώς επέλεξε να διαπραγματευτεί τα ελάχιστα δυνατά μέτρα στα τέλη του 2014; Πώς προχώρησε αποδοτικά το κυβερνητικό έργο φέρνοντας πλεόνασμα και τριμηνιαία ανάπτυξη 1,8%;

“Διχαστικός” ο Σαμαράς. Γιατί στήριξε εξαρχής, όσο κανείς άλλος πολιτικός, τον διάδοχο του κι έδωσε προσωπικούς αγώνες για την όσο το δυνατόν ευρύτερη νίκη στις εθνικές εκλογές. “Διχαστικός” όταν δεν έσπευσε αναβάλλει προγραμματισμένο από καιρό προσωπικό ταξίδι για να δηλώσει παρών στην προεδρική εκλογή, παρά το γεγονός ότι έστειλε σχετική επιστολή. “Διχαστικός” όταν δεν ψήφισε μια τροπολογία που, ακόμη σήμερα, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι θα ισχύσει από φέτος και κατάφερε μέσα στη διάθεση να μην δυσαρεστήσει κανέναν από τους ισχυρούς του ποδοσφαίρου να αφήσει τους πάντες ανικανοποίητους.

Καθαρές κουβέντες. Διχαστική είναι η προσωπική εμμονή, ορισμένων. Δικαστική είναι η αναζήτηση “κακών δράκων” εκεί που δεν υπάρχουν. Η κοινωνία μαστίζεται από σοβαρά προβλήματα, το έθνος έρχεται αντιμέτωπο με καίριες προκλήσεις. Αυτά μας απασχολούν. Όλα τα υπόλοιπα κατατάσσονται είτε στην παρωχημένη παρελθοντολογία, είτε στην μικροπολιτική μουρμούρα.

6 σκέψεις σχετικά με το “Ο… “διχαστικός” Σαμαράς

  • 11/02/2020, 14:57
    Permalink

    Συγχαρητήρια.! Άρθρο μάθημα ΑΛΗΘΕΙΑΣ.!

    Σχολιάστε
  • 11/02/2020, 20:40
    Permalink

    Ο Σαμαρας ηταν ο καλυτερος πρωθυπουργος που ειχε η χωρα απο το 1981 μεχρι σημερα. Ο πιο αποτελεσματικος στην διαχειριση των προβληματων και ο μονος που δεν φορτωσε τον ελληνικο λαο με τεραστια ελλειματα οπως εκαναν ολες οι προηγουμενες κυβερνησεις. Μολονοτι δεν παρελαβε τιποτε απο την προηγουμενη κυβερνηση κατορθωσε μεσα σε τρια χρονια να ισοσκελισει τον προυπολογισμο και να παρουσιασει μικρα πλεονασματα για πρωτη φορα υστερα απο 35 χρονια.
    Φυσικο ειναι να του επιτιθενται διαφοροι προσπαθωντας να μειωσουν την αξια του, αυτο γινεται συχνα στην Ελλαδα διοτι οι πολλοι *μικροι* διαδοχοι λογικο ειναι να ζηλευουν .

    Σχολιάστε
    • 11/02/2020, 21:43
      Permalink

      Εν ολίγοις. Πάντα τη μηλιά με τα μήλα, χτυπούν. Ειδικά όσοι δυσκολεύονται να υπερασπιστούν μέχρι και τα εθνικά μας κεκτημένα.

      Σχολιάστε
  • 12/02/2020, 00:48
    Permalink

    Έτσι μπράβο. Όχι να λέμε τον μόνο δεξιό πρωθυπουργό της Ελλάδος αχάριστο και διχαστικό. Ποιος; Οι προδότες και οι γλείφτες της εξουσίας. Μπράβο και πάλι ρε παλικάρι. Ωραία τα λες.

    Σχολιάστε
    • 12/02/2020, 00:56
      Permalink

      Το θέμα είναι να μην επιτρέπουμε τη διασπορά ψευδών ειδήσεων και να μην σπιλώνονται πρωθυπουργοί που έφθειραν μέχρι και τον εαυτό τους για το καλό της πατρίδας.

      Σχολιάστε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.