Είδηση “βόμβα” που… αποσιωπήθηκε!

Γράφει ο Θανάσης Κ.

Η Ομιλία Κώστα Καραμανλή ήταν η “μεγάλη είδηση” την βδομάδα που πέρασε. Κι όμως, υποβαθμίστηκε από το μεγαλύτερο μέρος του Τύπου.

* Ο Καραμανλής δεν μιλάει ποτέ.
Έσπασε την “σιωπή” πολλών ετών και βγήκε να μιλήσει για τα δύσκολα που βρίσκονται μπροστά μας στα κρίσιμα εθνικά μας θέματα – κυρίως στα ελληνοτουρκικά…
Αυτό από μόνο του θα έπρεπε να είναι ΠΡΩΤΗ είδηση!
Κι όμως, ουσιαστικά αποσιωπήθηκε…

* Ο Καραμανλής μίλησε και είπε πανομοιότυπα με όσα είχε πει πριν 25 μέρες περίπου, ένας άλλος πρώην Πρωθυπουργός, ο Αντώνης Σαμαράς, στο Συνέδριο της ΝΔ.
Προειδοποίησε ότι υπάρχει μια άποψη – μέσα στην Ελλάδα – που αποθρασύνει την τουρκική προκλητικότητα και πρέπει να απορριφθεί.
Το “λόμπι του Κατευνασμού”, όπως το αποκάλεσε ο Σαμαράς πριν τρείς βδομάδες.
Ο Καραμανλής δεν χρησιμοποίησε αυτό τον όρο, αλλά κατήγγειλε ακριβώς το ίδιο πράγμα:
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε:
— “Αντίθετα με την Ελλάδα, η Τουρκία είναι χώρα αναθεωρητική. Επιδιώκει δηλαδή να μεταβάλλει την υφιστάμενη κατάσταση όπως προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο και τις Διεθνείς Συμβάσεις προς όφελός της.
Η άποψη ότι για την ένταση στις Ελληνοτουρκικές υπάρχει αμοιβαία ευθύνη,
ότι η ελληνική στάση ρέπει στον μαξιμαλισμό,
ότι πρέπει να επιδείξουμε μεγαλύτερη ευελιξία,
ότι δεν μπορούμε να αρνούμαστε την διεύρυνση της ατζέντας των προς επίλυσιν θεμάτων που κατά το δοκούν φορτώνει η Τουρκία, είναι εσφαλμένη…”

Εδώ περιγράφει όλα αυτά που ο Σαμαράς κατήγγειλε ως Πολιτική του “Κατευνασμού”. Και τους λέει ότι η άποψή τους είναι εσφαλμένη.
Κι αμέσως μετά εξηγεί:
(Είναι) “εσφαλμένη γιατί διαβάζει λάθος την Τουρκία.
(Είναι) εσφαλμένη γιατί στηρίζεται σε λάθος δεδομένα και οδηγεί σε ψευδαισθήσεις.
Κυρίως στην ψευδαίσθηση ότι αρκεί να δείξουμε κάποιοι υποχωρητικότητα κι όλα θα λυθούν προς όφελος όλων.”

Ουσιαστικά δεν “καταγγέλλει” την Τουρκία. Ούτε έχει καμιά ανάγκην να το κάνει αυτό σε ελληνικό ακροατήριο.
Καταγγέλλει την “εσφαλμένη άποψη” που υπάρχει μέσα στην Ελλάδα. Και που έχει δικτυωθεί σε όλο το πολιτικό φάσμα, όπως έχει καταγγείλει ο Σαμαράς.
Και κινδυνεύει να μας σύρει σε επικίνδυνες ψευδαισθήσεις τύπου “καζάν-καζάν” ή win-win ή να μοιράσουμε τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και να “ωφεληθούμε όλοι”…
Αυτό κατήγγειλε ο Αντώνης Σαμαράς και τώρα καταγγέλλει και ο Κώστας Καραμανλής, δεν είναι μια απλή άποψη, δεν είναι “περιθωριακή” – αν ήταν κανείς δεν θα ασχολούνταν μαζί της. Αλλά, ενώ δεν εκπροσωπεί κανένα, ασκεί επικίνδυνη επιρροή μέσα στη χώρα, στην πιο κρίσιμη στιγμή.
Ο Σαμαράς κατήγγειλε πριν λίγες βδομάδας ότι πάνε να μας σύρουν σε “νέες Πρέσπες” για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο αυτή τη φορά.
Ο Καραμανλής σήμερα κατήγγειλε ότι με πρόσχημα τη “συνεκμετάλλευση” ουσιαστικά αβαντάρουν τον Τουρκικό αναθεωρητισμό.
Και οι δύο τους λένε, ο καθένας με τον τρόπο του, ότι αυτό είναι επικίνδυνο. Και δεν θα περάσει…
Αυτό κι αν είναι “είδηση βόμβα”.
Κι όμως ο καθεστωτικός Τύπος το έκανε… γαργάρα.
(Ίσως είχαν μια νέα “συγκλονιστική εξέλιξη στο σίριαλ… Πισπιρίγκου, να αποκαλύψουν – και δεν πρόκαμαν!)

* Σαμαράς και Καραμανλής συνέπεσαν και σε πολλά ακόμα. Σαν γνήσιοι και έμπειροι δυτικοί ηγέτες και οι δύο, προειδοποίησαν όλους αυτούς που το παίζουν “βασιλικότεροι του Βασιλέως” και σέρνουν ολόκληρη τη Δύση σε παγίδα.
Το έκαναν μάλιστα στο σημείο αυτό σχεδόν με τα ίδια λόγια:

Είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ο Σαμαράς στις αρχές Μαΐου:
— “Τη Δύση δεν την συμφέρει να σπρώξει την Ρωσία στην αγκαλιά της Κίνας. Πολύ περισσότερο που και η Ινδία, παγκόσμια πλέον δύναμη, έχει ιδιαίτερους δεσμούς με τη Ρωσία. Και κινδυνεύουμε να δούμε έτσι ένα ευρύτατο συνασπισμό Ρωσίας-Κίνας-Ινδίας απέναντι στη Δύση. Κι αυτός ιστορικά υπήρξε πάντα ο μεγαλύτερος εφιάλτης της Δύσης, κυρίως της Αμερικής: να τους ενώσει όλους εναντίον της…”

–Και ο Καραμανλής, με τη σειρά του, διαπίστωσε πριν λίγες μέρες:
“Μια τέτοια σύγκλιση Ρωσίας, Κίνας, Ινδίας αλλά και άλλων μεσαίων και ανερχόμενων στο διεθνές στερέωμα, παραγόντων θα συνιστούσε τεράστια πρόκληση για τη Δύση και θα προμήνυε τεκτονικές αλλαγές στους σήμερα ισχύοντες κανόνες του παιγνιδιού, με απροσδιόριστες τις συνέπειες και την τελική έκβαση μιας τέτοιας αντιπαράθεσης…”
Σε αυτό δεν θα μπορούσαν να συμπέσουν περισσότερο!

Τα ίδια άρχισε να ψελλίζει λίγα 24ωρα αργότερα η “ναυαρχίδα” των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ, οι New York Times που επικρίνει τον Πρόεδρο Μπάϊντεν ότι, αν συνεχιστεί ο Πόλεμος στην Ουκρανία, τότε μπορεί να ξεκινήσει τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος και την ευθύνη γι’ αυτό πλέον θα την έχουν ΚΑΙ οι ΗΠΑ!
Κι όμως, αυτά όλα αποκρύβηκαν από τον Ελληνικό Τύπο.

* Όταν μίλησε ο Σαμαράς πριν μερικές εβδομάδες δεν το αποσιώπησαν πλήρως. Απλώς του “επιτέθηκαν” ότι είναι “ακραίος εθνικιστής”, λέει”…
Δεν του επιτέθηκαν όλοι, ασφαλώς.
Υπήρξαν και αρκετοί που είτε υπερασπίστηκαν το δικαίωμα του να εκφέρει άποψη – είτε την ίδια την άποψή του.
Αλλά υπήρξε μια διάχυτη τάση απαξίωσης. Κατευθυνόμενη, όπως φαίνεται…
Και μια προσπάθεια να φανεί ότι το χειροκρότημα που πήρε τότε ο Σαμαράς μέσα στο Συνέδριο εκφράζει, υποτίθεται, “τους δικούς του” οπαδούς. που “έτυχε” να βρίσκονται στην αίθουσα την ώρα που μιλούσε.
Και που εκφράζουν, λέει, την “δεξιά πτέρυγα” της ΝΔ…
Λίγο αργότερα ο Καραμανλής μίλησε σε ανοικτό χώρο και από κάτω βρισκόταν ουσιαστικά ΟΛΗ η ΝΔ (και το μεγαλύτερο μέρος της Κυβέρνησης).
Είπε τα ίδια και απέσπασε κι αυτός θερμό χειροκρότημα.
Άρα όλα όσα έλεγαν ως τότε για το Σαμαρά, ότι είναι δήθεν “ακραίος”, πρέπει να τα κάνουν γαργάρα.
Κι επειδή δεν μπορούν να τα κάνουν γαργάρα, προτίμησαν να υποβαθμίσουν την παρέμβαση Καραμανλή.
Είναι να προβάλουν “ανώδυνες” πλευρές της ομιλίας του…

* Αλλά και ο αντιπολιτευόμενος Τύπος είχε πρόβλημα. (Με κάποιες εξαιρέσεις κι εδώ, βεβαίως…)
Αυτοί κανονικά θα περίμενε κανείς, πως θα “εργαλειοποιούσαν” την παρέμβαση Καραμανλή τώρα, όπως και την παρέμβαση Σαμαρά πριν λίγες εβδομάδες, για να εμφανίσουν τον Μητσοτάκη ότι έχει “εσωκομματικό πρόβλημα”. Ότι “αμφισβητείται”, λέει, ανοιχτά από τους προκατόχους του…

Κάποιοι πράγματι υιοθέτησαν αυτή τη γραμμή.
Αλλά ΔΕΝ ήταν αυτή η επίσημη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ.
Γιατί τις “Πρέσπες του Αιγαίου” τις προωθεί ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ! Κι η κοινή παρέμβαση Σαμαρά αρχικά και Καραμανλή τώρα, την ακυρώνει.
Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως θέλει να προχωρήσουν οι “Πρέσπες του Αιγαίου”. Για να “δικαιωθεί” ο ίδιος και για να πάρει τη ρεβάνς του από τη ΝΔ, που τότε τον κατήγγειλε….
Οπότε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να προβάλει, ότι η γραμμή αυτή ουσιαστικά δεν προχωράει.
Και γι’ αυτό συναίνεσε κι αυτός στην υποβάθμιση της είδησης.
Αρχικά τουλάχιστον. Γιατί το πράγμα δεν μαζεύεται πια…

Είναι χαρακτηριστικό πάντως, ότι όσοι καταγγέλλουν όποιον διαφωνεί με κάποιες πτυχές της κυβερνητικής πολιτικής – ότι δήθεν “παίζει το παιγνίδι του ΣΥΡΙΖΑ” – συχνά είναι οι ίδιοι που προσπαθούν να σύρουν την Κυβέρνηση στην Πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ: Να προχωρήσει σε “Πρέσπες” για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο…
Πράγμα που ήλθε και κατήγγειλε πια ρητά και απερίφραστα και ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής μετά τον Αντώνη Σαμαρά…
Και πολύ τους “φαρμάκωσε” τους καημένους!

* Δύο πρώην Πρωθυπουργοί της χώρας κατήγγειλαν δημόσια τον υποχωρητισμό απέναντι στην “αναθεωρητική Τουρκία” – και σήκωσαν ανάχωμα στην προσπάθεια να συρθεί η Ελλάδα σε “Πρέσπες του Αιγαίου”!
Είναι προφανές πια, ότι εκφράζουν την μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού και τη παμψηφία της ΝΔ.
Το μήνυμα το πήρε άλλωστε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ο οποίος δήλωσε προ ημερών ότι δεν μπορεί (πλέον) να κάνει διάλογο με την Τουρκία (αφότου όμως, ο Ερντογάν είχε διακόψει εκείνος από την πλευρά του, το “διάλογο” με την Ελλάδα…)
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε – και πολύ σωστά:
— Εμείς δεν έχουμε λόγο να ανοίξουμε διάλογο με το παράνομο, το ανιστόρητο και τελικά το αδιέξοδο.
Που διαφέρει αυτό από εκείνο που είχε πει ο Σαμαράς, ότι “με πειρατές δεν κάνεις διάλογο”;
Πουθενά!
Παρακαλείται ο Πρωθυπουργός να ενημερώσει κάποιους δικούς του.
Γιατί είναι προφανές ότι ακόμα δεν το κατάλαβαν…

* Το μήνυμα το πήραν όμως κι απέξω: Ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν, ως προεδρεύων της ΕΕ πλέον, μίλησε απερίφραστα απορρίπτοντας το αναθεωρητικό παραλήρημα της Τουρκίας.
Και λίγο αργότερα ο Γερμανός Καγκελάριος Σόλτς αναγκάστηκε κι αυτός να ευθυγραμμιστεί (ενώ μέχρι πριν λίγες ώρες επέμενε στη γραμμή: “βρείτε τα”…)
Σαμαράς και Καραμανλής ενίσχυσαν τη θέση του Μητσοτάκη,
όταν διαμηνύει στους ξένους εταίρους και συμμάχους,
ότι η Ελλάδα ούτε φοβάται ούτε πτοείται από τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας.
Αντί να πιέζουν την Ελλάδα να κάνει πίσω, καλύτερα να πιέσουν την Τουρκία…

Το ερώτημα βέβαια, είναι τι θα γίνει, που η Τουρκία ΔΕΝ κάνει πίσω…

Η μάλλον το ερώτημα είναι, εμείς τι θα κάνουμε (όχι η Τουρκία);
Το εγχώριο λόμπι του Κατευνασμού, θα συνεχίσει να “προετοιμάζει” την ελληνική κοινή γνώμη για “αναγκαία υποχώρηση”;
Και ο Ελληνικός “καθεστωτικός Τύπος” θα εξακολουθήσει να παίζει το παιγνίδι τους;
–Θα συνεχίσουν να καταγγέλλουν το… “μαξιμαλισμό” των ελληνικών θέσεων, αυτοί που υπερασπίζονται τον μέχρις εσχάτων αγώνα των… Ουκρανών;
–Θα συνεχίσουν να μας ζητούν να κάνουμε πίσω από όσα προβλέπει υπέρ μας το Διεθνές Δίκαιο – αυτοί που καταγγέλλουν τον αναθεωρητισμό της Ρωσίας στην Ουκρανία, αλλά όχι τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας: και στην Κύπρο και στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Συρία και στο Ιράκ και στον Καύκασο και στα Βαλκάνια;
–Θα συνεχίσουν να ζητάνε όλο και περισσότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας για την επέμβασή της στην Ουκρανία – αυτοί που ζητάνε… “θετική ατζέντα” στο διάλογο με την Τουρκία;
— Και η Κυβέρνηση θα εξακολουθεί κάποιους απ’ αυτούς να τους διατηρεί σε επίσημες θέσεις;
Πάντως μετά τις παρεμβάσεις Σαμαρά και Καραμανλή – αλλά και τη μετακίνηση Μητσοτάκη – η επιρροή τους ξεφουσκώνει.

Το μόνο που λείπει ακόμα είναι η δήλωση του Γεωργίου Παπανδρέου (του παππού του ΓΑΠ), στις αρχές του 1964, όταν η Τουρκία ετοιμαζόταν να εισβάλει στην Κύπρο…
Είπε τότε ο “γέρος της Δημοκρατίας”:
— Ένας Πόλεμος Ελλάδας-Τουρκίας θα ήταν τρέλα! Αλλά αν η Τουρκία ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου, η Ελλάδα με χαρά θα διαβεί το κατώφλι!

Αυτό σημαίνει ΑΠΟΤΡΟΠΗ, για όσους δεν το έχουν καταλάβει ακόμα…
Και για να λειτουργήσει, πρέπει να είναι αξιόπιστη.
Και για να είναι αξιόπιστη, πρέπει να την πιστεύει αυτός που την λέει…
Και τότε λειτούργησε…

Αυτά είπε τότε η πιο εμβληματική προσωπικότητα του “Κέντρου” στην Ελλάδα!
Το αποτέλεσμα ήταν η Ουάσιγκτον να στείλει αυστηρή προειδοποίηση στην Άγκυρα, τότε, να ΜΗΝ το τολμήσουν!
Ήταν η περιβόητη επιστολή του Προέδρου των ΗΠΑ Τζόνσον προς τον Πρωθυπουργό της Τουρκίας Ινονού.
Και πράγματι η Τουρκία έκανε πίσω ΤΟΤΕ! Και κάθισε στ’ αυγά της.
Ενώ η Ελλάδα έστελνε μεραρχία στην Κύπρο.

Η εισβολή της Τουρκίας έγινε 10 χρόνια αργότερα, το 1974, αφότου η Ελλάδα είχε αποσύρει τη μεραρχία από την Κύπρο (το 1967) κι αφότου το δικτατορικό καθεστώς της Αθήνας προσπάθησε να ανατρέψει τον Πρόεδρο Μακάριο.
Χρήσιμο και κρίσιμο ιστορικό συμπέρασμα:
τα νησιά ποτέ δεν τα αφοπλίζεις απέναντι σε αναθεωρητή γείτονα!

Φανταστείτε: Στην Κύπρο ήταν ο Κεντρώος Γεώργιος Παπανδρέου, που έτριξε τα δόντια στην Τουρκία κι έστειλε τη μεραρχία στην Κύπρο.
Κι ήταν ο δικτάτορας Παπαδόπουλος, που απέσυρε τη μεραρχία, προσπάθησε να τα βρει με την Τουρκία, δεν τα κατάφερε,
κι ύστερα ο δικτάτορας Ιωαννίδης προσπάθησε να ανατρέψει τον Μακάριο αφήνοντας την Κύπρο εντελώς ανυπεράσπιστη.
Και οι δύο δικτάτορες πέθαναν στην φυλακή…

Ας τα έχουν αυτά υπόψιν τους όσοι εαυγγελίζονται “κεντρώα ανοίγματα” χωρίς να έχουν ιδέα τι θα πει “Κέντρο”.

Το άνοιγμα στο Κέντρο είναι σαν τα μεταξωτά βρακιά:
Θέλει επιδέξιους “πωπούς”…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.