Τέμπη: Η δίκη ξεκίνησε, αλλά…
- Γράφει ο Γιώργος Παντάκης
Η πολυαναμενόμενη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών «ξεκίνησε», αλλά οδηγήθηκε σε αναβολή. Αιτία; Η «μικρή» αίθουσα. Το γεγονός προκάλεσε φωνές, παράπονα, αγανάκτηση και διαμαρτυρίες από μερίδα δικηγόρων και ορισμένους συγγενείς θυμάτων — όχι όμως από όλους.
Την ίδια στιγμή, το Υπουργείο Δικαιοσύνης παρενέβη, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη διαθέσιμη αίθουσα στη χώρα όσον αφορά τη χωρητικότητα για δικηγόρους και κοινό.
Ωστόσο, τα δεδομένα είναι συγκεκριμένα, τα νούμερα αμείλικτα και τα ερωτήματα ξεκάθαρα:
Χωράνε ή δεν χωράνε; Και τελικά, θέλουμε πραγματικά να γίνει η δίκη ή όχι;
Ας δούμε την πραγματική εικόνα με βάση τους αριθμούς:
Κατηγορούμενοι: 33
Μάρτυρες: Πάνω από 350 (συγγενείς θυμάτων, επιζώντες, εργαζόμενοι)
Δικηγόροι: Περίπου 250 (υποστήριξη κατηγορίας και υπεράσπιση)
Συγγενείς θυμάτων: 57 νεκροί × 3 συγγενείς που ορίζει ο νόμος = 171
Τραυματίες: 90 άτομα + 1 συνοδός ο καθένας = 180
Σύνολο: 984 άτομα
Με την παρουσία δημοσιογράφων, ας πούμε ότι ο αριθμός αγγίζει τους 1.000 περίπου παρευρισκόμενους.
Οι διαθέσιμοι χώροι.
Κύρια αίθουσα: 450 θέσεις
Βοηθητικός χώρος: Δεύτερη αίθουσα αντίστοιχη της κυρίας, με γιγαντοοθόνες για υποστήριξη της διαδικασίας
Το βασικό ερώτημα
Με αυτά τα δεδομένα, το ερώτημα παραμένει:
Επαρκούν οι χώροι ή όχι;
ΑΝ επαρκούν, τότε η ευθύνη μεταφέρεται στην Πολιτεία, η οποία απλά οφείλει να οργανώσει σωστά τη διαδικασία: έλεγχο προσέλευσης, κατανομή θέσεων και ομαλή διεξαγωγή της δίκης.
ΑΝ ΔΕΝ επαρκούν, τότε οι αντιδρώντες —δικηγόροι και σύλλογοι συγγενών— οφείλουν να καταθέσουν συγκεκριμένες προτάσεις για εναλλακτικό χώρο που μεγαλύτερος δεν υπάρχει, για να “καλύπτει” τις ανάγκες. Αυτο ομως προϋποθέτει καθυστέρηση πανω απο χρόνο…
Πέρα από τους αριθμούς
Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές ότι η παρουσία ατόμων χωρίς θεσμικό ή ουσιαστικό ρόλο στη διαδικασία ΔΕΝ μπορεί να αποτελεί καμία προτεραιότητα. Αντιθέτως θα πρεπει να βρίσκονται και εκτός και σε απόσταση απο το κτήριο. Η δίκη απαιτεί σοβαρότητα, οργάνωση και σεβασμό — τόσο προς τα θύματα όσο και προς τη Δικαιοσύνη.
Το διακύβευμα
Η ουσία δεν βρίσκεται μόνο στο αν «χωράνε» όλοι σε μια αίθουσα, αλλά στο αν υπάρχει η ειλικρινής και αδιαπραγμάτευτη βούληση να προχωρήσει η διαδικασία χωρίς καθυστερήσεις, υπεκφυγές και προσκόμματα.
Αν κάποιοι γονείς επιδιώκουν πραγματικά τη δικαιοσύνη, τότε οφείλουν να σταματήσουν άμεσα τη λογική του «ξυλολίου», τα «μπαζώματα» και κάθε μορφή τακτικισμού. Τέτοιες πρακτικές δεν υπηρετούν την αλήθεια· την υπονομεύουν.
Η δικαιοσύνη απαιτεί σοβαρότητα, υπευθυνότητα και καθαρές στάσεις- οχι παιχνίδια.
