“Που πάμε;” αλλά και “Ποιοι είμαστε;”

Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, Οικονομολόγος – Σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού

Μετά το «Που πάμε;» του Προέδρου Αντώνη Σαμαρά – παρέμβαση με άρθρο του στα ΝΕΑ – προσωπικά με προβληματίζει έντονα η αντίδραση – τρόπος του λέγειν τώρα, κάτι τρολαρίσματα στην πραγματικότητα ήταν – που βλέπω τόσο η κυβερνητική όσο και από όλους τους «επικοινωνιακούς βραχίονες» της κυβέρνησης αλλά και κομμάτων της άκρας δεξιάς – εδώ δεν την χαλάει την ελληνική κυβέρνηση να ταυτιστεί μαζί τους βλέπετε. Και εξηγώ γιατί…

Η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει το αφήγημα της εν είδει σοφιστικού συλλογισμού: «Έχετε ό,τι δεν χάσατε. Κέρατα δεν χάσατε, άρα κέρατα έχετε». Η άκρα δεξιά με την στάση της αυτή, πλήρως ταυτιζόμενη με την ελληνική κυβέρνηση, αποδεικνύει ότι καλύτερα να πουλάνε φυστίκια παρά να ασχολούνται με την «πολιτική» και τον πόλεμο. Με την αντίδραση και στάση τους αυτή συνολικά αποδεικνύουν ότι εκείνο που τους ενδιαφέρει δεν είναι να μην κάνουν κακό, αλλά μόνο να μη λέει κανείς πως κάνουν. Και με εκείνο τον αισιόδοξο ενθουσιασμό, που είναι το μοναδικό στήριγμα ενός απελπισμένου, για να μην φτάσει στην αυτοκτονία. Όταν το κακό φτάνει, όμως, στα άκρα, αυτοκαταστρέφεται.

Επειδή με τούτα, με εκείνα και με τ’ άλλα, τείνουμε να ξεχάσουμε ότι η αξιοπρέπεια κι’ η λογική οδηγούν τους ανθρώπους, ρωτάω εγώ λοιπόν: Με βάση την παραπάνω εικόνα όλους εμάς που μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο και όχι το περιτύλιγμα, γιατί να σωπαίνουμε; Εσείς όταν κάποιος πνίγεται και κανένας δε βρίσκεται να του ρίξει σωσίβιο, τι θα κάνατε; Ποιός, λοιπόν, αν όχι ένας πρώην πρόεδρος του κόμματος και Πρωθυπουργός, χρωστά να διακηρύξει την αλήθεια; Φοβόσαστε ένα διεισδυτικό βλέμμα· φοβόσαστε ακόμα και να ερευνήσετε εσείς οι ίδιοι βαθιά τα πράγματα!!! Κι’ αυτό δεν με προβληματίζει μόνο έντονα αλλά πλέον το θεωρώ πάρα πολύ επικίνδυνο για την βιωσιμότητα και τα εθνικά συμφέροντα της χώρας!!! Η πατρίδα δεν βρίσκεται ανάμεσα σε γλυκοκοιμισμένες Χάριτες, ούτε ανάμεσα σε γελαστούς, ροδομάγουλους Έρωτες, όπως προπαγανδίζει η κυβέρνηση, αλλά κυκλωμένη από τέρατα!!!

Σε σχέση με κάποιες από τις αντιδράσεις-τρολ στο «Που πάμε;» του Προέδρου έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα:

Παρατήρηση 1: Ο Πρόεδρος σε όλη του την πολιτική διαδρομή ποτέ δεν βύθισε το κεφάλι του στην άμμο!!! Γιατί να το κάνει τώρα!!! Για να δικαιολογήσει μήπως τη στάση όσων αδιάφοροι, για αυτό που όλοι εμείς που με αξιοπρέπεια και λογική βλέπουμε να έρχεται, όχι μόνο στρουθοκαμηλίζουν αλλά μέμφονται-τρολάρουν κι όλους εμάς που επιλέγουμε να βγάλουμε το κεφάλι μας από την άμμο!!!

Παρατήρηση 2: Λυπάμαι ειλικρινά να βλέπω ανθρώπους που λένε ότι τον στήριξαν κάποτε, να τρολάρουν και μόνο σήμερα την στάση του Προέδρου, χωρίς φυσικά να έχουν να προβάλουν κανένα απολύτως επιχείρημα. Κι αναρωτιέμαι, αδυνατούν ή δεν θέλουν να απαλλαγούν απ’ την πλατειά διαδεδομένη στάση που συγχέει τα γεγονότα με τις αξίες, τις ευχές με την πραγματικότητα!!! Και μάλιστα αυτή η συγχορδία φενακισμού τείνει στο διαπασών.

Παρατήρηση 3: Την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη δεν την έριξε ο πατριωτισμός και ακεραιότητα του Αντώνη Σαμάρα. Για όσους δεν θυμούνται, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, η Καλτσεστρούτσι εξαγόρασε από το ελληνικό Δημόσιο την ΑΓΕΤ Ηρακλής. Ήταν η πρώτη μεγάλη ιδιωτικοποίηση στην Ελλάδα και είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων. Πέρασαν τα χρόνια, ο Αβραμόπουλος έγινε αρχηγός κόμματος, ο Μητσοτάκης φώναζε ότι τον έριξε η … διαπλοκή και η ιταλική αστυνομία συνέλαβε κάποια στιγμή τέσσερα διευθυντικά στελέχη της Καλτσεστρούτσι με την κατηγορία ότι ήταν στην υπηρεσία της Κόζα Νόστρα. Εξαιτίας των έντονων αντιδράσεων για την Καλτσεστρούτσι και του Μακεδονικού ο ίδιος ο Μητσοτάκης παραιτήθηκε από πρωθυπουργός και οδήγησε τη χώρα σε εκλογές. Να τελειώνουμε με την παραπληροφόρηση ότι ο Σαμαράς τον έριξε. Επίσης, σήμερα δεν βλέπω καμία κυβέρνηση να έχει πέσει μετά την διαγραφή – προσέξτε ΔΙΑΓΡΑΦΗ – του Σαμαρά από τον Μητσοτάκη. Πολύ φοβάμαι, ότι σύντομα ο Κυριάκος θα ακολουθήσει την ίδια ακριβώς πορεία με τον πατέρα του, εξαιτίας των γεγονότων και αντιδράσεων θα αναγκαστεί να παραιτηθεί και να οδηγήσει κι αυτός την χώρα σε εκλογές.

Παρατήρηση 4: Μεταξύ άλλων παλαβών ακούμε και ότι ο Αντώνης Σαμαράς τα κάνει όλα για να εκδικηθεί, να ικανοποιήσει τον εγωισμό του. Να θυμίσω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης διέγραψε τον Σαμάρα. Αυτό δεν θα μπορούσε να εκληφθεί ως ρεβανσισμός!!! Αν είναι ρεβανσισμός για τον έναν γιατί να μην είναι ρεβανσισμός και για τον άλλον!!! Ας τελειώνουμε λοιπόν με την μανιέρα αυτή. Επί Αντώνη Σαμαρά έγινε υπουργός ο Μητσοτάκης και όλοι θυμόμαστε ότι κατόπιν έβαλε πλάτη να γίνει πρόεδρος του κόμματος και στην συνέχεια πρωθυπουργός. Η διαδρομή και μόνο του Αντώνη Σαμάρα και οι θυσίες του για την χώρα δεν επιτρέπουν να πέφτουμε τόσο χαμηλά στην κριτική μας.

Παρατήρηση 5: Τι να σκεφτεί κανείς για τους «ας με πουν και μειοδότη» που ξεπουλάνε ολόκληρες πτυχές, ενίοτε στρατηγικής σημασίας, της πατρίδας μας!!! Ιδού ποιο είναι το «πολιτικό» προσωπικό στην Ελλάδα σήμερα.

Παρατήρηση 6: Η πατρίδα βρίσκεται σε πολιτικό αδιέξοδο και αστάθεια εξαιτίας των επιλογών Μητσοτάκη. Αυτός είναι ο σημερινός της πρωθυπουργός. Όχι εξαιτίας της κριτικής των δύο πρώην προέδρων του κόμματος και πρωθυπουργών. Ήμαρτον με την καραμέλα αυτή!!! Ξεκινήστε, λοιπόν, να κρίνετε την επικίνδυνη πλέον διακυβέρνηση Μητσοτάκη πριν είναι πολύ αργά για την πατρίδα.

Παρατήρηση 7: Είναι τόσο μεγάλη η μετοχή της κοινωνίας που απεχθάνεται τον Μητσοτάκη – ανάμεσά τους και πολλοί που τον ψήφισαν – που όσο βρίζουν τα τρολ τον Σαμάρα, τόσο πιο συμπαθή τον καθιστούν σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Reverse psychology λέγεται αυτό…

Παρατήρηση 8: Μην κρυβόμαστε… εφόσον κι εάν οι δύο πρώην πρόεδροι του κόμματος και πρωθυπουργοί ή και ένας εξ αυτών αποφασίσουν να ενεργοποιηθούν και καταφέρουν να βγάλουν την χώρα από τη σημερινή αστάθεια κι αδιέξοδο, όλοι εσείς που σήμερα τους «κατακρίνετε» θα γίνετε οι πρώτοι που θα τους υμνείτε. Εθισμένοι, άλλωστε, στη διεθνή ορολογία που αυτό έχει καταγραφεί ως κωλοτούμπα, κι εσείς.

Η δημοκρατία μας πάσχει εδώ και καιρό. Τείνουμε να ξεχάσουμε ότι μπορεί να λειτουργήσει, μόνο όταν καλλιεργείται η έννοια του κοινού αγαθού, του πατριωτισμού, της θυσίας για την πατρίδα, της υπευθυνότητας των αρχόντων, της εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στις αρχές. Η σημερινή εικόνα της χώρας δείχνει ότι διανύουμε περίοδο μεγάλης παρακμής. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει κρίση κατεύθυνσης και ταυτότητας. Μαζί με το σοβαρό και πολύ επίκαιρο διακύβευμα «Που πάμε;» που πολύ ορθά έθεσε ο Πρόεδρος Αντώνης Σαμαράς, θα έβαζα δίπλα και το ερώτημα «Ποιοι είμαστε;».