Όλα τα λεφτά, όλα τα… ζώα!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, σύμβουλος επιχειρήσεων – συγγραφέας

Το σλόγκαν “Όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά” έτσι όπως λέχθηκε από υπουργό Γεωργίας πριν πολλά χρόνια, έμεινε ως το επιστέγασμα μιας χρονιάς παθογένειας που αφορούσε την προνομιακή προσέγγιση στα θέματα των αγροτικών αποζημιώσεων κι επιδοτήσεων, σε βαθμό που ζητούμενο είχε πάψει προ πολλού να είναι απλώς η στήριξη του πρωτογενούς τομέα και είχε μετατραπεί σε μια διεφθαρμένη συναλλαγή.

Έχω γράψει κάτι καιρούς διάφορα σχετικά άρθρα με πιο πρόσφατο το “Όσο γινόταν της… αγροτικής αποζημίωσης!”, που περιέγραφαν το πώς από την εποχή των ’80ς και των πρώτων Μεσογειακών προγραμμάτων, και συγκάλυψης των εκάστοτε παρατυπιών.

Το θέμα που προέκυψε με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, κι απ’ ότι φαίνεται υπάρχει εδώ και περίπου μια δεκαετία και στηρίζεται στη κατά βούληση δήλωση χρήσης βοσκοτόπων… οπουδήποτε, αξίζει να σκεφτούμε αν θα αποκαλύπτονταν εφόσον δεν υπήρχαν οι νόμιμες τηλεφωνικές παρακολουθήσεις και ποιοι είναι οι δικαιότεροι τρόποι συνεχούς καταγραφής κι αξιολόγησης κάθε προσώπου που διαχειρίζεται δημόσια εξουσία.

Δεν είναι δύσκολο να αποδεχτεί κανείς ότι κι αυτή τη φορά υπουργοί και υφυπουργοί κατέληξαν έρμαια της πελατειακής σχέσης με τους ψηφοφόρους τους και θεώρησαν απολύτως φυσιολογικό να αναπαράγουν πρακτικές του παρελθόντος που φαντάζουν πλέον σχεδόν ως θέσφατο και που αν δεν ακολουθούσαν οι ίδιοι, κάποιοι άλλοι βουλευτές θα φρόντιζαν να τακτοποιήσουν!

Όπως βέβαια δεν αρκεί ως δικαιολογία ο όποιος περίεργος, ή μη, ρόλος τής αρμόδιας ευρωπαίας δικαστικού. Ακόμη κι αν παίζονται ευρύτερα παιχνίδια σε σχέση με τις ΜΚΟ και τις μεταναστευτικές ροές, αυτό δεν αναιρεί την τουλάχιστον αναβλητικότητα συγκεκριμένων προσώπων απέναντι στη συνέχιση διεφθαρμένων πρακτικών. Και τόσο οι παραιτήσεις τους όσο και η μεταφορά του έργου του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, διευκολύνουν τον Πρωθυπουργό στο να ξεκαθαρίσει το ταχύτερο το ζήτημα, να δώσει οριστικό τέλος στο κύκλωμα εξαπάτησης και να δημιουργήσει άμεσα ένα πλήρως αξιόπιστο νέο σύστημα καταγραφής και διανομής δημοσίου χρήματος στην πρωτογενή παραγωγή. Το ελπίζουμε.

Ελπίζουμε επίσης, αυτά τα 400 εκ. ευρώ προστίμων να μη βαρύνουν τον μέσο φορολογούμενο που βρίσκεται σε αναμονή ελαφρύνσεων κι όχι νέων βαρών. Οι μηχανισμοί και τα στοιχεία υπάρχουν για να αναζητηθούν και ταυτοποιηθούν όλοι οι υπαίτιοι και να καταλογιστούν οι ανάλογες ευθύνες, με δικαιοσύνη και γιατί όχι με ρυθμίσεις που θα διασφαλίζουν την αποπληρωμή σε ένα λογικό βάθος χρόνου.