Η “Ζωοποίηση” της Πολιτικής και το Δεξί «Γινάτι»

Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, οικονομολόγος – σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού

Ρίξτε μια ματιά στο τι έγινε σήμερα στις πρωινές εκπομπές και θα καταλάβετε πώς η ιστορία σε αυτόν τον τόπο επαναλαμβάνεται σαν ένας τρελός καθρέφτης. Αν κάθισε κανείς να δει τις τηλεοπτικές εμφανίσεις της Ντόρας Μπακογιάννη και της Ζωής Κωνσταντοπούλου, θα νόμιζε ότι έβλεπε το ίδιο ακριβώς έργο. Δύο γυναίκες με εντελώς αντίθετες διαδρομές κατέληξαν να έχουν την ίδια ακριβώς συμπεριφορά, την ίδια ένταση και το ίδιο ύφος.

Από τη μία, η κυρία Κωνσταντοπούλου βγήκε για να μας πει ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι «πολιτικός απατεώνας και εγκληματίας». Σχεδόν αμέσως μετά πήρε τη σκυτάλη η κυρία Μπακογιάννη, η οποία με ύφος εισαγγελέα στόλισε τον Αντώνη Σαμαρά, λέγοντας με τη σειρά της ότι είναι η «προσωποποίηση της υποκρισίας και του φαρισαϊσμού».

Αυτή η απίστευτη ταύτιση δείχνει καθαρά πώς έχει ξεχαρβαλωθεί ο πολιτικός λόγος και πώς έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα στις μέρες μας. Γιατί, καλά, η Ζωή Κωνσταντοπούλου μας έχει συνηθίσει χρόνια τώρα να ζει μέσα από την υπερβολή και την προσωπική της βεντέτα με τον πρώην πρωθυπουργό του ΣΥΡΙΖΑ.

Το θέμα είναι ότι η Ντόρα Μπακογιάννη, με αυτά που σούρνει στον Αντώνη Σαμαρά, κατάφερε το αδιανόητο για το δικό της, υποτίθεται αστικό προφίλ, να γίνει, δηλαδή, η «Κωνσταντοπούλου της Κεντροδεξιάς». Όταν μια έμπειρη κοινοβουλευτικός, που επί δεκαετίες υποτίθεται ότι εκπροσωπεί τη θεσμική σοβαρότητα, διολισθαίνει σε βαρείς χαρακτηρισμούς περί φαρισαϊσμού και προσωπικών ψυχώσεων, τότε το σύνορο μεταξύ σοβαρής πολιτικής κριτικής και τηλεοπτικού ξεκατινιάσματος καταλύεται οριστικά, αποδεικνύοντας ότι και οι δύο πλευρές λειτουργούν πλέον με όρους απόλυτης προσωπικής εμμονής.

Το πιο ειρωνικό από όλα είναι αυτό που είπε η κυρία Μπακογιάννη, ότι δήθεν το πρόβλημα του Σαμαρά δεν είναι τα εθνικά θέματα, αλλά το «γινάτι» του, μετατρέποντας μια σοβαρή εσωκομματική ή εθνική συζήτηση σε μια φτηνή τηλεοπτική βεντέτα. Εκεί ακριβώς είναι η απόλυτη κατάντια. Γιατί αυτό το περίφημο γινάτι που με τόση θέρμη ξεστομίζει η Ντόρα όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, είναι τελικά το δικό της γινάτι που την καθοδηγεί.

Πρόκειται για ένα παλιό, οικογενειακό πείσμα που ξύπνησε από το παρελθόν και μετατρέπει μια σοβαρή κουβέντα σε φτηνή τηλεοπτική βεντέτα. Στην προσπάθεια της να εξαφανίσει πολιτικά τον εσωκομματικό της αντίπαλο, δανείστηκε το ύφος και την τοξικότητα της Πλεύσης Ελευθερίας. Και το μόνο που κατάφερε στο τέλος, ήταν να κοιταχτεί στον καθρέφτη και να δει το είδωλο της Ζωής.