Η μαύρη τρύπα της (παρα)πολιτικής

Γράφει ο Νικόλας Γιάννου

Κλείνω αισίως τον τρίτο μου χρόνο στο εξωτερικό. Βέλγιο. Με τόσους συμπατριώτες εδώ η πατρίδα παραμένει ταυτόχρονα κοντά αλλά και μακριά. Κάθε ημέρα εδώ παρατηρώ πως μια δυτικοευρωπαική χώρα δουλεύει σε όλους τους τομείς της: από απλά καθημερινά ζητήματα όπως η διαχείρηση των απορριμάτων, τα πεζοδρόμια, τα τραίνα, από ζητήματα σεβασμού του πολίτη: παροχές υπηρεσιών, εταιρείες τηλεφωνίας, εξυπηρέτηση έως και τα θέματα πρώτης γραμμής: μισθός, συνθήκες εργασίας, φορολογία κοκ.

Συνεχώς μια σκέψη γυρνάει στο μυαλό μου για κάθε τι που παρατηρώ: Πώς το κάνουν αυτό εδώ; Γιατί πετυχαίνει; Πώς θα μπορούσαμε το κάνουμε στην Ελλάδα; Για τα όσα είναι θετικά βέβαια.

Ταυτόχρονα παρακολουθώ και τις ελληνικές εκπομπές, ρεπορτάζ και ειδησεογραφία. Και τι παρατηρώ;

Μια χώρα που έχει κατρακυλήσει τα τελευταία χρόνια στην προτελευταία θέση της αγοραστικής δύναμης στην Ευρωπαική Ένωση, που έχει πληθωρισμό σταθερά πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, πανάκριβα καύσιμα και μια ιδιωτική περιουσία ξεπουλημένη να έχει βασικό θέμα συζήτησης στις πολιτικές (τονίζω) της εκπομπές…κουτσομπολιά.

Αντί να συζητάμε πως θα παρθούν κάποια μέτρα για να παράγουμε και κάτι διαφορετικό από ξαπλώστρες, πώς θα υπάρξει μια κάποια αποκέντρωση την ώρα που η Αθήνα έχει πνιγεί και το δημογραφικό μας βουλιάξει συζητούν για τις (τρομερά επιτυχημένες) δημοσκοπήσεις.

Δεν μπορεί κανείς να ζητήσει τα εκλογικά και η παραπολιτική να βγουν από την δημόσια συζήτηση αλλά δεν γίνεται σε καμία περίπτωση να την μονοπωλούν. Ιδίως σε μια χώρα όπως η δική μας που ματώνει σε μια συνεχή περίοδο κρίσης.

Με ποιό κουράγιο ένας Έλληνας του εξωτερικού θα σκεφτεί να επιστρέψει όταν όχι μόνο η κατάσταση είναι τραγική αλλά και αντί να υπάρχει άγχος για την ανεύρεση των λύσεων, των ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ που θα μας ξεκολλήσουν από τον πάτο της Ευρώπης το βασικό θέμα σε όλα τα ΜΜΕ είναι…το όνομα του νέου κόμματος του Τσίπρα;

Πώς μπορεί να πάρει κανείς στα σοβαρά ένα πολιτικό σύστημα στο οποίο δύο πρώην πρωθυπουργοί θέτουν βασικά ζητήματα πολιτικών και η απάντηση της κυβέρνησης είναι πάντα και μόνο επί του προσωπικού;

Ό,τι και να θέλουν να μας πλασάρουν, η Ελλάδα είναι σε μια πολύ δύσκολη θέση και αυτό που έχουμε άμεση ανάγκη είναι η πραγματική πολιτική. Το αναμάσημα των δημοσκοπήσεων νυχθημερόν και το παραπολιτικό κουτσομπολιό είναι μια πολυτέλεια που δεν έχουμε και όσο αυτή η ντροπή συνεχίζεται η εμπιστοσύνη των πολιτών και μάλιστα των νέων στο πολιτικό σύστημα θα μειώνεται ολοένα και περισσότερο.

Η μαύρη τρύπα της παραπολιτικής, το σόου για τα νούμερα καταπίνει την αληθινή πολιτική και μαζί απογοητεύει και εμάς που βλέπουμε πως το καθημερινό άγχος που έχουμε να βελτιωθεί η πατρίδας μας για να επιστρέψουμε δεν το συμμερίζονται καθόλου αυτοί που θα έπρεπε.