Μπισκοτάκια… Μητσο-λάντα
Γράφει ο Απόστολος Τσιμογιάννης
Δραματικές στιγμές διαδραματίστηκαν τη νύχτα 25/26 Ιανουαρίου όταν μια έκρηξη στο εργοστάσιο παραγωγής μπισκότων, στα Τρίκαλα, διέλυσε ελπίδες, οράματα, καριέρες και οικογένειες.
Εδώ και μήνες υπήρχαν διαμαρτυρίες για δυσάρεστες μυρωδιές, που καλύπτονταν όμως από το άρωμα των μπισκότων και τις οικονομικές επιτυχίες της εταιρίες, που εξάγει σε 40 χώρες. Ακόμα και ο γνωστός ταξιδευτής, Ευτύχης Μπλέτσας, μπισκοτάκια της εταιρίας τρώει στα ταξίδια του.
Δυστυχώς η επικαιρότητα με ωθεί να κάνω άδικες ίσως, συγκρίσεις και παρομοιώσεις, αλλά η «μπόχα» της κυβερνητικής δραστηριότητας, καλύπτεται από επιφανειακές «επιτυχίες» και κανένας από τους αρμόδιους δεν δίνει σημασία στις προειδοποιήσεις !!! Μέχρι να επέλθει το μοιραίο…
Ευτυχώς οι συναντήσεις και η χάραξη κοινής εθνικής γραμμής από Σαμαρά και Καραμανλή, αφήνει ένα παράθυρο αισιοδοξίας, ότι δεν θα φτάσουμε στο μη περαιτέρω. Η πρόσφατη κοινή παρουσία στην εορτή της Υπαπαντής στη Καλαμάτα, μας υπενθυμίζει ότι η επανάσταση του 1821, ξεκίνησε από τη Μεσσηνία…
Όμως μέσα στη θλίψη και στο πόνο του υπόψη δυστυχήματος πάντα δημιουργούνται συνθήκες κωμωδίας, ίσως φαρσοκωμωδίας. Μαθαίνω ότι οι γνωστοί «Ρουβίκονες», επετέθησαν με βαριοπούλες στα γραφεία της εταιρίας προκειμένου να τη «τιμωρήσουν», ως « ελάχιστη επιστροφή της βίας, που κράτος και αφεντικά ασκούν σε βάρος των καταπιεσμένων, σε βάρος της ταξικής μας οικογένειας, κομμάτι της οποίας ήταν και οι 5 δολοφονημένες εργάτριες στο εργοστάσιο των Τρικάλων», όπως δήλωσαν.
Μόνο που αυτή τη φορά αστόχησαν και έσπασαν τα γραφεία γειτονικής εταιρίας, που εμπορεύεται φυτοχώματα. Όλα καλά όμως γιατί οι ρουβίκονες δήλωσαν ότι θα αποζημιώσουν την εταιρία, «γιατί εμείς έχουμε όνομα στο χώρο»!
Η μπόχα του προπάνιου μας πήρε, ή μάλλον τις πήρε και τις σήκωσε, τις αδικοχαμένες. Η μπόχα όμως του κάθετου διαδρόμου δεν φαίνεται να μας παίρνει, καθώς όλες οι δημοπρασίες απέτυχαν, πελάτες δε βρέθηκαν και αναγκάστηκε ο «ξένος παράγοντας» να παρέμβει δυναμικά, κανονίζοντας ένα πρώτο φορτίο για Ουκρανία.
Η πρέσβης αναγκάστηκε να αφήσει και πάλι τον Αργυρό και να τρέχει να βρει επιχειρήματα για να στηρίξει τη κυβέρνηση, που μας είχε τρελάνει με φούμαρα και επικοινωνιακές κορώνες. Χρόνια τώρα ακούω ότι η Ελλάδα γίνεται ενεργειακός κόμβος, αλλά ούτε κόμβος για τρένα δεν θα γίνει. Άντε ίσως κάτι σαν το Λιανοκλάδι.
Η πρέσβης μάλιστα σε μια έκφραση απελπισίας, προσπάθησε να μας πείσει ότι θα έρθει ο Τράμπ, στο προσεχές διάστημα. Περιμένω με αγωνία να δω την «υπόκλιση» Γεραπετρίτη…
Μέχρι τότε μπισκοτάκια Μητσο-λάντα και στα ταξίδια σας…
