Όμικρον, ρεαλισμός και άδεια πορτοφόλια

Γράφει ο Άγγελος Κωβαίος

Κάποτε το έλεγαν για άλλες ασθένειες ή εξαρτήσεις, τώρα το ακούμε πλέον παντού για την covid: «Όλοι γνωρίζουν έναν που το έχει».

Αυτή είναι η κατάσταση με την αρχή του νέου έτους, η ασθένεια με τη μετάλλαξη Όμικρον έχει εξαπλωθεί παντού, κάθε σπίτι έχει και κάποιον που νοσεί, νόσησε ή ξανανόσησε.

Υπό αυτή τη συνθήκη και όσο τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι η ασθένεια είναι πιο ελαφριά, καταλαβαίνει κανείς ότι συντελείται μία δραστική αλλαγή στη διαχείριση. Οι απαγορευτικές παρεμβάσεις είναι πλέον σχεδόν μάταιες, το βάρος πέφτει στον εμβολιασμό, όμως και αυτός αντιμετωπίζεται πλέον διαφορετικά, όλοι κυκλοφορούν δίχως πανικό και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο παίζουν ένα περίεργο κυνηγητό με τον ιό.

Πού καταλήγει αυτό; Δύσκολο να προβλεφθεί με ακρίβεια και κατηγορηματικότητα.

Ωστόσο, στο πεδίο της πολιτικής διαχείρισης οφείλει κανείς να κατανοήσει ότι απαιτείται μία άλλη προσέγγιση.

Δεν τίθεται πλέον καν ζήτημα πειθούς, ειδικά αν υπάρχουν και τα σύνδρομα των φλύαρων υπουργών με τη διάθεση να κάνουν κήρυγμα. Αυτά πέφτουν στο κενό, κανείς δεν δίνει σημασία.

Οι αποφάσεις πρέπει πλέον να λαμβάνονται με μοναδικό γνώμονα τον ρεαλισμό και την πραγματική συνθήκη.

Έτσι κι αλλιώς, σε λίγο καιρό, με πανδημία ή όχι, άλλα θα απασχολούν τους πολίτες. Όπως το πορτοφόλι τους, που θα αδειάζει εν ριπή οφθαλμού λόγω ακρίβειας και υψηλού ενεργειακού κόστους…

Reporter

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.