Η μάχη για την “αρπαγή” των ψηφοφόρων εχει αρχίσει και είναι σκληρή

Γράφει ο Γιώργος Παντάκης

Μια σιωπηλή αλλά σκληρή πολιτική μάχη βρίσκεται σε εξέλιξη. Νέα Δημοκρατία, Τσίπρας, ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και νέα ή εξωθεσμικά πρόσωπα, επιδίδονται σε έναν κοινό αγώνα: να αποσπάσουν όσο το δυνατόν περισσότερους ψηφοφόρους από ένα συγκεκριμένο κόμμα. Και αυτό δεν είναι άλλο από το ΠΑΣΟΚ.

Γιατί όμως το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο επίκεντρο;

Πρώτον, διατηρεί ένα υπολογίσιμο και κρίσιμο ποσοστό, ικανό να κρίνει πολιτικές ισορροπίες.

Δεύτερον, κινείται σε έναν ενδιάμεσο πολιτικό χώρο, ανάμεσα στη δεξιά και την αριστερά, γεγονός που το καθιστά «δεξαμενή» ψηφοφόρων για όλους.

Τρίτον —και ίσως σημαντικότερο— οι ψηφοφόροι του έχουν αποδείξει διαχρονικά ότι μετακινούνται σχετικά εύκολα από τον έναν πολιτικό χώρο στον άλλο, χωρίς έντονες ιδεολογικές αγκυλώσεις.

Αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό καθιστά το ΠΑΣΟΚ τον βασικό στόχο. Όχι γιατί είναι αδύναμο, αλλά γιατί είναι ευάλωτο στη διεκδίκηση. Και η μάχη αυτή δεν διεξάγεται μόνο υπόγεια, αλλά και φανερά, με δημόσιες τοποθετήσεις, πολιτικά ανοίγματα και ξεκάθαρες κινήσεις προσέγγισης των ψηφοφόρων του.

Την ίδια στιγμή, η πίεση δεν έρχεται μόνο απ’ έξω. Και στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ δίνεται μια παράλληλη μάχη: από τη μία, στελέχη που παλεύουν να διατηρήσουν την πολιτική και οργανωτική του αυτονομία· από την άλλη, εκείνοι που πιέζουν προς «περίεργες» συνεργασίες, θολές πολιτικά και δύσκολα εξηγήσιμες στη βάση του κόμματος. Σε ένα περιβάλλον γενικευμένης ρευστότητας, το διακύβευμα δεν είναι απλώς ποιοι ψηφοφόροι θα φύγουν ή θα μείνουν, αλλά ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσει τελικά το ίδιο το κόμμα.