Η ΝΔ δεν χρειάζεται αντιπάλους για να καταστραφεί

Όταν η αλαζονεία συναντά τον έλεγχο

Γράφει ο Γιώργος Παντάκης

Από το 2020, το πλαίσιο ήταν ξεκάθαρο. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συγκροτήθηκε με συγκεκριμένη αποστολή: να ελέγχει σε βάθος τη διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων, να εντοπίζει καταχρήσεις και να διασφαλίζει ότι τα χρήματα καταλήγουν εκεί που πραγματικά ανήκουν. Η Ελλάδα όχι μόνο γνώριζε, αλλά συμμετείχε ενεργά στη διαδικασία, ορίζοντας και δική της εισαγγελική εκπροσώπηση.

Και όμως, παρά τη θεσμική αυτή πραγματικότητα, προκύπτει ένα εύλογο και πιεστικό ερώτημα: γιατί κάποιοι επέλεξαν να κινηθούν σαν να μην υπήρχε κανένας έλεγχος;

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ αναδεικνύει κάτι βαθύτερο από μια απλή διοικητική αστοχία. Φέρνει στο προσκήνιο μια νοοτροπία. Μια αντίληψη που είτε υποτιμά τους θεσμούς είτε θεωρεί ότι οι συνέπειες είναι διαχειρίσιμες…οπως πάντα.

Υπάρχουν λοιπών τρία πιθανά ενδεχόμενα:

Πρώτον, να υπήρξε πλήρης αδυναμία κατανόησης του πλαισίου και των κινδύνων. Αυτό, όμως, θα σήμαινε πλήρη πολιτική ανεπάρκεια.

Δεύτερον, να έγινε ένας ψυχρός υπολογισμός: ότι ακόμη και αν υπάρξει αποκάλυψη, το κόστος θα μετακυλιστεί στη χώρα συνολικά, ενώ οι ατομικές ευθύνες θα απορροφηθούν ή θα ξεχαστούν. Μια λογική, επικίνδυνη, κοντόφθαλμη, απαράδεκτη, βαθιά προβληματική και προσβλητική για τους κατοίκους της χώρας που υποτίθεται οτι υπηρετούν.

Τρίτον, να υπήρξε συνειδητή επιλογή παραβίασης κανόνων, με την πεποίθηση ότι «τίποτα δεν θα συμβεί όπως πάντα ». Μια στάση που δεν συνιστά απλώς πολιτικό λάθος ή ελαφρότητα, αλλά ηθική εκτροπή.

Όποια εκδοχή κι αν προσεγγίζει περισσότερο την πραγματικότητα, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: έκθεση της χώρας, υπονόμευση της αξιοπιστίας της και ένα πολιτικό κόμμα που δείχνει να μην έχει διδαχθεί τίποτα από το κακό παρελθόν που υποτίθεται οτι ήρθαν, οπως οι ίδιοι έλεγαν, για να το “καθαρίσουν”…

Η εποχή όπου τέτοιες πρακτικές μπορούσαν να μένουν στο σκοτάδι έχει παρέλθει. Και το γνωριζαν. Οι μηχανισμοί ελέγχου είναι πλέον υπερεθνικοί, πιο αυστηροί και – κυρίως – ανεξάρτητοι από τις εσωτερικές ισορροπίες κάθε κράτους. Και αυτο το γνώριζαν.

Το αφήγημα ότι «κανείς δεν ήξερε» ή ότι «οι ευθύνες είναι διάχυτες» δεν πείθει. Οι ευθύνες, πολιτικές και ενδεχομένως ποινικές, είναι συγκεκριμένες και προσωποποιημένες.

Αν υπάρχει ένα συμπέρασμα από την υπόθεση, είναι ότι η αλαζονεία εξουσίας της συγκεκριμένης κυβέρνησης, υπάρχει καί κοστίζει.

Ίσως, τελικά, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι γιατί «αμάρτησαν». Αλλά γιατί πίστεψαν ότι δεν θα κριθούν.

Η ΝΔ επικαλείται αντιπάλους εντός και εκτός, όμως η πραγματικότητα είναι απλή: έχει ήδη αποδείξει πολλές φορές ότι αρκεί ο εαυτός της για να αυτοκαταστραφεί. Ας μην αναζητά, λοιπόν, ευθύνες αλλού — αυτό που έρχεται της ανήκει ολοκληρωτικά.

ΣΗΜΕΊΩΣΗ: Η δικογραφία αφορά το 2021 έως και το 2023.  Ωστόσο, η έρευνα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ έχει ακόμη δρόμο και συνεχίζεται και για τα επόμενα χρόνια.

Θα μείνει άραγε κανένας βουλευτής εκτός δικογραφίας;