Ο τρόμος της τρομοκρατίας
Γράφει η Αναστασία – Μαρία Δημοπούλου, Νομικός
Κι όμως η χώρα μας καταφέρνει να βρίσκεται πάντα στο προσκήνιο γεμίζοντας τα διεθνή πρωτοσέλιδα.
Αντί λοιπόν να γινόμαστε γνωστοί για την εξαγωγή προϊόντων και υπηρεσιών, βρισκόμαστε για ακόμα μια φορά στο στόχαστρο της διεθνούς κοινής γνώμης για εξαγωγή τρομοκρατίας. Από επιστολές-παρακλήσεις του Τσακαλώτου προς τον Σόϊμπλε και το ΔΝΤ περάσαμε σε επιστολές-βόμβες μερικών παρακρατικών ομάδων οι οποίοι άνανδρα, καλυπτόμενοι πίσω από την ανωνυμία τους ή χρησιμοποιώντας ονόματα των εγχώριων εχθρών τους θεωρούν ότι με αυτές τους τις πράξεις κάνουν επανάσταση. Το μόνο όμως που πετυχαίνουν είναι να κάνουν ακόμα πιο δυσχερή τη θέση μιας ήδη ταλαιπωρημένης χώρας η οποία για να σταθεί στα πόδια της έχει ανάγκη από ξένα δεκανίκια.
Η Ελλάδα βέβαια είναι συνηθισμένη από τέτοια φαινόμενα. Δυστυχώς φαίνεται ότι το παρακράτος είναι ισχυρότερο από το ίδιο το κράτος, αφού για ακόμα μια φορά έγινε κατάδηλη η ανεπάρκεια των κρατικών υπηρεσιών και των δημόσιων οργανισμών. Αβίαστα λοιπόν ξεπηδούν από το μυαλό των πολιτών κάποια ερωτήματα τα οποία όμως παραμένουν ρητορικά αφού κανείς δε δίνει απάντηση. Πώς είναι δυνατόν να περνούν απαρατήρητα αυτά τα δέματα-βόμβες χωρίς να γίνουν αντιληπτά από τις αρμόδιες υπηρεσίες και αρχές; Πώς μπορεί η κυβέρνηση να παρακολουθεί τα γεγονότα αυτά ως παθητικός θεατής και να καθίσταται με αυτόν τον τρόπο συνένοχη απέναντι στο διεθνή διασυρμό της χώρας; Ποιους καλύπτει και γιατί; Για ποιον λόγο οι αρχές επιδεικνύουν τέτοια ανοχή στα φαινόμενα αυτά συμβάλλοντας στο να δημιουργούν και ανδρωθούν περιοχές-γκέτα στην Αθήνα όπως π.χ. τα Εξάρχεια;
Οι εκάστοτε ιθύνοντες οφείλουν να επιδείξουν την πρέπουσα σοβαρότητα πράττοντας με γνώμονα την ασφάλεια των πολιτών και την προστασία της διεθνούς εικόνας της χώρας. Τέτοιες πράξεις έχουν ως συνέπεια τον βιασμό της δημοκρατίας η οποία ουδόλως έχει σχέση με τη δημοκρατία-ασυδοσία που αυτοί έχουν στο μυαλό τους. Η κυβέρνηση πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι τέτοια φαινόμενα βίας δεν αντιμετωπίζονται με ανοχή αλλά με δραστικές πράξεις οι οποίες θα βάλουν τελεία στον τρόμο της τρομοκρατίας.