Πόσο απέχει ο σοσιαλισμός από τον φασισμό τελικά και σε τι διαφέρει;

Γράφει ο Γιάννης Τσαλαβούτας, Φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης

Aν και η εφαρμογή του σοβιετικού σοσιαλισμού ήταν μαρξιστικής φύσεως, αφοσιωμένη στην πολυπόθητη διεθνή σοσιαλιστική επανάσταση και την εξάλειψη των ταξικών εχθρών και ο εθνικοσοσιαλισμός του ναζιστικού κόμματος ΝSDAP στην εξάλειψη των φυλετικών εχθρών, εντούτοις και οι δύο αφιερώθηκαν στην ανακατασκευή της ανθρωπότητας μέσω της εξολόθρευσης αυτών που θεωρούσαν ως πολέμιους των μεγαλεπήβολων σχεδίων τους.

Πέραν αυτού όμως, η πλατφόρμα του σοβιετικού σοσιαλισμού ήταν σχεδόν παρόμοια με εκείνη του εθνικοσοσιαλισμού του γερμανικού και ιταλικού φασιστικού κόμματος. Για ποιόν ακριβώς λόγο αντιμετωπίζουμε δυο εξίσου δολοφονικά, ανελεύθερα και απολυταρχικά καθεστώτα με τόσο διαφορετικό τρόπο;

Προς επίρρωσιν του δεύτερου ισχυρισμού μου, με μια σχετικά πρόχειρη σύγκριση μεταξύ του Κομμουνιστικού Μανιφέστου, του Κομμουνιστικού δεκαλόγου, του Προγράμματος του NSDAP, άλλα λογαριάζοντας και την ιστορική πραγματικότητα, αποκαλύπτονται εντυπωσιακές ομοιότητες.

Επ;i παραδείγματι: η εθνικοποίηση όλων των επιχειρηματικών trust, ο διαμοιρασμός των κερδών μεγάλων εταιριών, η εξαιρετικά προοδευτική φορολόγηση, οι γενοκτονίες, οι ιμπεριαλιστικές διαθέσεις, η αστυνομοποίηση της καθημερινής ζωής των πολιτών, η κεντρική οργάνωση της οικονομίας, o αναδασμός-απαλλοτρίωση της γης για φιλανθρωπικούς δήθεν σκοπούς, η δήμευση της περιουσίας όλων των μεταναστών του εξωτερικού και των αντιφρονούντων, η ίση υποχρέωση εργασίας για όλους, η δημιουργία στρατού εργατών, η επέκταση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος αποτελούν μόνο μερικές τρανταχτές ομοιότητες.

Συν τοις άλλοις το ναζιστικό σύνθημα: «το κοινό συμφέρον προηγείται του ατομικού συμφέροντος» (Gemeinnutz vor Eigennutz) και το κατά Mancini σύνθημα «όλα μέσα στο κράτος, τίποτα έξω από το κράτος, τίποτα ενάντια στο κράτος». συνάδει με τον κρατικιστικό-κολλεκτιβιστικό χαρακτήρα της ΕΣΣΔ.

Εκ πρώτης όψεως λοιπόν, η απάντηση στο ερώτημα μπορεί να έγκειται σε εσφαλμένη αντίληψη περί της αρετής. Αυτό που οι θιασώτες του κομμουνισμού θεωρούν ωστόσο ως αρετή “χάνεται μέσα στο συμφέρον όπως οι ποταμοί στη θάλασσα”, τουτέστιν, ο κομμουνισμός είναι μια ουτοπία, μη εφαρμόσιμη, που διαλύεται από τον ανθρώπινο παράγοντα, αντενδεικνυόμενος σε αυτόν.

Οι Ναζί, δικαίως φυσικά, θεωρούνται μισάνθρωποι και μοχθηροί επειδή η ιδεολογία τους είναι χτισμένη γύρω από την ιδέα ότι μια ομάδα ανθρώπων είναι εγγενώς ανώτερη από την άλλη. Είναι μια ιδεολογία φύσει την ανισότητα, ένα βίαιο ιδανικό. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε ένας φασίστας να υποστηρίξει πως ’’αυτός δεν ήταν πραγματικός φασισμός’’. Δεν ισχύει όμως το ίδιο με τον κομμουνισμό-σοσιαλισμό.

Στον κομμουνισμό βλέπουμε συνεχώς την ίδια γραμμή απολογητικών επιχειρημάτων να χρησιμοποιείται συνεχώς. Στην άκρα αριστερά, απαντώνται κάτω από ένα μεγάλο παζλ κομμουνιστικών προτύπων -από τον σταλινισμό και τον αναρχοκομμουνισμό, ως τον μαοϊσμό, τον τροτσκισμό, ή απλώς τον κλασσικό μαρξισμό- . Από τη στιγμή εντούτοις που ο ίδιος ο Καρλ Μαρξ δεν εφάρμοσε ποτέ του τον κομμουνισμό, οι ηγέτες των κομμουνιστικών κρατών μπορούν να τη γλιτώσουν φθηνά. Όλα τα ελαττώματα, οι τραγωδίες και οι κρίσεις που συνέβησαν στα πάλαι ποτέ κομμουνιστικά καθεστώτα, πάντα αποδίδονται στην κακή εφαρμογή του «αλάνθαστου» οδικού χάρτη του Μαρξ προς τη σοσιαλιστική ουτοπία.

Έτσι, με βολικό τρόπο, οι κομμουνιστές πάντα απεμπλέκονται από τις ιστορικές φρικαλεότητες που προκάλεσε ο κομμουνισμός π.χ γκούλαγκ. Παρουσιάζουν τους εαυτούς τους ως πρωτοπόρους μιας ιδεολογίας που απλά δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να τελειοποιηθεί.

Με αυτό τον τρόπο, οι υποστηρικτές του κομμουνισμού συνεχίζουν να απεικονίζουν τους εαυτούς τους ως καλόβουλους επαναστάτες. Αγωνίζονται μόνο για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης, για τη δημιουργία του εργατικού παραδείσου και δεν έχουν καμία σχέση με τους “ψευδοπροφήτες” του παρελθόντος. Στη χειρότερη περίπτωση, οι υποστηρικτές του κομμουνισμού θεωρούνται αιθεροβάμονες, αλλά σε τελική ανάλυση καλοπροαίρετοι. Όμως οι προθέσεις δεν “ξεπλένουν” εγκλήματα!

Στο όνομα μιας «ψευδο-ιδεοκρατίας», όπως ονομάζει το ορθόδοξο μαρξιστικό δόγμα της Σοβιετικής Ένωσης ο Tsvetan Todorov, ο Στάλιν αποφασίζει εν ψυχρώ την καταδίκη της Ουκρανίας, της πιο πλούσιας περιοχής σε αγροτικά προϊόντα στη Σοβιετική Ένωση, σε λιμoκτovία. Η χρησιμοποίηση αυτής της μεθόδου εξόντωσης πληθυσμών έγινε συστηματικά και αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Η μέθοδος αυτή δεν είναι λιγότερο απάνθρωπη από τους θαλάμους αερίων των ναζί. Και το παραπάνω είναι ένα από τα πολλά κακώς κείμενα που κηλιδώνουν το “λαμπρό” αυτό κομμουνιστικό εγχείρημα.

Αυτό είναι το κομβικό σημείο. Η κτηνωδία στο ναζισμό είναι κυνική και απροκάλυπτη, ενώ στον κομμουνισμό είναι καμουφλαρισμένη με ιδεολογικά φτιασίδια. Ενώ ο ναζισμός είναι εγγενώς συνδεδεμένος με τα εγκλήματα των υποστηρικτών του, ο κομμουνισμός μπορεί πάντα να διαχωρίσει τη θέση του. Και τόσο έχει προχωρήσει η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς διεθνώς που σχεδόν κανείς δεν θα ανεχόταν ένα post που αποθεώνει τον Αδόλφο Χίτλερ, ενώ ο κατεξοχήν αριστερόστροφος φασίστας Στάλιν διαχωρίζεται από πολλούς εύκολα και μεταμορφώνεται σε σύμβολο επανάστασης.

Σε ποιο σημείο τραβάμε μια κόκκινη γραμμή; Η κομμουνιστική ιδεολογία στην καθαρότερη της μορφή καταφέρνει να διαχωριστεί από τις διάφορες εφαρμογές της, αλλά σε ποιο σημείο το φρικτό ιστορικό της καθιστά ανυπόληπτη κάθε προσπάθεια υποστήριξης της;

Εν κατακλείδι πρέπει να πούμε το ίδιο και για τον κομμουνισμό. Το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο του 1939 δεν ήταν δημιούργημα μιας απλής συγκυρίας. Το να εξακολουθεί κάποιος να υποστηρίζει τον κομμουνισμό, παρά το φρικτό ιστορικό του παρελθόν, δεν είναι ούτε καλοπροαίρετο ούτε αποτελεί αυταπάτη. Είναι μια σκόπιμη προσπάθεια να προωθηθεί μια προφανώς επικίνδυνη ιδεολογία. Η ιστορία του κομμουνισμού είναι τόσο αιματοβαμμένη όσο και του ναζισμού -για την ακρίβεια- πολύ πιο αιματοβαμμένη! O κομμουνισμός δεν έχει ιστορία, έχει ποινικό μητρώο. Ήρθε ο καιρός να τον αντιμετωπίσουμε ως αυτό που είναι. Ως ολοκληρωτισμό με καλύτερο marketing.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.