Ιβάν Γιοβάνοβιτς: η Εθνική Ελλάδας έχει τον «στρατηγό» της

Ο «στρατηγός», όπως είναι το παρατσούκλι του, συμφώνησε να διαδεχθεί τον Γκουστάβο Πογέτ και να κάτσει στον πάγκο της Εθνικής, έχοντας μόνο έναν στόχο: την επιστροφή της ομάδας στις μεγάλες διοργανώσεις.

Του Κώστα Πετρόπουλου

Πέρασαν περίπου 2,5 μήνες από την ήττα στα πέναλτι από την Γεωργία και τον αποκλεισμό της Εθνικής από το Euro που διεξάγεται αυτές τις ημέρες στα γήπεδα της Γερμανίας. Ένας αποκλεισμός που έβαλε την ομάδα, και πάλι, σε μια περίοδο εσωστρέφειας. Ο λόγος; Ποιος θα ήταν ο επόμενος ομοσπονδιακός τεχνικός. Βλέπεις υπήρχαν οι φωνές εκείνες που επέμεναν να συνεχίσει το έργο του ο Γκουστάβο Πογέτ, υπήρχαν κι εκείνες που έλεγαν ότι ήρθε ο καιρός για μια αλλαγή.

Ευτυχώς, αυτή η περίοδος δεν κράτησε πολύ. Το μεσημέρι της Δευτέρας έγινε γνωστό ότι ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς συμφώνησε να κάτσει στον πάγκο της Εθνικής για τα επόμενα δύο χρόνια. Μια συμφωνία, που έχει κι έναν αστερίσκο: το deal θα ενεργοποιηθεί μόλις ο Μάκης Γκαγκάτσης αναλάβει νέος Πρόεδρος της ΕΠΟ. Κάτι που θα γίνει, άρα δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία αυτός ο αστερίσκος.

Έτσι, ο Σέρβος τεχνικός, περίπου 6 μήνες μετά την απομάκρυνσή του από τον Παναθηναϊκό, τελικά θα συνεχίσει να δηλώνει κάτοικος Ελλάδας, έστω και από διαφορετικό πόστο. Άλλωστε η σχέση του Γιοβάνοβιτς με τη χώρα μας μετράει πάνω από τρεις δεκαετίες ζωής.

Για την ακρίβεια από το 1989, όταν έφτασε στη Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του Ηρακλή. Μια μεταγραφή που στο άκουσμά της δεν εντυπωσιάσε κανέναν, αλλά αποδείχθηκε λίρα εκατό. Στον Γηραιό έμεινε 13 συναπτά χρόνια και σήμερα, έχοντας περάσει αρκετά χρόνια από τότε που κρέμασε τα παπούτσια του, εξακολουθεί να θεωρείται ένας από τους καλύτερους ξένους που φόρεσαν τη φανέλα της ομάδας.

Δύο χρόνια αφότου σταματάει το ποδόσφαιρο αποφασίζει να ασχοληθεί με την προπονητική. Στη δική του περίπτωση, η εξέλιξη ήταν αναπόφευκτη. Το μυαλό του Ιβάν ήταν κουρδισμένο στα γυρίσματα της μπάλας. Πώς γινόταν να σταματήσει τον μηχανισμό επειδή δεν χρειαζόταν να τρέχει ο ίδιος να την προφτάσει; Η διαδρομή του ήταν προσεγμένη: Νίκη Βόλου, Ηρακλής, ΑΠΟΕΛ, Παναχαϊκή, πάλι Ηρακλής, πάλι ΑΠΟΕΛ, Αλ Νασρ και -μέχρι πριν λίγο καιρό- Παναθηναϊκός.

 

Ως προπονητής του Παναθηναϊκού, κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον ΠΑΟΚ, ενώ οδήγησε τους «πράσινους» σε τελική φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης μετά από 7 χρόνια με την πρόκριση στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ. (Φωτογραφία: Konstantinos Tsakalidis / SOOC)

Ωστόσο, οι μετοχές του απογειώθηκαν, όταν βρισκόταν στο τιμόνι του ΑΠΟΕΛ. Αυτά που έκανε με την κυπριακή ομάδα δεν έχουν προηγούμενο. Συνολικά εννέα τρόπαια σήκωσε στις δύο θητείες του στον ΑΠΟΕΛ: τέσσερα πρωταθλήματα, ένα κύπελλο και τέσσερα Σούπερ Καπ, ενώ το 2009 οδήγησε τον κυπριακό σύλλογο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Μάλιστα, εκείνη η «θητεία» στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση όχι μόνο σε απογοητευτική αγγαρεία δεν εξελίχθηκε, αλλά έδωσε το δικαίωμα στον «πολύ» Ζοζέ Μουρίνιο να τον αποθεώσει, «Σε λίγα χρόνια ο κόσμος της Κύπρου θα καταλάβει τι πέτυχε φέτος ο ΑΠΟΕΛ. Ήταν το μεγαλύτερο επίτευγμα» είχε δηλώσει τότε ο «Special One».

Ο «Στρατηγός», όπως είναι το προσωνύμιό του, είχε δώσει ήδη το προπονητικό του στίγμα: δουλειά, πολλή δουλειά, όχι άσκοπες κινήσεις μέσα στο γήπεδο, όχι πανικός αν κάτι δεν πάει καλά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού και επιμονή στο στυλ που έχει επιλέξει να παίζει η ομάδα του ανεξάρτητα από το πώς αντιδράει ο αντίπαλος.

Στοιχεία τα οποία τα έφερε και στον Παναθηναϊκό όταν τον ανέλαβε το 2021 – έναν Παναθηναϊκό που δεν θύμιζε σε τίποτα την ομάδα που κυριαρχούσε στην Ελλάδα τις προηγούμενες δεκαετίες. Μια ομάδα με μικρό μπάτζετ και πολλές παιδικές αρρώστιες. Κι όμως, ο Σέρβος, κατάφερε πολλά ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες. Κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον ΠΑΟΚ, ενώ οδήγησε τους «πράσινους» σε τελική φάση ευρωπαϊκής διοργάνωσης μετά από 7 χρόνια με την πρόκριση στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ.

Κι όμως, κατά έναν ακατανόητο λόγο, στις 26 Δεκεμβρίου, η διοίκηση του Παναθηναϊκού θα θεωρήσει ότι ο Σέρβος είχε πιάσει ταβάνι, θα φέρει στη θέση του τον Φατίχ Τερίμ και τα υπόλοιπα είναι ιστορία, όπως λένε. Ωστόσο, το προπονητικό του ταξίδι made in Greece δεν έμελλε να τελειώσει. Ίσως τώρα, μάλιστα, να ξεκινάει και το πιο όμορφο. Αυτό για το Μουντιάλ του 2026 στη Βόρεια Αμερική.

andro

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.